Ενα ταξίδι στα μέρη όπου το γένος των ανθρώπων έκανε τα πρώτα του βήματα, είναι κάτι παραπάνω από αξέχαστο. Ιδίως όταν διαπιστώνεις πως δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε. Βρεθήκαμε στην άγρια φύση της Βόρειας Τανζανίας και είδαμε από κοντά ελέφαντες, λιοντάρια, ιπποπόταμους και τη φυλή των Μασάι, σε ένα σύγχρονο «σαφάρι» που πλέον το αποκαλούν «game drive».
Μια ανεπανάληπτη εμπερία
Από το τέλος της αποικιοκρατίας και πέρα, το οργανωμένο σαφάρι στην Αφρική δεν έχει καμία σχέση μ’ εκείνες τις αλησμόνητες πόζες του ένοπλου Ερνεστ Χέμινγουεϊ πάνω από σκοτωμένα λιοντάρια. Στις μέρες μας, η ίδια λέξη που στα σουαχίλι σήμαινε ομαδικό κυνήγι, έχει δώσει τη θέση της στον νεολογισμό «game drive».
Στο Σερεγκέτι τα 4X4 δεν επιτρέπεται να τρέχουν πάνω από 50 χλμ. την ώρα.
Αλλωστε περί αυτού πρόκειται: μια ανεπανάληπτη εμπειρία οδήγησης μέσα σε προστατευμένες από διεθνείς συμβάσεις περιοχές, στις οποίες ζουν ελεύθερα τα μεγαλύτερα θηλαστικά της γης.
Την πρωτοκαθεδρία σ’ αυτό το είδος εναλλακτικού τουρισμού έχει αδιαμφισβήτητα η Τανζανία, μια χώρα όπου το 25% της συνολικής έκτασης (που είναι ίση με της Γαλλίας και της Γερμανίας μαζί) αποτελείται από εθνικά πάρκα!
Μάλιστα στις βόρειες επαρχίες της βρίσκονται τα τρία σημαντικότερα, από πλευράς πανίδας πάρκα της αφρικανικής ηπείρου: το Σερεγκέτι, το Νγκόρο Νγκόρο και η λίμνη Μανιάρα.
Οι προστατευμένες αυτές περιοχές μαζί με το γειτονικό υψίπεδο του Λονγκίντο, την πατρώα γη των Μασάι, είναι από τα ελάχιστα μέρη του κόσμου που η οργανωμένη περιήγηση είναι από μόνη της ένα ντοκιμαντέρ. Βέβαια στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, το κόστος ενός τέτοιου ταξιδιού μπορεί να μοιάζει απαγορευτικό. Ιδίως αν είστε από εκείνους που εμπιστεύονται μόνο τον δυτικό ταξιδιωτικό τους πράκτορα.
Αφρικανικός γερανός του είδους Balearica Pavonina (κάτω αριστερά).
Στην Αρούσα ωστόσο και στο Μόσι, τις δυο μεγαλύτερες πόλεις της βόρειας Τανζανίας, υπάρχουν αξιόπιστα τοπικά τουριστικά γραφεία που προσφέρουν τα ίδια πακέτα στο 1/3 της ευρωπαϊκής τιμής.
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ
Η Τανζανία βρίσκεται στο κομμάτι της Αφρικής που ανήκει στο νότιο ημισφαίριο. Ανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό, βόρεια συνορεύει με την Κένυα και την Ουγκάντα, δυτικά με το Κονγκό και τη Ρουάντα, και νότια με τη Ζάμπια, το Μαλάουι και τη Μοζαμβίκη. Από ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες, απ’ ευθείας πτήσεις στο Νταρ Ες Σαλάαμ πραγματοποιούν η KLM και η British. Αλλά ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος για να πετάξετε ως εκεί, είναι με κάποια από τις αεροπορικές εταιρείες του Περσικού κόλπου, μέσω Ντουμπάι ή Αμπού Ντάμπι.
