FeaturedPost Slider Top

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Ποιος φοβάται τη Χίλαρι;

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος
Θέλει ο Πούτιν τη νίκη του Τραμπ; Αυτό αφήνει να εννοηθεί η Χίλαρι Κλίντον, παρόλο που δεν το διατυπώνει ευθέως, περιοριζόμενη να κατηγορεί τις ρωσικές υπηρεσίες για υποκλοπή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ενα είναι βέβαιο, ότι ο Πούτιν φοβάται ότι η νίκη της Κλίντον θα αναδείξει σε θέσεις-κλειδιά «γεράκια» που θέλουν την απομόνωση-περικύκλωση της Ρωσίας, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την υφυπουργό Εξωτερικών Νούλαντ, η οποία είναι φαβορί για αντικαταστάτρια του Κέρι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η Νούλαντ τον Φεβρουάριο του 2014 τορπίλισε τη συμβιβαστική φόρμουλα εσωτερικής ειρήνευσης στην Ουκρανία που είχαν διαπραγματευθεί με τον τότε πρόεδρο Γιανουκόβιτς και εκπρόσωπους της αντιπολίτευσης οι υπουργοί Εξωτερικών Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας Φαμπιούς, Σταϊνμάγιερ και Σικόρσκι. Μια προσεκτική ανάγνωση πρόσφατου άρθρου του «Spiegel» για την Ουκρανία (αναρτήθηκε στις 28/7) αφήνει να εννοηθεί ότι παρόμοιες ανησυχίες έχει και η καγκελάριος Μέρκελ. Το ζήτημα για το Κρεμλίνο και την καγκελαρία είναι να έχει εμβαθύνει η συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και να έχει δρομολογηθεί πολιτική λύση στην Ουκρανία πριν από το τέλος της θητείας Ομπάμα την 21.1.2017.
Δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε συμπτωματικό που η μεγάλη στροφή της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή οι μυστικές συνομιλίες με το Ιράν και η προσέγγιση με τη Ρωσία επιταχύνθηκαν δραματικά μετά την αλλαγή φρουράς στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις αρχές του 2013 ότι η Χίλαρι Κλίντον παρέδωσε τη σκυτάλη στον Κέρι.
Η οκταετία του Μπιλ Κλίντον στον Λευκό Οίκο ήταν η χειρότερη στις σχέσεις Ουάσιγκτον-Μόσχας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το αντιρωσικό μένος της Μαντλίν Ολμπράιτ στη θητεία της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ (1997-2001) και τον θερμοκέφαλο διοικητή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, στρατηγό Κλαρκ, που παραλίγο να συγκρουστεί με τις ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις που έσπευσαν από τη Βοσνία στο Κόσοβο και εισήλθαν πρώτες στην Πρίστινα αμέσως μετά τον τερματισμό των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία την άνοιξη του 1999.
Στην περίοδο Κλίντον καταστράφηκε πρόωρα η εμπιστοσύνη που είχε δημιουργηθεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας στην τετραετία του πατρός Τζορτζ Μπους στο τέλος της περιόδου Γκορμπατσόφ με την ΕΣΣΔ και αμέσως μετά με τη Ρωσία του Γέλτσιν. Υπό το φως των παραπάνω μπορούμε να αξιολογήσουμε στην πραγματική της βαρύτητα την πρωτοφανή στα διπλωματικά χρονικά ανοικτή γραμμή επικοινωνίας Πούτιν - Ομπάμα αλλά και Κέρι - Λαβρόφ. Τις επόμενες μέρες θα δούμε αν και πώς θα υλοποιηθεί η εμβάθυνση της συνεργασίας ΗΠΑ-Ρωσίας στη Συρία που έχει προαναγγείλει ο Κέρι.


* Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου ή τα περιεχόμενα του άρθρου.


Δεν υπάρχουν σχόλια :