Αγγελική ΣπανούΟ ένας κυβερνητικός εταίρος (ΔΗΜΑΡ) κατεβαίνει ζαλισμένος από το τρένο πριν φτάσει στο σταθμό, ο άλλος (ΠΑΣΟΚ) βρίσκεται σε κατάσταση λιποθυμίας και ο τρίτος και κεντρικός (ΝΔ) δοκιμάζεται από την απώλεια στήριξης και προσανατολισμού.
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καλό σενάριο για την κυβέρνηση
Σαμαρά. Ακόμη και αν υπερψηφιστεί το «πακέτο» την Τετάρτη, η ΔΗΜΑΡ θα πρέπει να εγκαταλείψει την κυβέρνηση εφόσον εμμείνει στο «παρών», η κοινοβουλευτική ισορροπία θα είναι εύθραυστη και η πολιτική νομιμοποίηση για την υλοποίηση τόσο σκληρών μέτρων περιορισμένη.
Θα πρόκειται επί της ουσίας για πορεία σε ναρκοπέδιο, αν συνεκτιμήσει κανείς τις κοινωνικές εντάσεις που θα εκδηλωθούν και την απροθυμία των εταίρων να συμβάλουν ουσιαστικά στη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας. Το περισσότερο στο οποίο μπορεί να προσβλέπει το Μέγαρο Μαξίμου είναι η καταβολή των επόμενων δόσεων με το σταγονόμετρο και ανάλογα με την πορεία εφαρμογής του νέου προγράμματος προσαρμογής και των μεταρρυθμίσεων.
Ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς θα ήθελε, σύμφωνα με πληροφορίες, να γίνει ένα βήμα από την τρόικα και ένα από τη ΔΗΜΑΡ σε σχέση με τα εργασιακά, ώστε σε μια επόμενη σύσκεψη των τριών πολιτικών αρχηγών στις αρχές της επόμενης εβδομάδας να ανακοινωθεί ότι υπάρχει συμφωνία. Αλλά αυτή τη στιγμή τίποτα δεν δείχνει ότι τα πράγματα πάνε προς τα εκεί.
Η εξίσωση βγαίνει και δεν βγαίνει
Οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αθροιστικά ανέρχονται σε 159, δηλαδή 127 της ΝΔ (μετά τις διαγραφές Ν. Νικολόπουλου και Ν. Σταυρογιάννη) και 32 του ΠΑΣΟΚ μετά την ανεξαρτητοποίηση του Μ. Κασσή). Εφόσον δηλώσουν «παρών» οι 17 βουλευτές της ΔΗΜΑΡ (κάποιοι μπορεί και να καταψηφίσουν), απαιτείται πλειοψηφία 151 εδρών, και αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρξουν περισσότερες από οκτώ διαρροές για να περάσει το «πακέτο».
Τέσσερις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προσανατολίζονται στο «παρών», με βάση όσα λένε από δω κι από κει ανεπισήμως, ο Θ. Παραστατίδης έχει προαναγγείλει «όχι», ενώ ο Κ. Σκανδαλίδης είχε μιλήσει για καταψήφιση και έκτοτε δεν έχει αποσαφηνίσει τη στάση του. Ο Ευ. Βενιζέλος και οι στενοί του συνεργάτες επικοινωνούν προσωπικά με ένα προς ένα τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ηγεσία έχει πραγματική δυνατότητα επιρροής, ενώ πιθανολογείται ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου θα επιχειρήσει να μαζέψει κάποιους από τους βουλευτές επιρροής του που περιλαμβάνονται στη λίστα των επίδοξων ανταρτών.
Την Κυριακή θα συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, όπου ο Αντώνης Σαμαράς αναμένεται να θέσει το γνωστό δίλημμα «μνημόνιο ή χάος», προκειμένου να εξασφαλίσει απόλυτη συσπείρωση. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιος βουλευτής που να έχει προαναγγείλει ανυπακοή, παρόλο που τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, όπως γνωρίζουν καλά και στο περιβάλλον του πρωθυπουργού.
Κεντρική Επιτροπή και Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ θα συνεδριάσουν τη Δευτέρα προκειμένου να επισημοποιηθεί η γραμμή «παρών», εφόσον δεν κάνει πίσω η τρόικα και δεν επιτρέψει την εξαίρεση των εργασιακών από το «πακέτο». Ο Φώτης Κουβέλης, με άλλα λόγια, θα ανατρέψει την απόφαση υπέρ της υπερψήφισης του πολυνομοσχεδίου, η οποία είχε ληφθεί σε προηγούμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής με πλειοψηφία 80 προς 20!
Ομιχλώδης επόμενη μέρα
Εάν το πακέτο υπερψηφιστεί με πλειοψηφία από 153 έως 159, θα ξεκινήσουν διεργασίες για την αναδιάταξη του κυβερνητικού χάρτη. Η ΔΗΜΑΡ, λογικά, θα υπερψηφίσει τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2013 την επόμενη Κυριακή, εφόσον δεν είχε εκφράσει ενστάσεις για τα δημοσιονομικά μέτρα. Για την ώρα, όμως, ούτε αυτό δηλώνεται κατηγορηματικά και καθαρά από την πλευρά του Φώτη Κουβέλη, ο οποίος άλλωστε επιμένει ότι δεν έχει πρόθεση εξόδου από την κυβέρνηση.
Ωστόσο, η παραμονή της ΔΗΜΑΡ είναι αδύνατη, και γιατί δεν είναι λογικό να στηρίζει μια κυβέρνηση που θα εφαρμόζει αυτά που δεν ψήφισε και γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν casus belli για όσους υπερψηφίσουν.
Με αυτά τα δεδομένα, ο ανασχηματισμός αποτελεί φυσική εξέλιξη, και η στάση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλου το τελευταίο διάστημα δείχνει ότι, ενδεχομένως, θα επιδιώξει τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση σε θέση αυξημένης ευθύνης. Ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, ο οποίος εμφανίζεται εξαιρετικά ικανοποιημένος από τις προσπάθειες του Ευ. Βενιζέλου υπέρ του «ναι», ασφαλώς και δεν θα είχε αντίρρηση, αλλά οι ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ (πήγε στη Βουλή η σχετική δικογραφία) δυσχεραίνει και αυτόν το σχεδιασμό.
Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός δέχεται εισηγήσεις να ενισχύσει το κυβερνών σχήμα με υπερκομματικές προσωπικότητες και τεχνοκράτες που μπορούν να δημιουργήσουν την αίσθηση μίας οικουμενικής κυβέρνησης, αλλά δεν υπάρχουν ούτε πολλοί ικανοί πρόθυμοι να πέσουν στη φωτιά ούτε πάγκος με χρυσές εφεδρείες.
Κανένα φως από Βρυξέλλες
Αυτό που θα διευκόλυνε το Μέγαρο Μαξίμου θα ήταν το ενδεχόμενο να προχωρήσουν σε ένα γενναίο βήμα εταίροι και πιστωτές, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και παρά την επικείμενη έξοδο του ενός κυβερνητικού εταίρου. Ωστόσο, οι τελευταίες επικοινωνίες που έχουν γίνει μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών δείχνουν ότι έξω υπάρχουν εκνευρισμός και σάστισμα, με αποτέλεσμα να μη διαφαίνεται διάθεση για ενεργητική υποστήριξη με άμεση εκταμίευση ενός μεγάλου ποσού που θα μπορούσε να δώσει ανάσα στην ελληνική οικονομία που ασφυκτιά.
Η αλήθεια είναι ότι το σενάριο πρόωρων εκλογών δεν εξετάζεται στις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και την Ουάσινγκτον και ούτε είναι βέβαιο ότι το επιδιώκει ειλικρινά η όλη αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς η παράταση της αβεβαιότητας και των εκκρεμοτήτων είναι φανερό ότι μόνο κακές συνέπειες μπορεί να έχει.
Ωστόσο, όσο περνά ο καιρός, τόσο έρχεται πιο κοντά ο κίνδυνος ενός ελληνικού ατυχήματος, το οποίο ακόμη κι αν δεν μπορεί να το περιγράψει κανείς, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να το διαισθανθεί.
0 Σχόλια