Στο εθνικό πάρκο του Σερεγκέτι η κατασκήνωση επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένα σημεία.
Προτάσεις
Τιμές
Ενα ταξιδιωτικό πακέτο το οποίο στην Αθήνα ή στο Παρίσι θα το βρείτε γύρω στα 1.500 ευρώ το άτομο, επιτόπου κοστίζει μόλις 600 ευρώ. Οπως για παράδειγμα μια 5ήμερη εκμίσθωση τετρακίνητου λαντ κρούιζερ με οδηγό-ξεναγό, μάγειρα συν τον απαραίτητο κατασκηνωτικό εξοπλισμό, νερό, εφόδια και προπληρωμένες βίζες (το βασικότερο) για την είσοδο στα πάρκα.
Λονγκίντο: Η αιώνια γη των Μασάι
Ο πρώτος σταθμός της δικής μας περιήγησης ήταν το Λονγκίντο. Μια αχανής στέπα 90 χλμ. βόρεια της Αρούσα, όπου οι Μασάι ζουν επί αιώνες με τρόπο απαράλλαχτο. Εδώ οι καλύβες τους, τα λεγόμενα «μπόμα», έχουν αχυρένια στέγη και τοίχους από ξεραμένη καβαλίνα. Δίπλα τους βρίσκονται μαντριά προφυλαγμένα από γερούς ξύλινους φράχτες, που κρατούν μακριά από τα ζώα τους τα μεγάλα σαρκοβόρα.
Οι Μασάι επιδοτούνται από το τανζανικό κράτος για να μην αφήσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής.
Οι Μασάι αποτελούν τους κατεξοχήν ποιμένες της Ανατολικής Αφρικής. Είναι ένας λαός νομαδικός και συνάμα πολεμικός, αφού η διαρκής αναζήτηση νέων βοσκοτόπων τους έφερνε σε προστριβές με τους μόνιμα εγκατεστημένους γείτονές τους.
Σήμερα ο παραδοσιακός τρόπος ζωής τους προστατεύεται από την Ουνέσκο. Ομάδες ανθρωπολόγων από δυτικά πανεπιστήμια έρχονται συχνά να τους μελετήσουν αλλά και η κυβέρνηση της Τανζανίας τους παρέχει πολλαπλά κίνητρα για να μην εγκαταλείψουν τις παραδοσιακές ασχολίες και τις εστίες τους.
Ολόκληρη η περιοχή του Λονγκίντο είναι ένα πολιτιστικό πάρκο όπου οι Μασάι ζουν μακριά από τις σύγχρονες ανέσεις, αν εξαιρέσουμε την κινητή τηλεφωνία μαζί με κάποια ψυγεία της Κόκα Κόλα που δουλεύουν με ντιζελογεννήτριες στην υποτυπώδη αγορά του κεντρικού καταυλισμού.
Μάθαμε σε τι θεό πιστεύουν από τον μάγο του χωριού, τον ακριβοθώρητο κ. Ελε, ο οποίος εδέησε να μας μιλήσει μόνο όταν δέχτηκε ως προσφορά μερικά πακέτα ολλανδικού καπνού, αγορασμένα στο duty free του Νταρ Ες Σαλάαμ.
Στη λαϊκή αγορά του Λονγκίντο.
Οι δοξασίες τους διαφέρουν πολύ από των υπολοίπων φυλών της υποσαχάριας Αφρικής. Καταρχήν είναι μονοθεϊστές. Μόνο που ο θεός τους, ο Ενγκάι, εμφανίζεται με δυο υποστάσεις, εκείνη του αγαθού Ναρόκ και την άλλη του εκδικητικού Νανιόκι. Οι ιδιάζουσες αυτές πεποιθήσεις, σε συνδυασμό με την αρχαία νειλωτική καταγωγή τους, μας κάνουν να υποψιαζόμαστε μια μακρινή συγγένεια με τον νεοπλατωνικό γνωστικισμό.
