Ουάσιγκτον Εμπιστευτικό: To γεωτρύπανο φέρνει εξελίξεις, ο Ερντογάν παίζει µε τη φωτιά

Ο Μιχάλης Ιγνατίου από την Ουάσινγκτον σχολιάζει το ντόμινο των εξελίξεων που θα φέρει η γεώτρηση της Exxon Mobile


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου


Στις 2:00 μ.μ. της Δευτέρας αναµένεται να φτάσει στο λιµάνι της Λεµεσού το υπό βρετανική σηµαία γεωτρύπανο «Stena IceMax», το οποίο εκµίσθωσε ο αµερικανικός ενεργειακός κολοσσός ExxonMobil για να πραγµατοποιήσει δύο γεωτρήσεις στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Μάλιστα, στο εγχείρηµα συµµετέχει και η εταιρεία πετρελαίων του Κατάρ, που -κατά τα άλλα- αποτελεί σύµµαχο της Τουρκίας.

Είναι µια µεγάλη στιγµή για την Κυπριακή ∆ηµοκρατία η έλευση των Αµερικανών στην ΑΟΖ του νησιού, που θα µπορούσε να επηρεάσει και τις εξελίξεις για τη λύση του Κυπριακού, αφού, εάν τα ευρήµατα είναι ικανοποιητικά, η Αµερική θα επιστρέψει θριαµβευτικά στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία η σηµερινή αµερικανική κυβέρνηση θεωρεί ότι την εγκατέλειψε ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Οµπάµα. Η πραγµατικότητα είναι, βεβαίως, ολίγον διαφορετική. ∆ιότι µε την ενθάρρυνση των ανθρώπων του Οµπάµα η ExxonMobil εισήλθε στον ταραγµένο κόσµο της κυπριακής ΑΟΖ, για χάρη της οποίας, σύµφωνα µε αναλυτές, θα µπορούσε να αρχίσει ένας περιφερειακός πόλεµος.

Αυτό που έχει σηµασία αυτήν τη στιγµή είναι ότι η Ουάσιγκτον «βλέπει» µόνο συµµάχους στην Ανατολική Μεσόγειο, µε εξαίρεση την Τουρκία, η οποία παραµένει προβληµατική. Μετά την απελευθέρωση του πάστορα Αντριου Μπράνσον, και ενώ αναµενόταν βελτίωση των τουρκοαµερικανικών σχέσεων, τα µείζονα ζητήµατα διχάζουν την Ουάσιγκτον και την Αγκυρα.

Η επιµονή της Τουρκίας για την ολοκλήρωση της αγοράς των ρωσικών S-400 και η άρνηση του Ταγίπ Ερντογάν να υλοποιήσει τις αµερικανικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν, που αποτελεί το µεγαλύτερο «πρότζεκτ» µέχρι τώρα του Αµερικανού πλανητάρχη, οδηγούν τις δύο χώρες πάλι σε µετωπική σύγκρουση. Αυτήν τη φορά η διαφορά δεν θα είναι ένας… πάστορας, αλλά θα αφορά την προστασία των στρατηγικών συµφερόντων των Ηνωµένων Πολιτειών.

Στην Ελλάδα και την Κύπρο γίνεται ένα λάθος το οποίο πρέπει να σταµατήσουν να το κάνουν όσοι κυβερνούν ή στοχεύουν να κυβερνήσουν: Η Αµερική θα συνεχίσει την προσπάθεια για να κερδίσει ξανά την Τουρκία. Και για στρατηγικούς λόγους, αλλά και επειδή δεν αντέχει να τη χάσει και να την κερδίσουν η Ρωσία και το Ιράν. Οι ΗΠΑ ξόδεψαν τροµακτικό αριθµό εκατοµµυρίων για την Τουρκία.


Και αρνούνται να της επιτρέψουν να... φύγει έτσι, για το καπρίτσιο, όπως νοµίζουν, του Ερντογάν. Αρα δεν πρέπει να τρέφουµε αυταπάτες. Από την άλλη µεριά, στην αµερικανική πρωτεύουσα θεωρούν ότι δεν γίνεται να συνεχιστεί το παιγνίδι του κ. Ερντογάν, που «αλλού πίνει και αλλού... προδίδει». Τα συµφέροντα που διακυβεύονται είναι τεράστια, ιδιαίτερα εάν οι ενεργειακοί θησαυροί στο οικόπεδο 10 είναι πραγµατικοί, σε σηµείο που θα µπορούσε η γειτονιά της Τουρκίας να είναι αυτή που θα ξεκινήσει έναν περιφερειακό πόλεµο.

