Είναι βέβαιο ότι αν στόχος ήταν να περάσει το μήνυμα στη Γαλλία και όλη την Ευρώπη, ότι η Ελλάδα εκτιμά βαθύτατα τη στήριξη που έλαβε και λαμβάνει από τη γαλλική κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ, να απολογηθεί εμμέσως για το τόσο άστοχο «Ολαντρέου» που είχε εκστομίσει προτού εισέλθει στον πραγματικό κόσμο της διεθνούς πολιτικής ο Αλέξης Τσίπρας, μάλλον επετεύχθη.
Ωστόσο, η παρακολούθηση χθες σε ζωντανή μετάδοση της τελετής κατάθεσης στεφάνου από τον Γάλλο πρόεδρο στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και την ανάκρουση των εθνικών ύμνων, απέδειξε ότι παραμένουμε «χύμα» ως λαός, εάν υποτεθεί ότι οι εκπρόσωποί μας είναι αυτοί που στέλνουν το σχετικό μήνυμα, ή μάλλον την εικόνα που το διαβιβάζει.
Αρχικά, κάποιος θα πρέπει να επισημάνει στον πρωθυπουργό, ότι ενώ ο Γάλλος πρόεδρος έκατσε «κόκαλο» σε στάση προσοχής, σοβαρότατος και συγκεντρωμένος, καθώς ακούγαμε τον γαλλικό ύμνο, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν υπερβολικά χαλαρός, με τα πόδια ανοιχτά κοιτώντας γενικά… το άπειρο.
Μπορεί να διατηρεί κάποια αλλεργία ο Αλέξης από την εφηβική του ηλικία για εθνικούς ύμνους και άλλα τινά «εθνικιστικά», το μήνυμα που θα λάβει ο μέσος Γάλλος όμως, είναι μάλλον αυτό της ασέβειας. Εν ολίγοις, ας μην το επαναλάβει.
Τούτων λεχθέντων, μάλλον ως έκπληξη αμφιβόλου αισθητικής θα εκλήφθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου το να τραγουδούν οι παρουσιάζοντες όπλα κατά την ανάκρουση του ελληνικού εθνικού ύμνου. Αν επιθυμεί κάποιος να πληροφορηθεί πως φάνηκε σε εμάς η πρωτοβουλία, θα μπορούσαμε ευθαρσώς να πούμε, ότι θα απολαμβάναμε κάτι λιγότερο φάλτσο.
Κατά τα άλλα, «κόκαλο» στάθηκε και ο Πάνος Καμμένος, αν και τη στάση του σώματος δεν βοηθούσαν τα δεκάδες παραπανήσια κιλά, με αποτέλεσμα το θέαμα να είναι λίγο αστείο. Στα θετικά, έχουμε την αίσθηση ότι θα σχολιαστεί, ενδεχομένως και θετικά, το ότι οι υπασπιστές από τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων που συνόδευαν τον Καμμένο (για τον Ολάντ;), ήταν… υπασπίστριες, εκτός κι αν κάποιος κακεντρεχής θυμηθεί παρόμοιες συνήθειες του μακαρίτη του Μουαμάρ Καντάφι.
Κάποια στιγμή, μετά το πέρας της τελετής, ο Αλέξης δεν ήξερε ότι ο Φρανσουά θα πρέπει να επιθεωρήσει το άγημα, ο Πάνος έδειξε τον δρόμο, μόνο που πήγαιναν από άλλη κατεύθυνση (ελληνική ταινία με τον Αυλωνίτη να κάνει τον… Γύλο), με τον Πάνο να μαζεύει το χέρι και με μια μαεστρική κίνηση να επιχειρήσει να δείξει ότι φτιάχνει τη γραβάτα του. Για το αν ο λόγος που έπρεπε να παρίσταται στην τελετή ο Πάνος ήταν οι ενδοκυβερνητικές ισορροπίες δεν το γνωρίζουμε. Αναμένουμε να το διευκρινίσουν.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.
Ωστόσο, η παρακολούθηση χθες σε ζωντανή μετάδοση της τελετής κατάθεσης στεφάνου από τον Γάλλο πρόεδρο στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και την ανάκρουση των εθνικών ύμνων, απέδειξε ότι παραμένουμε «χύμα» ως λαός, εάν υποτεθεί ότι οι εκπρόσωποί μας είναι αυτοί που στέλνουν το σχετικό μήνυμα, ή μάλλον την εικόνα που το διαβιβάζει.
Αρχικά, κάποιος θα πρέπει να επισημάνει στον πρωθυπουργό, ότι ενώ ο Γάλλος πρόεδρος έκατσε «κόκαλο» σε στάση προσοχής, σοβαρότατος και συγκεντρωμένος, καθώς ακούγαμε τον γαλλικό ύμνο, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν υπερβολικά χαλαρός, με τα πόδια ανοιχτά κοιτώντας γενικά… το άπειρο.
Μπορεί να διατηρεί κάποια αλλεργία ο Αλέξης από την εφηβική του ηλικία για εθνικούς ύμνους και άλλα τινά «εθνικιστικά», το μήνυμα που θα λάβει ο μέσος Γάλλος όμως, είναι μάλλον αυτό της ασέβειας. Εν ολίγοις, ας μην το επαναλάβει.
Τούτων λεχθέντων, μάλλον ως έκπληξη αμφιβόλου αισθητικής θα εκλήφθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου το να τραγουδούν οι παρουσιάζοντες όπλα κατά την ανάκρουση του ελληνικού εθνικού ύμνου. Αν επιθυμεί κάποιος να πληροφορηθεί πως φάνηκε σε εμάς η πρωτοβουλία, θα μπορούσαμε ευθαρσώς να πούμε, ότι θα απολαμβάναμε κάτι λιγότερο φάλτσο.
Κατά τα άλλα, «κόκαλο» στάθηκε και ο Πάνος Καμμένος, αν και τη στάση του σώματος δεν βοηθούσαν τα δεκάδες παραπανήσια κιλά, με αποτέλεσμα το θέαμα να είναι λίγο αστείο. Στα θετικά, έχουμε την αίσθηση ότι θα σχολιαστεί, ενδεχομένως και θετικά, το ότι οι υπασπιστές από τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων που συνόδευαν τον Καμμένο (για τον Ολάντ;), ήταν… υπασπίστριες, εκτός κι αν κάποιος κακεντρεχής θυμηθεί παρόμοιες συνήθειες του μακαρίτη του Μουαμάρ Καντάφι.
Κάποια στιγμή, μετά το πέρας της τελετής, ο Αλέξης δεν ήξερε ότι ο Φρανσουά θα πρέπει να επιθεωρήσει το άγημα, ο Πάνος έδειξε τον δρόμο, μόνο που πήγαιναν από άλλη κατεύθυνση (ελληνική ταινία με τον Αυλωνίτη να κάνει τον… Γύλο), με τον Πάνο να μαζεύει το χέρι και με μια μαεστρική κίνηση να επιχειρήσει να δείξει ότι φτιάχνει τη γραβάτα του. Για το αν ο λόγος που έπρεπε να παρίσταται στην τελετή ο Πάνος ήταν οι ενδοκυβερνητικές ισορροπίες δεν το γνωρίζουμε. Αναμένουμε να το διευκρινίσουν.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.





0 Σχόλια