Ηθη και έθιμα
Οι καλύβες των Μασάι ονομάζονται «μπόμα» και το κυριότερο δομικό υλικό τους είναι ένα μείγμα από καβαλίνα και άχυρα.
Η πολυγαμία στους Μασάι θεωρείται απόλυτα φυσιολογική τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Οι οποίες μπορεί κοινωνικά να θεωρούνται υποδεέστερες των αρσενικών και να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον οδυνηρό βαρβαρισμό της κλειτοριδεκτομής, ωστόσο μετά τον γάμο τους μπορούν να έχουν κι άλλους ερωτικούς συντρόφους. Από την άλλη οι γυναίκες χτίζουν τις καλύβες και φροντίσουν για την οικιακή οικονομία όσο οι άνδρες ποιμαίνουν τις αγελάδες και τις κατσίκες τους, ή μεθοκοπούν στις βραδινές τους συνάξεις, πίνοντας «σουκούρο», ένα απόσταγμα από ρίζα αλόης βέρας με αποκρουστική μυρωδιά, που είχαμε την ατυχία να δοκιμάσουμε.
Χορεύοντας με τους Μασάι
Οι Μασάι κυνηγούν για τροφή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Από το διαιτολόγιό τους απουσιάζουν τα λαχανικά καθώς δεν καλλιεργούν τη γη τους. Το αγαπημένο τους πρόγευμα είναι αγελαδινό γάλα ανακατεμένο με αίμα, που το παίρνουν από μια μικρή προσεκτική τομή στον λαιμό του ζώου, την οποία επουλώνουν με λάσπη από τερμιτοφωλιά.
Αφρικανικό ψαρόνι του είδους Lamprotornis Superbus.
Στην πατριαρχική κοινωνία τους, ο πλούτος δεν μετριέται από τα χρήματα αλλά από τον αριθμό παιδιών και ζώων που κατέχει ο κάθε ενήλικας. Ειδικά ο Ελε, τον οποίο για τα γιατροσόφια του τον ανταμείβουν με ζωντανά ζώα, διατηρεί στην κατοχή του 20 αγελάδες, διπλάσιο αριθμό κατσικιών, 3 συζύγους και πάνω από 30 παιδιά, τα οποία δεν προέρχονται όλα από τις νόμιμες γυναίκες του.
Σταθήκαμε τυχεροί που το τελευταίο μας βράδυ στο Λονγκίντο συνέπεσε με γιορτή, κατά τη διάρκεια της οποίας παρακολουθήσαμε τον πολυθρύλητο πηδηχτό χορό των Μασάι, γύρω από τη φωτιά. Το επόμενο χάραμα κατευθυνθήκαμε δυτικά προς τη Μτογουάμπου, μια μικρή τουριστική κωμόπολη με μικρομάγαζα, εστιατόρια και παμπ λίγο πριν την είσοδο στο εθνικό πάρκο Μανιάρα με την ομώνυμη ρηχή αλκαλική λίμνη.
Αιλουροειδή στη σαβάνα της Τανζανίας.
Fast info
Ανάμεσα σε δύο βουνά
Το Λονγκίντο είναι ένα αχανές υψίπεδο μεταξύ των οροσειρών Κιλιμάντζαρο και Μέρου, που είναι οι ψηλότερες στη μαύρη ήπειρο. Μια πανσιόν όλη κι όλη, έξω από τον κεντρικό καταυλισμό των Μασάι, είναι το μοναδικό αξιοπρεπές κατάλυμα στην περιοχή.
Για χάρη της νύφης
Χρειάστηκαν οι επίμονες πιέσεις των τανζανικών αρχών και η επιβολή τσουχτερών προστίμων για να παροπλίσουν οι Μασάι μια αιματηρή πατροπαράδοτη συνήθεια. Να κάνουν δώρο στον πατέρα της νύφης ουρά λιονταριού. Ενα τρόπαιο που το έβρισκαν κυνηγώντας και σφάζοντας τα δύστυχα αιλουροειδή.
