Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος
Ένα από τα προβλήματα που έχει να ξεπεράσει τάχιστα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εγκλωβισμός της επικοινωνίας του με το εκλογικό σώμα στην καθημερινή τριβή με την πολιτική συγκυρία (Novartis, Παπαγγελόπουλος, ψήφος των Ελλήνων εξωτερικού κλπ). Ακούγεται σαν να γκρινιάζει, σαν να μην έχει να πει κάτι καινούργιο, σαν να μην μπορεί να αλλάξει.
Αν πάει έτσι στο συνέδριο, ίσως απολέσει την ευκαιρία να γίνει λίγο πιο σέξι για τους νέους τουλάχιστον. Δεδομένου ότι μάλλον λίγοι παρακολουθούν τον όποιο προσυνεδριακό διάλογο (κείμενα), το συνέδριο είναι πολύ πιθανό να καταλήξει σε μια από τα ίδια και να αποτελέσει απλά --που δεν είναι και λίγο-- μια διαδικασία εγγραφής μερικών δεκάδων χιλιάδων μελών.
Βέβαια, η ιδεολογική-πολιτική επικοινωνία μέσω της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας, μέσα από τις θέσεις που διατυπώνονται πάνω στα ζητήματα που ανοίγει η κυβέρνηση και μέσα από τις συνεντεύξεις των βουλευτών στα Μίντια είναι ο κλασικός τρόπος. Αλλά σε όλα αυτά υπερισχύει η μιντιακή υπεροπλία της κυβέρνησης και ο αντι-ΣΥΡΙΖΑ προσανατολισμός των Μίντια, όπως κατέδειξε η ατάκα για την τσίκνα του μπάρμπεκιου. Οι επικοινωνιακοί "συνταγματάρχες" του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κατανοήσουν το φαινόμενο της μετα-αλήθειας, όπου τα γεγονότα δεν έχουν πλέον σημασία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πάει μακριά με ανακοινώσεις του τύπου: «μετά από 4,5 χρόνια στη διακυβέρνηση του τόπου αφήνουμε μια πλούσια παρακαταθήκη, μια χώρα με ρυθμισμένο δημόσιο χρέος, απαλλαγμένη από τα μνημόνια και το ΔΝΤ, με εύρωστα τα δημόσια ταμεία, με μειωμένη ανεργία, ισχυρό πλέγμα κοινωνικής προστασίας και εννέα συνεχή τρίμηνα ανάπτυξης».
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.





0 Σχόλια