Είμαι ένα μικρό πλαστικό μπουκάλι νερού, που ένα παιδάκι πέταξε στον πράσινο κάδο απορριμμάτων, αφού πρώτα φρόντισε να στραγγίσει μέχρι τελευταίας σταγόνας το περιεχόμενό μου και τελικά κατέληξα άδοξα στο δρόμο προς τη χωματερή.
Μα πως βρέθηκα εδώ, αναρωτιέμαι….
Α… θυμήθηκα το ταξίδι μου.
Προορίστηκα μπουκάλι, φτιαγμένο από φθηνό πλαστικό υλικό, πρώτον για να έχω μικρό κόστος που προτιμάται από το καταναλωτικό κοινό και δεύτερον για να έχω σχεδόν μηδαμινό όγκο και βάρος σε σύγκριση με ένα γυάλινο.
Το περιεχόμενό μου βαπτίστηκε με νερό, στη συνέχεια διατέθηκα στο αγοραστικό κοινό και μαζί με τα υπόλοιπα άψυχα πλαστικά μπουκάλια της παρτίδας μου, τοποθετήθηκα στα ράφια μιας μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ προς κατανάλωση.
Περιμένοντας εκεί υπομονετικά να έρθει η σειρά μου, με άρπαξαν άτσαλα τα χέρια ενός μικρού αγοριού το οποίο κατανάλωσε το περιεχόμενό μου και στη συνέχεια με πέταξε χωρίς πολλή σκέψη σε έναν πράσινο κάδο απορριμμάτων που βρέθηκε στο δρόμο του και όχι στον διπλανό μπλε κάδο ανακύκλωσης που υπήρχε εκεί.
Με αυτόν τον τρόπο με ξεφορτώθηκε, έκανε το καθήκον του ως συνειδητοποιημένος πολίτης που φροντίζει να διατηρεί το φυσικό περιβάλλον καθαρό όπως του έμαθαν οι γονείς και ο σχολικός ή φιλικός του περίγυρος.
Καλύτερα βέβαια θα μου πείτε στον πράσινο κάδο απορριμμάτων, παρά σε κάποιο αυλάκι, για να μη ρυπαίνω και το οικοσύστημα αφού το πλαστικό υλικό μου χρειάζεται χρόνια να αποσυντεθεί.
Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, η ουσία είναι ότι κατέληξα στη χωματερή όπου δεν ανήκω και το γεγονός ότι θα παραμείνω εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, αποτελεί πρόβλημα για το περιβάλλον.
Θα προτιμούσα σε αντίθεση να με είχε εναποθέσει συνειδητά στον μπλε κάδο ανακύκλωσης, όπου θα συναντούσα ποικίλα πλαστικά μπουκάλια, αποτελούμενα από το ίδιο υλικό με μένα η διαφορετικό, για να ανακυκλωθούμε παρέα και να επανέλθω στην αγορά ξανά.
Τουλάχιστο να μην έχω τύψεις ότι συνέβαλα στη ρύπανση του περιβάλλοντος εσκεμμένα, αλλά και πάλι αυτό δεν ελαφρύνει στη συνείδησή μου.
Βλέποντας γύρω μου ίδια με μένα, διάσπαρτα άδεια πλαστικά μπουκάλια, συνειδητοποιώ ότι ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος να διαχειριστεί τα υλικά που θέλει να απορρίψει με τον σωστό τρόπο, επιβαρύνοντας καθημερινά τον πλανήτη.
Πρέπει να κάνει μεγάλο αγώνα για να αποκτήσει αυτό που ονομάζουμε οικολογική συνείδηση και να αναγνωρίσει πόσο σημαντική είναι και πόσο μεγάλη αξία έχει η ανακύκλωσης και πόσο μέγα αγαθό είναι, και ότι ουσιαστικά αποτελεί λύση για την επιβίωσή του πάνω στον πλανήτη και την διατήρηση ενός καθαρού και υγιούς περιβάλλοντος.
Όσο για μένα το ταξίδι μου τελείωσε εδώ. Σας διηγήθηκα την ιστορία μου, ελπίζοντας να ανάψω τη σπίθα της ανακύκλωσης στις καρδιές των ανθρώπων για τη σωτηρία του φυσικού περιβάλλοντος και κατ΄ επέκταση του πλανήτη από τα πλαστικά απορρίμματα.
Εν-ημερωμένος Πολίτης
* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.
0 Σχόλια