Βούβαλοι γευματίζουν στο γρασίδι του Ngorongoro Lodge.
Ο επίγειος παράδεισος της λίμνης Μανιάρα
«Μτο-γουά-μπου» στα σουαχίλι σημαίνει «ποτάμι των κουνουπιών» κι αν κάνετε το σφάλμα να διανυκτερεύσετε εδώ, θα διαπιστώσετε στο δέρμα σας την ευστοχία της ονομασίας του!
Τέσσερα χιλιόμετρα από τον τελευταίο σταθμό του ανεφοδιασμού μας σε καύσιμα και τρόφιμα, φτάσαμε σε ένα σημείο με πανοραμική θέα προς τη λίμνη.
Το συγκεκριμένο πάρκο καλύπτει έκταση 330 τ. χλμ δυτικά του οδικού άξονα που ενώνει την Αρούσα με την Ντοντόμα. Σε όλο το παρόχθιο μήκος του διαθέτει πυκνή, τροπική βλάστηση με πανύψηλα δέντρα, γεμάτα πιθήκους.
Μεγάλα χορτοφάγα στις όχθες της λίμνης Μανιάρα.
Μια ομάδα μπαμπουίνων στη μέση του χωματόδρομου, με τις θηλυκές να κουβαλούν στην πλάτη τα μωρά τους και τους αρσενικούς να δυσανασχετούν που έπρεπε να κάνουν στην άκρη για να περάσει το αυτοκίνητο, ήταν η καλύτερη υποδοχή που θα μπορούσαμε να είχαμε.
Το αξιοπερίεργο στην πανίδα του πάρκου είναι τα λιοντάρια, που εδώ σκαρφαλώνουν στα δέντρα σαν λεοπαρδάλεις. Οι επιστήμονες ερίζουν για το κατά πόσον η συμπεριφορά τους είναι επίκτητη -διδακτέα και όχι κληρονομική- καθώς πουθενά αλλού δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο στον ίδιο βαθμό. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι έτσι αποφεύγουν τις μύγες τσε-τσε που αρέσκονται σε χαμηλές πτήσεις.
Στο Σερεγκέτι τα βουβάλια είναι τόσο εξοικειωμένα με την ανθρώπινη παρουσία ώστε πλησιάζουν άφοβα.
Αλλοι ότι απλά δροσίζονται στις σκιερές φυλλωσιές, κι άλλοι ότι μ’ αυτόν τον τρόπο εποπτεύουν καλύτερα τα υποψήφια θηράματά τους. Δυσεξήγητο είναι και το γεγονός ότι τα λιοντάρια προτιμούν μόνο κάποια συγκεκριμένα δέντρα, τα οποία είναι γνωστά στους ντόπιους ξεναγούς. Εάν είσαστε τυχεροί μπορείτε να τα πλησιάσετε ταμπουρωμένοι μέσα στο 4Χ4, αρκεί βέβαια να είναι κλειστό και όχι σκεπασμένο με απλό μουσαμά. Στο πάρκο της λίμνης ζουν επίσης πολλοί ελέφαντες και καμηλοπαρδάλεις.
Οι πρώτοι είναι μοναχικοί και τρώνε ασταμάτητα κλαδιά και χορτάρια. Οι δεύτερες ζουν σε οικογένειες των τεσσάρων ή των έξι ατόμων.
Οι ελέφαντες είναι τα μεγαλύτερα θηλαστικά που ζουν στον κρατήρα του Νγκόρο Νγκόρο.
Και τα δυο αυτά μεγάλα θηλαστικά δείχνουν αδιαφορία ή ακόμα και περιφρόνηση για τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Ωστόσο πάντα χρειάζεται επαγρύπνηση όταν τα πλησιάζετε. Αλλο ένα χαρακτηριστικό, του λιγότερο προβεβλημένου από τα πάρκα της βόρειας Τανζανίας, είναι ότι αποτελεί παράδεισο για τους λάτρεις του bird watching, με περισσότερα από τα 400 μικρά και μεγάλα είδη.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι λοφιοφόροι γερανοί και το εντυπωσιακό αν και κακόφωνο μαυροπούλι με το τεράστιο ράμφος, το Καλάο ή Βούκερως.
4Χ4
Μια μέρα στη λίμνη είναι υπεραρκετή για να νιώσετε τις συγκινήσεις ενός game drive. Το 4Χ4 διασχίζει βατούς χωματόδρομους, μισοβυθίζεται απτόητο μέσα σε νερόλακκους και κορνάρει για να κάνουν πέρα οι ύαινες, που δείχνουν να μη φοβούνται καθόλου τους ανθρώπους.
Οργανωτές game drive
- Sarico Matari Ltd (+255) 754347268, Κιν: (+255) 712347268, E-mail: sarikom@hotmail.com). Ο Σαρίκο είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε τη δική μας εξόρμηση. Πτυχιούχος ξεναγός και άψογος οδηγός, φρόντισε όλες αυτές τις μέρες να μη μας λείψει τίποτα, έχοντας μαζί του κι έναν καταπληκτικό μάγειρα, τον Μοχάμεντ. Επικοινωνήστε απευθείας μαζί του και εξασφαλίστε καλύτερες τιμές λέγοντάς του ότι έρχεστε από εμάς.
- Safari Makers (+255) 744 300817 ή 318520 www.safarimakers.com). Με γραφεία στις πόλεις Μόσι και Αρούσα, συνεργάζεται με μεγάλους ευρωπαϊκούς τουρ οπερέιτορ και διακρίνεται για την ευελιξία των προγραμμάτων του.
Το Ngorongoro Lodge είναι ένα επτάστερο resort χτισμένο με παραδοσιακά αφρικανικά μοτίβα.
Η μεγάλη αποδημία
Αφήνοντας πίσω μας τον υδάτινο καθρέφτη της λίμνης Μανιάρα και μετά από 265 χλμ. οδήγησης σε αξιοπρεπή άσφαλτο, φτάσαμε στις πλαγιές της Ρίφτ Βάλεϊ. Είναι η κοιλάδα του μεγάλου τεκτονικού ρήγματος που τέμνει κάθετα την Ανατολική Αφρική. Εδώ έκαναν τα πρώτα τους βήματα οι ανθρωπίδες ως ενσυνείδητοι τροφοσυλλέκτες κυνηγοί. Εδώ έφτιαξαν τα πρώτα τους μαχαίρια από ψαμμόλιθο κι εδώ άρχισαν να μαθαίνουν το άναμμα της φωτιάς.
Από το νοτιότερο σημείο της κοιλάδας αρχίζει το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο εθνικό πάρκο του κόσμου, το περίφημο Σερεγκέτι, αγαπημένο θέμα των ντοκιμαντέρ στην ΕΤ-3 και στο Σκάι.
Περάσαμε το κατώφλι του πάρκου που θύμιζε τελωνείο, σκονισμένοι και καταϊδρωμένοι, μα απόλυτα ικανοποιημένοι από το θέαμα που αντικρίσαμε. Πάνω από 2 εκατομμύρια γκνου, ένα είδος μεγαλόσωμης αντιλόπης, μαζί με άλλες τόσες ζέβρες είχαν ξεκινήσει τη μεγάλη τους μετανάστευση προς Νότο, πριν τα προλάβει η ξηρασία που πλήττει αυτή την εποχή την Κένυα και τη βόρεια Τανζανία. Οπου έφτανε το μάτι μας βλέπαμε ατέλειωτες σειρές από αγέλες. Πιο μακριά έμοιαζαν με μικρές μαύρες κουκίδες στον ξανθοπράσινο καμβά της απέραντης σαβάνας. Ενας εξουθενωτικός καλπασμός χιλιάδων χιλιομέτρων, που γίνεται κάθε χρόνο για την εξεύρεση νερόλακκων και δροσερού γρασιδιού σε πιο ευνοϊκά κλίματα.
