Το πολιτικό σύστημα προτίμησε να εξαπολύσει φορολογική καταιγίδα εναντίον των Ελλήνων φορολογουμένων, ιδιοκτητών ακινήτων και επιχειρηματιών, παρά να περιορίσει τα προνόμιά του και τις πελατειακές και γραφειοκρατικές δομές.
Η μνημονιακή πολιτική που ακολουθήθηκε, αποδείχθηκε εντελώς λανθασμένη, και δέχθηκε σφοδρή κριτική από κορυφαίους οικονομολόγους.
Το αποτέλεσμα της πολιτικής τριών φιλομνημνονιακών κυβερνήσεων (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά) ήταν η ανεργία της τάξεως του 30%, το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, η πλήρης διακοπή του κλάδου των κατασκευών, η κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου, η διάλυση του τραπεζικού συστήματος, η καταστροφή της μεσαίας τάξης και η ανθρωπιστική κρίση (εν καιρώ ειρήνης!) που συνόδευσε όλα αυτά.
Μετά τις περσινές ευρωεκλογές, φάνηκε καθαρά ότι τα αλλεπάλληλα μνημόνια δεν έλυσαν το αδιέξοδο και ότι η “προσαρμογή” της Ελλάδας στις απαιτήσεις των δανειστών απαιτούσε ένα ακόμα μνημόνιο, σκληρότερο από τα προηγούμενα. Η κατάσταση περιεπλάκη, διότι η Γερμανία “αξιοποίησε” την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς επιτροπείας, για να υποθηκεύσει ή να εξαγοράσει τις βασικές υποδομές της χώρας και να την μεταβάλει σε αποικία χρέους.
Η πειθήνια στο Βερολίνο κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου απέτυχε παρά ταύτα να διαπραγματευτεί με επάρκεια, οδηγώντας σε αρνητική αξιολόγηση της τρόικας το περασμένο φθινόπωρο και σε διακοπή της παροχής ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προς την Ελλάδα.
Αυτήν την κατάσταση κληρονόμησε η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Εξελέγη με αίτημα την επαναδιαπραγμάτευση και προσπάθησε να μετριάσει τις εξωπραγματικές απαιτήσεις του Βερολίνου, και κυρίως την βουλιμία των Γερμανών να προσπορισθούν τις βασικές υποδομές της χώρας σε τιμή ευκαιρίας.
Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι μία λογική επαναδιαπραγμάτευση ήταν αδύνατη και μία αξιοπρεπής λύση εντελώς αδύνατη. Οι Γερμανοί παρέμειναν και παραμένουν ακίνητοι και ανέκφραστοι, προσκολλημένοι στις θέσεις τους. Και δεν πρόκειται να μετακινηθούν από αυτές. Όσες πιέσεις και αν δεχθούν.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε παρατεταμένη εκκρεμότητα, σε μία μετέωρη κατάσταση μεταξύ ενός αδιέξοδου παρατεταμένου διαλόγου κωφών και του επαπαειλούμενου Grexit. Η ζημία που υφίσταται η ελληνική οικονομία από την παραλυσία αλλά και η ελληνική κοινωνία σε ψυχολογικό επίπεδο, είναι ανυπολόγιστη. Κανείς δεν πληρώνει φόρους, κανείς δεν εξυπηρετεί τα χρέη του, κανείς δεν επενδύει, κανείς δεν αποταμιεύει, κανείς δεν σχεδιάζει και αποφασίζει για ο,τιδήποτε.
Η περαιτέρω παράταση του τέλματος θα είναι μοιραία για την ελληνική οικονομία. Ήδη ακούγονται φωνές ότι “αν είχε γίνει το Grexit τον Οκτώβριο θα είχαμε περάσει την πρώτη δύσκολη φάση προσαρμογής και τώρα η κατάσταση θα είχε αρχίσει να εξομαλύνεται και θα κοιτούσαμε το μέλλον με τα νέα δεδομένα.”
Ας αρχίσει να επεξεργάζεται η κυβέρνηση ένα σχέδιο ομαλής και συντεταγμένης εξόδου από το ευρώ, γιατί αν είναι να περάσουμε άλλους έξι μήνες στην κόψη του ξυραφιού, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.






0 Σχόλια