Υπάρχουν αναλυτές στην Αµερική που πιστεύουν ότι ο πόλεµος δεν θα αρχίσει µε ευθύνη της Ρωσίας, της Συρίας και του Ιράν, αλλά της Αγκυρας και του Ερντογάν. Είναι οι ίδιοι που µετά αντιλήφθηκαν νωρίς την επικινδυνότητα του Τούρκου προέδρου.

Τι πραγµατικά σκέφτονται και φοβούνται οι παρατηρητές των τεκταινοµένων στην Ανατολική Μεσόγειο; Την εξής περίπτωση: Ρωτούν: Πότε και πού η Τουρκία έχει περισσότερα συµφέροντα; Επιλέγοντας την επιστροφή στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ ή παραµένοντας στη συµµαχία που δηµιούργησε µε τη Μόσχα και την Τεχεράνη; Αν η απάντηση δεν είναι η επιστροφή στη ∆ύση, τότε θα πρέπει (ιδιαίτερα οι Αµερικανοί) να προετοιµαστούν για δυσάρεστες καταστάσεις, έχοντας και ως δεδοµένο ότι η λέξη «λογική» είναι άγνωστη για τον Ταγίπ Ερντογάν.

Πάντως, και ενώ το «Stena IceMax» θα περάσει το Σαββατοκύριακο κάτω από την Κρήτη και θα αγγίζει τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, οι Αµερικανοί παραµένουν εκνευριστικά ήσυχοι: Εχουν στείλει τα µηνύµατά τους στην Αγκυρα ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την παραµικρή πρόκληση στα σηµεία όπου θα βρίσκονται το γεωτρύπανο και τα πλοία που το συνοδεύουν.

Στα επιτελεία του αµερικανικού ενεργειακού κολοσσού στο Τέξας και στην Ουάσιγκτον, και στα αρµόδια γραφεία του Στέιτ Ντιπάρτµεντ και του Πενταγώνου που ανέλαβαν τη «δουλειά» του οικοπέδου 10 της κυπριακής ΑΟΖ, επικρατούσε την περασµένη εβδοµάδα η απόλυτη ψυχραιµία.

Στο πλαίσιο µιας δεξίωσης αλληλογνωριµίας, µε καλό κυπριακό κρασί και ελληνικούς µεζέδες, ουδείς ήθελε να «αγγίξει» το θέµα. Οχι επειδή έκαιγε, αλλά διότι αντιληφθήκαµε από την πρώτη στιγµή ότι έχουν αποφασίσει δύο πράγµατα: να µην παίξουν το παιγνίδι των απειλών του Ταγίπ Ερντογάν και να απαντήσουν στις απειλές του, εάν αυτές υλοποιηθούν, παραµένοντας στο οικόπεδο 10. Θα απαντήσουν µε τον τρόπο που αυτοί θα θεωρήσουν κατάλληλο... Η παρουσία της ExxonMobil στην κυπριακή ΑΟΖ δεν αποτελεί δραστηριότητα µόνο µιας ιδιωτικής αµερικανικής εταιρείας, όπως τονίζουν επίσηµες πηγές, που θέλουν να διαχωρίσουν τις µπίζνες από τη γεωστρατηγική.

Η επένδυση γίνεται στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασµού της υπερδύναµης και στοχεύει να ενώσει γύρω της όσους περισσότερους συµµάχους µπορεί στη Μεσόγειο, για να αντιµετωπίσει την επέκταση στη θάλασσα της επιρροής της Ρωσίας και του Ιράν µέσω της Συρίας. Μόνο που δεν υπολογίζουν σωστά πάλι οι Αµερικανοί, αφού ο µεγάλος κίνδυνος για τα συµφέροντά τους στην περιοχή είναι η Τουρκία, και όχι η Ρωσία. Εάν ο Ταγίπ Ερντογάν επιλέξει τη Μόσχα και την Τεχεράνη, όπως φαίνεται ότι θα συµβεί, αυτόµατα η Τουρκία θα αναδειχθεί στον υπ’ αριθµόν ένα εχθρό των Ηνωµένων Πολιτειών. Και άσχετα, βεβαίως, από αυτά που πιστεύει κάθε «ψεκασµένος» στην Ελλάδα. Τα στρατηγικά συµφέροντα των χωρών δεν υπολογίζουν ούτε τους ανθρώπους ούτε τα θρησκευτικά πιστεύω τους…


* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια