Η χρεοκοπία και η αναστολή πληρωμής του χρέους είναι η μόνη προοπτική αν συνεχιστούν οι ίδιες πολιτικές, προβλέπει ο Γιάννης Μηλιός, ενώ παράλληλα εξηγεί, στη συνέντευξη που ακολουθεί, γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις θα φέρουν κι άλλες απολύσεις και νέα περικοπή μισθών. Ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο ΕΜΠ και μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζει, τέλος, θέατρο την επιμήκυνση, δεδομένου ότι το ΔΝΤ την έχει ήδη αποφασίσει.
Πώς είδατε, κ. Μηλιέ, τις κυβερνητικές αποφάσεις για τις περικοπές των 11,5 δισ. ευρώ;
Κατ’ αρχάς είμαι υποχρεωμένος από τη ραγδαία εξέλιξη των πραγμάτων να σας διορθώσω. Το νούμερο θα είναι σίγουρα μεγαλύτερο. Δεν με εξέπληξε πάντως η ανακοίνωση περικοπών, καθώς η κυβέρνηση αυτή συγκροτήθηκε για να συνεχίσει την πολιτική της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης της κοινωνίας και της οικονομίας υπέρ του κεφαλαίου, σε βάρος του κόσμου της εργασίας, μεγάλο κομμάτι του οποίου πλέον εξαθλιώνεται καθημερινά, αλλά και των αυτοαπασχολούμενων ή των μικροεπιχειρηματιών, οι οποίοι διαπιστώνουν καθημερινά ότι η «ασφάλεια» που τους υπόσχονταν δεν ήταν παρά η ασφαλής αναπαραγωγή του τρέχοντος συστήματος για τους τραπεζίτες και όσους άλλους τους απομυζούν.
Το θέατρο της επιμήκυνσης
Θα συμφωνήσετε, πάντως, πως δεν είναι και η ευκολότερη δουλειά στον κόσμο να ξέρεις ότι σε λίγες μέρες, στις 26 Ιουλίου, θα πρέπει να παραδώσεις στο κλιμάκιο της τρόικας, από την έκθεση της οποίας εξαρτάται το αν θα πάρουμε την επιμήκυνση ή όχι, κοστολογημένη πρόταση...
Φυσικά, αν μπεις στο ρόλο του ένθερμου θιασώτη και εφαρμοστή των μνημονίων, και ταυτόχρονα είσαι στην Ελλάδα και όχι σε κάποιον γυάλινο πύργο των Βρυξελλών, η θέση σου απέναντι στο λαό είναι δύσκολη. Αν κυβερνάς για να ικανοποιείς τις ορέξεις των εκμεταλλευτών του κόσμου που σε ψήφισε, η θέση σου απέναντι στους ψηφοφόρους σου είναι δύσκολη. Αλλά ας μην πιστέψουμε ότι η θέση της κυβέρνησης απέναντι στην τρόικα είναι δύσκολη. Οι συνεργάτες είναι πάνω απ’ όλα συνεργάτες, οι όποιες διαφωνίες τους είναι εντός ενός κοινού πλαισίου δράσης. Σε αυτό το κοινό πλαίσιο εντάσσεται και η περίφημη επιμήκυνση και το θέατρο που έχει στηθεί για να παρουσιαστεί ως νίκη το φθινόπωρο κάτι που έχει αποφασιστεί από το ΔΝΤ ήδη από πέρυσι.
Η επιβολή πλαφόν στις υψηλές συντάξεις δεν είναι προτιμότερη από την οριζόντια περικοπή;
Η ερώτηση, που διατυπώνεται συνεχώς, είναι χαρακτηριστική της προσπάθειας να παρουσιαστεί η κρίση ως φυσικό φαινόμενο, το οποίο πλήττει μόνο μισθωτούς και συνταξιούχους. Είναι καλύτερο λοιπόν να κόψουμε «υψηλές συντάξεις» από την οριζόντια περικοπή όσο προτιμότερο είναι να κόψει κανείς ένα δάχτυλο από ολόκληρο το χέρι. Αλλά γιατί να συνεχίσουμε τον ακρωτηριασμό; Μήπως είναι προτιμότερη η φορολόγηση των συγκαλυμμένων σε offshore εταιρείες υπερκερδών των μεγάλων επιχειρήσεων αντί να κόψουμε συντάξεις από ανθρώπους που σε τελευταία ανάλυση έχουν καταβάλει τις εισφορές τους ως όφειλαν;
Την ίδια στιγμή το ΔΝΤ αναθεωρεί επί τα χείρω τις προβλέψεις του για το ελληνικό πρωτογενές έλλειμμα και το χρέος. Παραδοχή αποτυχίας ή άσκηση πίεσης για νέα μέτρα;
Η επιτυχία και η αποτυχία κρίνονται στη βάση του στόχου που είχε τεθεί. Υπάρχει κανείς που πιστεύει ακόμη ότι στόχος του προγράμματος ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας; Όταν ο δηλωμένος στόχος του είναι να έχουμε μεγαλύτερο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ το 2020 απ’ ό,τι το 2009; Ο στόχος ήταν, είναι και θα είναι, όσο δεν ανατρέπονται αυτές οι πολιτικές, η υποτίμηση της κοινωνίας προς όφελος των κερδών των λίγων, η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, η περιστολή της κοινωνικής δημοκρατίας, η περιθωριοποίηση των φτωχότερων στρωμάτων. Η επιβάρυνση του πρωτογενούς ελλείμματος αλλά και του δημόσιου χρέους ήταν απολύτως βέβαιη με αυτές τις πολιτικές. Αυτοί που τις σχεδίασαν είναι έμπειροι οικονομολόγοι και δεν κάνουν «λάθη» ή «απροσεξίες». Κατ’ αυτή την έννοια, πρόκειται για ένα πετυχημένο πρόγραμμα, που συνεχίζεται.
Το θράσος των αντιπάλων μας
Και η αντιπρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμματος εξουσίας, ποια είναι; Οι πολιτικοί σας αντίπαλοι σας κατηγορούν ότι ενδιαφέρεστε μόνο για τα κεκτημένα της εκλογικής σας πελατείας, παλιάς και νέας. Τι απαντάτε;
Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, που αντιμετώπισαν το κράτος ως μαγαζί τους και τους πολίτες ως πελάτες, έχουν το θράσος να μας κατηγορούν για πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους μας. Οι «μαγαζάτορες» της μεταπολίτευσης τολμούν να κάνουν ηθική κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, που ποτέ δεν διαχειρίστηκε το κράτος και τα οικονομικά του. Αυτοί που αντιμετωπίζουν τους μισθούς ως κεκτημένα πολυτελείας και τα κέρδη των τραπεζιτών ως ιερά και όσια, οι πλασιέ της περιουσίας του κράτους, οι συνεργάτες της τρόικας, μας κατηγορούν για αντικοινωνική πολιτική προς ίδιον όφελος. Απαντάμε ότι ο κόσμος έχει μάτια και βλέπει, και από την εμπειρία μας στις συζητήσεις μαζί του ξέρουμε ότι έχει καταλάβει πολύ καλά τι θέλουμε να κάνουμε, γι’ αυτό και μας στηρίζει.
Με αφορμή την απροθυμία-αδυναμία χιλιάδων συμπολιτών μας να πληρώσουν τα χαράτσια ή να εκτελέσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, ποια προβλέπετε ότι θα είναι η κατάσταση των εσόδων το φθινόπωρο;
Η γενικότερη κατάσταση της οικονομίας, και όχι μόνο των εσόδων, βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα καθοδικό σπιράλ. Δυστυχώς, η μόνη προοπτική με τη συνέχιση αυτών των πολιτικών είναι η χρεοκοπία και η αναστολή πληρωμής του χρέους, κάτι που να είστε σίγουρος ότι το γνωρίζουν πολύ καλά ο κ. Στουρνάρας και οι συνδαιτυμόνες του στο τραπέζι των περικοπών και της εξαθλίωσης της κοινωνίας.
Ιδιωτικοποιήσεις. Ο πρόεδρός σας, ο κ. Τσίπρας, δήλωσε ότι η Ελλάδα πωλείται στους δανειστές της. Έστω ότι είναι έτσι. Αν με αυτό τον τρόπο όμως περιορίζονται μέτρα όπως η μείωση μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και η βαρύτερη φορολόγηση, γιατί λέτε όχι;
Είναι πολύ απλό. Τίποτα από τα δύο που λέτε δεν ισχύει. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα φέρουν περαιτέρω μείωση μισθών, απολύσεις και ίσως το κυριότερο απ’ όλα σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, αύξηση του δημόσιου χρέους, καθώς το κράτος παραιτείται από μελλοντικά δυνητικά έσοδα. Τίποτα απ’ όσα ευαγγελίζονται οι πωλητές-απαλλοτριωτές της κρατικής περιουσίας δεν είναι αλήθεια. Ελπίζω οι αγώνες του κόσμου να αποτρέψουν τις ιδιωτικοποιήσεις και να μη βρεθούμε στη θέση να επαληθεύσουμε στην πράξη αυτά που σας λέω.
Σε τι ακριβώς συνίσταται η διαφωνία του ΣΥΡΙΖΑ με τις επικείμενες εξελίξεις στην Αγροτική Τράπεζα και τις θυγατρικές της;
Η διάλυση των κρατικών τραπεζών Αγροτική και Τ.Τ. είναι ένας από τους πρώτους στόχους της μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά. Γι’ αυτό και δεν προχωρούν, ούτε καν με τους όρους που ακολουθήθηκαν για τις ιδιωτικές τράπεζες, στην ανακεφαλαιοποίησή τους. Αυτόν το στόχο εξυπηρετεί το προδιαγραφόμενο σπάσιμο της Αγροτικής σε «καλή» και «κακή» τράπεζα. Η εκκαθάριση της δεύτερης θα γίνει με κρατικά κεφάλαια και η πρώτη θα εκχωρηθεί στο ιδιωτικό τραπεζικό κεφάλαιο. Αντί να ενισχυθεί ένας δημόσιος τραπεζικός πυλώνας που με κοινωνικά κριτήρια θα στηρίζει την πραγματική οικονομία, τίθεται σε άμεσο κίνδυνο το μέλλον νοικοκυριών, μικροεπιχειρηματιών, αλλά και της αγροτικής οικονομίας, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στο επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού.
Νίκος Παπαδημητρίου
0 Σχόλια