Το πολιτικό παιχνίδι φαίνεται να παίζεται μεταξύ των τριών πρώτων πολιτικών κομμάτων και είναι, δυστυχώς, αδιέξοδο.
Του Παντελή Σαββίδη
Η Νέα Δημοκρατία θα πετύχει, κατά τις ενδείξεις, μια νίκη με σημαντική
διαφορά απο το δεύτερο κόμμα και με σημαντική άνεση εδρών. Για τους τυφλούς
υποστηρικτές της, η πολιτική της ήταν ό,τι καλύτερο είχαν να δουν, πιθανώς,
καθόλη την μεταπολίτευση. Για τους πιο συντηρητικούς οπαδούς της ο
Μητσοτάκης είναι η καλύτερη επιλογή απο τις υπάρχουσες και για τους κριτικά
σκεπτόμενους η πολιτική Μητσοτάκη ήταν απο τις χειρότερες που είχε η χώρα.
Αυστηρός έλεγχος των ΜΜΕ, αδιαφορία για τους θεσμούς, συγκεντρωτισμός,
αποκλεισμός όσων δεν στοιχίζονται αυστηρά στο κόμμα και την πολιτική του,
παρακολουθήσεις, μεγαλοποίηση αλλαγών που έπρεπε να γίνουν εδώ και χρόνια.
Και που αλλού έχουν συντελεστεί εδώ και καιρο. Παράδειγμα, ο ψηφιακός
μετασχηματισμός ο οποίος παρουσιάζεται ως θαύμα ενώ η χώρα βρίσκεται
προτελευταία στην Ευρώπη.
Ο Συριζα επικαλείται την αριστερά χωρίς τίποτε να δείχνει ότι έχει κάποια σχέση μαζί της. Το μόνο που παρουσιάζει για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του είναι τα επιδόματα που έδινε στις ασθενέστερες τάξεις επι κυβερνήσεώς του, αλλά το ίδιο έκανε και η Νέα Δημοκρατία. Όλα τα ανατιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται και σήμερα έχουν τις ρίζες τους στην κυβέρνηση Συριζα (π.χ. πλειστηριασμοί).
Εκεί που έχει υψηλές επιδόσεις είναι στον δικαιωματισμό. Η ηγετική του ομάδα έχει κατακλυσθεί απο πρόσωπα με αντιλήψεις κυρίαρχες και στο παλιό ΚΚΕ εσ. Οι οικονομικές ανάγκες των πολιτών, όπως και οι ανάγκες στοιχειώδους επιβίωσής τους, θεωρούνται λαϊκισμός ενώ υψηλή πολιτική θεωρείται το δικαίωμα επιλογής κοινωνικού φύλου. Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το φύλο τους (κατά βάσιν κοινωνικό, αφού το βιολογικό το δίνει η φύση) αλλά δεν μπορεί η εστίαση σε αυτό να είναι το κύριο πρόταγμα μιας αριστερής πολιτικής.
Ο δικαιωματισμός, εξάλλου έχει ενδογενείς αντιφάσεις. Γιατί έχει δικαίωμα ο αποδομητής της εθνικής ταυτότητας να το κάνει και δεν έχει δικαίωμα να υποστηρίζει την ταυτότητά του αυτός που το επιθυμεί; Γιατί είναι δικαίωμα η επιβολή της μπούρκας και δεν είναι δικαίωμα η άρνηση να την φέρει μια γυναίκα. Το τι είναι αριστερά σήμερα είναι ζητούμενο αλλά ο Συριζα δεν συντρέχει κανένας λόγος να θεωρείται αριστερά. Το αν η αριστερή πολιτική είναι καλή ή κακή είναι άλλη υπόθεση.
Ο καιροσκοπισμός της ηγετικής του ομάδας που έχει λύσει το βιοτικό της πρόβλημα και οράται αφ υψηλού την κοινωνία είναι ένα άλλο ζήτημα.
Το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει πρόβλημα ταυτότητας. Είναι λογικό σε ένα κόμμα που επικαλείται την ιστορική του συνέχεια αλλά παρουσιάζει χάσμα με το παρελθόν του. Το ΠΑΣΟΚ απο την ιδρυτική του γενιά πέρασε στην σημερινή νέα γενιά του η οποία μπορεί να μην γνωρίζει ποιος ήταν ο ιδρυτής του και πια η ιστορία του. Λείπει η γέφυρα μεταξύ της παλιάς ιδρυτικής γενιάς και της σημερινής και αυτό του δημιουργεί ένα ταυτοτικό πρόβλημα. Δυστυχώς, όχι, μόνο, ταυτοτικό αλλά και ηλικιακού ρατσισμού. Στο ΠΑΣΟΚ για να επιβιώσεις πολιτικά πρέπει να είσαι νέος, ωραίος και άλλα παρεμφερή τα οποία δεν έχουν σχέση με την πολιτική ενός ιστορικού κινήματος το οποίο ξεκίνησε με άλλες αρχές έστω και αν στην πορεία εκφυλίστηκε.
Τα ψήγματα επιβίωσης παλαιών πολιτικών στο Κίνημα ενώ δεν έχουν καμιά δύναμη να επηρεάσουν την πολιτική του, αντιμετωπίζονται με απέχθεια και μια επίμονη τάση εξοβελισμού τους.
Επειδή η τρέχουσα πολιτική είναι κάτι πολύ σκληρό και πραγματικό, αυτό δεν θα είχε καμιά σημασία αν το ΠΑΣΟΚ κατάφερνε να αποκτήσει ταυτότητα.
Σήμερα, η εύλογη προτεραιότητά του είναι να επιβιώσει με κυρίαρχη παρουσία της νέας γενιάς του και τα άλλα θα τα δει αργότερα. Τα δείγματα προτεραιότητας των “άλλων” δεν είναι διαφορετικά απο του Συριζα.
Αυτή είναι επιγραμματικά μια περιγραφή της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα με βάση τα τρία μεγάλα κόμματα.
Το τι συμπληρωνει το πολιτικό φάσμα λειτουργεί περισσότερο ως αντίδραση παρά ως πολιτική πρόταση.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.
0 Σχόλια