Την ίδια ώρα τα λιοντάρια και τα άλλα μεγάλα αιλουροειδή, που είχαν πάρει τα φυτοφάγα ζώα στο κατόπι, έτριβαν τα μουστάκια τους. Το μεγαλειώδες αυτό θέαμα κράτησε σε όλα τα χιλιόμετρα που διανύσαμε μέχρι να φτάσουμε στη Σερονέρα, την τοποθεσία εντός του πάρκου στην οποία λειτουργούσε οργανωμένο κάμπινγκ για τους game drivers.
Μια ύαινα που πήρε λάφυρο από το βαρέλι των απορριμμάτων μια μισοσκισμένη σακούλα κι ο νεροβούβαλος που δεν έλεγε να ξεκολλήσει από το θεριεμένο γρασίδι που υπήρχε πίσω από τις κοινές τουαλέτες, μας υπενθύμισαν πόσο κοντά στα άγρια ζώα θα διανυκτερεύαμε. Υπήρχε κι ένας ένστολος που περιπολούσε τη νύχτα για την ασφάλειά μας, κρατώντας ένα καλάσνικοφ.
Ωστόσο μόλις έκλεισαν τα φώτα από το σταμάτημα της ηλεκτρογεννήτριας και ο κόσμος ησύχασε μέσα στις σκηνές του, άρχισε μια συναυλία από βρυχηθμούς, κρωξίματα και μουγκανητά, από την οποία το μόνο που έλειπε ήταν η διάσημη ιαχή του Ταρζάν...
Οι τελευταίοι ρινόκεροι
Ενας Γερμανός μεγαλοαστός ήταν ο πρώτος λευκός που πάτησε το πόδι του στο Νγκόρο Νγκόρο μόλις το 1892. Ονομαζόταν Μπάουμαν και είχε εντυπωσιαστεί από τον αριθμό των ρινόκερων που βρήκε, αλλά ο κακούργος σκότωσε με την καραμπίνα του τουλάχιστον εννέα. Το 1964 ζούσαν εδώ περίπου 100, αλλά ως το 1992 εξαιτίας της λαθροθηρίας είχαν απομείνει δέκα. Η σκόνη από το κέρας του θαυμάσιου αυτού ζώου θεωρούνταν κάποτε ως πρώτης τάξεως αφροδισιακό. Τώρα στον κρατήρα ζουν μόλις 13 άτομα, μαζί με μια θηλυκιά με το μικρό της, που μεταφέρθηκε από αντίστοιχο πάρκο της Ν. Αφρικής για να αναζωογονήσει το εξασθενημένο από την αιμοφιλία τους χρωματόσωμα. Με τους ανθρώπους δεν τα πάνε καθόλου καλά οι ρινόκεροι και μόλις δουν αυτοκίνητα εξαφανίζονται στις λόχμες. Από την ανοιχτή οροφή του οχήματός μας καταφέραμε να δούμε μόνο έναν κι αυτόν με κιάλια. Αξιζε όμως η αναμονή καθώς εξαιτίας της μας πλησίασε άφοβα ένα τσιτάχ με υπέροχο παράστημα.
Με αερόστατο στη σαβάνα
Η εταιρεία ονομάζεται Serengeti Balloon Safaris και είναι όνομα και πράγμα. Εάν δεν σας φοβίζει ένα ταξίδι με το αρχαιότερο πτητικό μέσο στον κόσμο, δεν έχετε παρά να υπολογίζετε ένα έξτρα κόστος 400 ευρώ ανά άτομο και να το κάνετε. Το αερόστατο σηκώνεται στις 6 τα χαράματα και επιστρέφει με τη δύση του ηλίου. Πραγματοποιεί έναν τεράστιο κύκλο πάνω από τους σημαντικότερους βιότοπους του πάρκου, περιλαμβάνοντας πρωινό και γεύμα. Πληροφορίες: (+255) 272508578, 272548967 balloons@habari.co.tz)
Η κιβωτός του Νγκόρο Νγκόρο
Μέσα στο Σερεγκέτι και μάλιστα στην αρχή του, βρίσκεται η μεγαλύτερη καλντέρα στον κόσμο, το Νγκόρο Νγκόρο. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να ισχυριστούμε ότι αποτελεί για την άγρια ζωή της Αφρικής ό,τι και η κιβωτός του Νώε στον βιβλικό μύθο.
