FeaturedPost Slider Top

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Η αλαζονεία του πρωθυπουργού

Η χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια από τις ατυχέστερες στιγμές της σταδιοδρομίας του και μάλλον θα αποτελεί μια από τις αρκετές της μεταπολιτευτικής περιόδου που αποδείχθηκαν εξαιρετικά... κοστοβόρες για την απήχηση του ομιλητή στην κοινή γνώμη.

Στο σημείο αιχμής, εκείνο που παράγει το μεγαλύτερο φορτίο πολιτικής ενέργειας τις τελευταίες δεκαετίες, ο κ. Τσίπρας αποδείχθηκε προκλητικά αλαζονικός αλλά και εν πολλοίς αφελής - μια και αφέλεια μόνο μπορεί να χαρακτηρίζει όποιον έρχεται σε ευθεία αντίθεση με ένα δίκαιο και πάνδημο αίτημα.

Το Μακεδονικό αναδεικνύεται στην αχίλλειο πτέρνα και της κυβέρνησης γενικά, αλλά και του πρωθυπουργού προσωπικά. Ο κ. Τσίπρας, με αυταρχικό τρόπο και ύφος που δεν αρμόζει σε πολιτικό πρόσωπο, χαρακτήρισε «ετερόκλητο όχλο» όλους όσοι συμμετείχαν στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία μας και είπε ότι είναι «εκτός πλαισίου πραγματικότητας» το να αξιώνουν οι πολίτες να μην εκχωρηθεί το όνομα της Μακεδονίας στους επίδοξους καταχραστές της Ιστορίας μας.

Δηλαδή, ο πρωθυπουργός της χώρας, αντί να συμμορφωθεί με την ηθικά ορθή, εφικτή και ηχηρά διατυπωμένη απαίτηση του λαού μας, περιφρονεί την πλειονότητα και τη χαρακτηρίζει «όχλο»! Το αυτό πρέπει να ίσχυσε και για το 61,31% του λαού μας που ψήφισε «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του 2015, κάτι το οποίο ο κ. Τσίπρας μετασχημάτισε σε «ΝΑΙ», χωρίς να ρωτήσει κανέναν εκ του... όχλου.

Η κατανόηση των λαϊκών ανησυχιών και αιτημάτων δεν είναι μια παραχώρηση, μια χάρη της εξουσίας προς την κοινωνία, αλλά υποχρέωσή της. Οποτεδήποτε οι εκπροσωπούντες Αρχές και διαχειριστές λειτουργιών του κράτους αποκτούν νοοτροπία Αντουανέτας, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προκαλούν κάτι αντίστοιχο με εκείνο που συνέβη την εποχή της άτυχης βασίλισσας της Γαλλίας.

Κάθε εποχή έχει τις ιδιαιτερότητές της, φυσικά, αλλά οι μηχανισμοί και οι νόμοι που διέπουν το ιστορικό γίγνεσθαι είναι απαράλλαχτοι. Μια μοναρχία, όταν προκαλεί τον λαό, συναντά εξεγέρσεις και επαναστάσεις. Ενα δημοκρατικά εκλεγμένο κόμμα, όταν περιφρονήσει τις λαϊκές απαιτήσεις, απλά μπορεί να... αφανιστεί στις επόμενες εκλογές.


* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια :