Είναι κωμωδία αυτό που βιώνουμε με το αντάρτικο του Λαφαζάνη, την επιθετική άμυνα της κυβέρνησης και το κατενάτσιο με τη Ζωή. Εδώ πια δεν είναι δυο ξένοι στην ίδια πόλη, αλλά δυο εχθροί στα απέναντι χαρακώματα. Κι όμως, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός καμώνονται ότι δεν τρέχει τίποτα, ότι τα προβλήματα θα τα λύσουν το Συνέδριο και οι εκλογές. Και έτσι συνεχίζουν να πορεύονται.
Υπάρχει φυσικά το ελαφρυντικό ότι η εκκρεμότητα του κλεισίματος της συμφωνίας απορροφά κάθε απόθεμα ενεργητικότητας της κυβέρνησης. Αλλά είναι προφανές ότι η επόμενη ψηφοφορία στη Βουλή δεν είναι όπως οι άλλες. Πλέον είναι οι νέες προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης που με άλλο πρόγραμμα εξελέγη, συνέχισε χωρίς κανένα πρόγραμμα, πέραν των ιδεοληπτικών επιλογών που μειοψηφίες θέλησαν να επιβάλουν ως τετελεσμένα στην πλειοψηφία. Ομως στην επόμενη ψηφοφορία όλα τελειώνουν. Δεν είναι για εξουσιοδότηση της κυβέρνησης, δεν είναι για κάποια μέτρα που θα θίξουν τη μία ή την άλλη επαγγελματική και κοινωνική ομάδα.
Είναι ο κανονικός Αρμαγεδδών του τρίτου Μνημονίου. Που είναι ιδιοκτησίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και με υπογραφή του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα. Στην ψηφοφορία εκείνη δεν θα υπάρχουν ναι μεν αλλά. Και θα είναι πραγματικά αρνητικό για την ίδια την κυβέρνηση αλλά και για τη χώρα ο κ. Τσίπρας να δείξει την ανοχή, που ερμηνεύεται και ως αδυναμία, που συνεχίζει να δείχνει σε όσους υπονομεύουν την κυβέρνησή του και τελικά υπονομεύουν και την προσπάθεια να μπει η χώρα σε μια σειρά με την ελπίδα ότι σε τρία χρόνια θα μπορεί να σταθεί στα πόδια της.
Πώς θα συνεχίσει να ζητά στήριξη από την αντιπολίτευση όταν όλοι μαζί θα βρίσκονται στο στόχαστρο της εσωκομματικής αντιπολίτευσής του; Και πώς οι βουλευτές του θα συνεχίζουν να ψηφίζουν Μνημόνια όταν κάποιοι συνάδελφοί τους θα κάνουν ηρωικές επαναστάσεις; Αν δεν θυμάται, ας ρωτήσει τον κ. Καμμένο. Τον παλιό Καμμένο, εκείνον που παράτησε τη ΝΔ για να μην ψηφίσει το Μνημόνιο?
Και τώρα έχουμε «διαπραγμάτευση» fast track του Τρίτου Μνημονίου με ρυθμούς που θα ζήλευε και ο Γ. Παπανδρέου του Πρώτου Μνημονίου. Ο κ. Τσίπρας θέλει να κλείσει γρήγορα το Μνημόνιο, για να τελειώσει αργά την εσωκομματική αντιπολίτευσή του. Και αυτή είναι η λάθος συνταγή. Σε αυτή τη φάση τουλάχιστον προέχει η σωτηρία της χώρας. Και όχι η νίκη επί των συνιστωσών.
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.
0 Σχόλια