Πριν από δύο εκατομμύρια χρόνια, στη ίδια θέση υπήρχε ένα βουνό ψηλότερο από το Κιλιμάντζαρο. Μα εξερράγη με τέτοια σφοδρότητα που άφησε πίσω του μόνο συντρίμμια και μια τεράστια τρύπα. Η γεωλογική αυτή αναστάτωση μεταμόρφωσε με τον καιρό το Νγκόρο Νγκόρο σε μια φυσική αρένα αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο ώστε να γίνει ιδανικό καταφύγιο για την άγρια ζωή.
«Ο κρατήρας είναι παράδεισος χάρη στο νερό του», μας είπε ο Χανς Βέρντεν, ένας Δανός περιβαλλοντολόγος που ακολουθούσε ένα κινηματογραφικό συνεργείο από τη χώρα του. «Η ξηρασία που επικρατεί σε όλη την υποσαχάρια Αφρική, από Μάιο μέχρι Οκτώβριο, εδώ ήταν ανέκαθεν πιο ήπια. Ετσι οι απόγονοι των ζώων που παρεισέφρησαν στην περιοχή, δεν χρειάστηκε ποτέ ξανά να μεταναστεύσουν», πρόσθεσε. Στην πανίδα του Νγκόρο Νγκόρο περιλαμβάνονται και τα τέσσερα μεγαλύτερα χορτοφάγα του πλανήτη:ελέφαντες, ιπποπόταμοι, βουβάλια και ρινόκεροι. Στα λιβάδια του αναπαράγονται επίσης σε μεγάλους αριθμούς γκνου, ζέβρες, γαζέλες κι αντιλόπες, ικανοποιώντας απόλυτα τις ορέξεις των λιονταριών και των λεοπαρδάλεων που εδώ περνάνε ζωή χαρισάμενη.
Πολλά σημεία στην επιφάνεια του κρατήρα έχουν εντελώς δική τους τοπογραφία, όπως το δάσος Λιράι, που το προτιμούν οι ελέφαντες. Σημαντικές συγκεντρώσεις ζώων και πουλιών παρατηρούνται και στους βαλτότοπους Γκόριγκορ και Μαντούσι. Σ’ αυτούς ξεδιψά ο υπό εξαφάνιση μαύρος ρινόκερος.
Στο Νγκόρο Νγκόρο απαγορεύεται να τρέχεις πάνω από 50 χλμ., να κορνάρεις και να ρίχνεις οτιδήποτε στα ζώα. Η είσοδος επιτρέπεται από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου, με μόνη εξαίρεση τους Μασάι οι οποίοι σε περιόδους ξηρασίας έχουν το δικαίωμα να φέρνουν ως εδώ και να ποτίζουν τα κοπάδια τους, παρά τις απώλειες που τους προκαλούν τα αιλουροειδή.
Το φυσικό κάλλος του τοπίου, το θέαμα των ζώων και ο βάσιμος φόβος ότι σε λίγα χρόνια κάποια από αυτά μπορεί να έχουν εξαφανιστεί, κάνουν την περιήγηση στο Νγκόρο Νγκόρο να μοιάζει με επιστροφή στην Εδέμ.
Κείμενο: Γιώργος Ξεπαπαδάκος
Φωτογραφίες: Μάρω Κουρή
ΠΗΓΗ
0 Σχόλια