Το μήνυμα Ντράγκι

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Η στάση του επικεφαλής της ΕΚΤ απέναντι στην Αθήνα είναι μια πιο ηχηρή και πολλαπλάσια πιεστική επανάληψη του μηνύματος που πήρε η κυβέρνηση στις πρώτες της επαφές με τον Ολάντ και τον Ρέντσι. Μέχρις ενός σημείου, η πίεση της Αθήνας για επαναδιαπραγμάτευση είναι θετική και αξιοποιήσιμη στους συσχετισμούς του Παρισιού, της Ρώμης και του Ντράγκι με το Βερολίνο.

Σε καμιά περίπτωση όμως οι άμεσες ανάγκες της Αθήνας δεν θα υπαγορεύσουν κλιμάκωση μιας ήδη δύσκολης συγκρουσιακής συγκατοίκησης με τη Γερμανία.
Ο Ντράγκι έχει δύο ανοικτά μέτωπα και μας προειδοποιεί χωρίς περιστροφές ότι δεν θα ανοίξει και τρίτο:
• Πρώτο μέτωπο είναι η κινδυνολογία για το ότι η ποσοτική επέκταση μαζί με την πτώση της ισοτιμίας του ευρώ με το δολάριο επιτρέπει την παράταση της δημοσιονομικής απειθαρχίας της Γαλλίας, αλλά και της Ιταλίας και του Βελγίου. Το είπαν χωρίς περιστροφές οι κεντρικοί τραπεζίτες της Γερμανίας και της Ολλανδίας, Βάιντεμαν και Κνοτ.
• Δεύτερο μέτωπο, η χρονική στιγμή και το ύψος της αύξησης των επιτοκίων στις ΗΠΑ από τη Fed, που έχει προαναγγελθεί και εκτιμάται ότι θα υλοποιηθεί στα τέλη Ιουνίου. Δεν χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις για να δούμε τι επενέργειες θα υπάρξουν στην Ευρωζώνη αν δεν έχει μέχρι τότε διαμορφωθεί η ζήτηση που θα απορροφήσει τη ρευστότητα της ποσοτικής χαλάρωσης στην πραγματική οικονομία.
Πέρα από τα παραπάνω μέτωπα, ο Ντράγκι έχει και άλλες ανησυχίες λόγω των μηδενικών έως και αρνητικών επιτοκίων δανεισμού της Γερμανίας και της πρωτοφανούς πτώσης των spreads στην υπόλοιπη Ευρωζώνη και κυρίως στον Νότο. Τα μηδενικά έως αρνητικά επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας είναι ωρολογιακή βόμβα για τις ασφαλιστικές εταιρείες που διασφαλίζουν τα αποθεματικά τους σε δημόσιο χρέος με χαμηλή μεν, αλλά επαρκή, απόδοση, ενώ η συρρίκνωση των spreads δεν είναι επιβράβευση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, αλλά μάλλον της προεξόφλησης από τον τραπεζικό τομέα ότι δεν θα υπάρξει ζήτηση ρευστότητας από την πραγματική οικονομία, οπότε η μόνη ασφαλής τοποθέτηση είναι το παρκάρισμα της αζήτητης ρευστότητας στα κρατικά χρεόγραφα.
Ετσι, το τελευταίο που θα ήθελε ο επικεφαλής της ΕΚΤ θα ήταν κάποιο ατύχημα της Αθήνας ή κάποιο δικό του ατύχημα με το Βερολίνο αν του χρεωνόταν πολιτική στήριξη της ελληνικής πλευράς. Ο Ντράγκι αμφισβητεί μετωπικά τη δημοσιονομική λιτότητα που έχει επιβάλει η Γερμανία με τους ρυθμούς και τις προσεκτικές μεθοδεύσεις του.

Έθνος

* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.