Γράφει ο Δημήτρης Παπαχρήστος,
Συγγραφέας |
Το Πολυτεχνείο είναι η ζώσα μνήμη της αντίστασης, που δοξάζει την ύπαρξή μας και τη νεότερη Ιστορία μας. Η μνήμη θέλει καλλιέργεια, για να μην καταντήσει το κεφάλι μας χέρσο χωράφι και μέσα του φυτρώσουν γουμαράγκαθα και δεν θα υπάρχει ούτε γάιδαρος να τα φάει. Η μνήμη αντιστέκεται από μόνη της στη φθορά του χρόνου και σε κάθε μορφή εξουσίας. Τίποτα δεν μπορεί να ξεπεραστεί αν δεν ολοκληρωθεί και όπως είναι φυσικό ό,τι έχει υπάρξει αληθινά δεν γίνεται να χαθεί, θα το βρουν μπροστά τους και θα δείχνει τον δρόμο στους έχοντες μνήμη και γνώση. Το παρελθόν είναι η ζωή μας και την ίδια στιγμή ο πρόλογος του μέλλοντός μας γι’ αυτό και το εκ των υστέρων του σήμερα είναι το εκ των προτέρων του αύριο, απαλλαγμένο από τα βαρίδια του.
Δυστυχώς βρισκόμαστε μπροστά σε πολλά αδιέξοδα και κάποιοι επαγγελματίες της πολιτικής φωνάζουν πως στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Το θέμα είναι πως δεν έχουμε δημοκρατία. Αυτή που υπάρχει την έχουν φέρει στα μέτρα τους. Είναι αντιπροσωπευτική, είναι πρωθυπουργική και πλήρως ολιγαρχική. Τα κόμματα έχουν αρχηγούς και πάσχουν από εσωτερική αιμορραγία ελλείψει δημοκρατίας, καθότι εκλείπουν ενεργοί πολίτες με συμμετοχή στα κοινά όλων των αποχρώσεων και καταστάσεων...
Ο αγώνας συνεχίζεται με τα όπλα που διαθέτει ο καθένας, για «ψωμί Παιδεία, Ελευθερία» και εθνική ανεξαρτησία. Το Πολυτεχνείο, φωνάζουν οι νέοι, δεν τελείωσε το ‘73. Δυστυχώς βρισκόμαστε κάτω από τη νέου τύπου κατοχή της Ενωμένης Ευρώπης της Γερμανίας και κάτω από την τυραννία της ανάγκης που στο όνομα της δημοκρατίας νομιμοποιούνται οι συγκυβερνώντες πλέον και προσπαθούν να μας καταστήσουν συνενόχους. Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι θα πρέπει να προετοιμαστούν για τα χειρότερα, καθότι τα Μνημόνια αφήνουν υπόλοιπα για να μην απελευθερωθούμε από την υποδούλωση των δανείων εμείς και οι μελλοντικές γενιές. Δεν είμαστε μόνοι μας, όλη η Ευρώπη υποφέρει και θα γίνει πιο αντιδραστική, εκμεταλλευόμενη την τρομοκρατία και χρησιμοποιώντας τη για να υψώσει τα τείχη της ξενοφοβίας, κουτσουρεύοντας τα ανθρώπινα, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και θυσίες.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.






0 Σχόλια