Από εδώ και πέρα

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Μαύρη κατάθλιψη κυριεύει όποιον γυρίσει και κοιτάξει πίσω το πώς φτάσαμε ως εδώ: πώς η ελληνική κοινωνία έχασε το μέτρο και τον λογαριασμό τις τελευταίες δεκαετίες, πώς η πολιτική της έκφραση αντί να την προστατεύσει την εκμαύλισε, αλλά και πώς βρεθήκαμε από το 2010 και μετά να πληρώνουμε αυτόν τον λογαριασμό όχι απλώς ακριβά μα καταστρεπτικά. Γιατί;
Επειδή μέσα από την ελληνική κρίση ήταν που η Γερμανία αποφάσισε να αναλάβει πλέον τα ηνία της Ευρώπης.

Εμείς κάναμε την κρίση με τον ελληνικό τρόπο, εκείνοι θέλησαν να την εκμεταλλευθούν με τον γερμανικό τρόπο. Αποτέλεσμα; Η τραγωδία που εξελίχθηκε όλα αυτά τα χρόνια, με αποκορύφωμα την καταφυγή στη νέα «συμφωνία-τέρας», όπως η ίδια η κυβέρνηση τη βάφτισε. Σήμερα ουδείς πλέον αμφιβάλλει ότι μέσω της κρίσης η Γερμανία άλλαξε την Ευρώπη προς την κατεύθυνση των δικών της εθνικών συμφερόντων και ωφελήθηκε η ίδια συστηματικά. Αυτό έστω και αργά το κατάλαβαν άπαντες. Μα ας μην υπάρξουν αυταπάτες: στο άμεσο, τουλάχιστον, μέλλον δεν θα αλλάξει κάτι.

Ωστόσο όλα αυτά τα είπαμε και τα ξανάπαμε αμέτρητες φορές όλα αυτά τα χρόνια. Το ζήτημα λοιπόν είναι πλέον ένα: τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Με αυτά τα λάθη πίσω μας. Με αυτή την επαχθή και εξαρχής ναρκοθετημένη συμφωνία. Με τα χάλια στα οποία βρίσκονται τόσο η κοινωνία και η πολιτική της έκφραση όσο και η οικονομία. Με το χρέος που όλοι, εντός κι εκτός Ελλάδος, ξέρουμε ότι δεν είναι βιώσιμο. Τι κάνουμε; Τρία πράγματα:

Πρώτον και κυριότερο, αναζητούμε σταθερή ενωτική πλεύση και δεν τρωγόμαστε μεταξύ μας: λάθη βαρύνουν τους πάντες. Η αναζήτησή τους τώρα δεν οδηγεί πουθενά. Το αντίθετο...

Δεύτερον, κοιτάμε να βγάλουμε ό,τι καλό μπορούμε από αυτή την τραγωδία: αλλάζουμε το κράτος εκ βάθρων, ξεχνάμε για πάντα τον κακό μας εαυτό που μας έφερε ως εδώ.

Τρίτον, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν να κερδίσουμε χρόνο: μας περιμένουν στη γωνία με μια συμφωνία που είναι κατασκευασμένη για να αποτύχει - έτσι την επέβαλε το Βερολίνο. Ας τους εκπλήξουμε όλους: ας την κάνουμε λοιπόν, αν όχι να πετύχει, τουλάχιστον να μην καταρρεύσει απότομα και αυτή και εμείς μαζί της.

Εκεί θα φανεί αν αξίζουμε... 

ΤΟ ΒΗΜΑ

* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.