FeaturedPost Slider Top

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Πώς θα είμαστε σε 100.000 χρόνια;

Δεν είμαστε τόσο διαφορετικοί από τους ανθρώπους που περιπλανιόνταν στη Γη πριν από 30.000 χρόνια. Μήπως όμως η γενετική τροποποίηση μας μεταμορφώσει σε βάθος χρόνου;


Πώς θα είμαστε;Lawton Graham

Ενα διάσημο πείραμα υποθέτει το εξής: παίρνουμε έναν άνθρωπο του Κρο-Μανιόν, τον πλένουμε και τον ξυρίζουμε, τον ντύνουμε με κοστούμι και τον βάζουμε στο μετρό της Νέας Υόρκης. Θα γυρίσει να τον κοιτάξει κανείς;



Μάλλον όχι. Αν και οι Κρο-Μανιόν έζησαν πριν από 30.000 χρόνια, ήταν από όλες τις απόψεις σύγχρονοι άνθρωποι. Σωματικά ήταν ίσως λίγο πιο εύρωστοι, συμπεριφορικά όμως δεν είχαν καμία διαφορά από εμάς, αν εξαιρέσουμε την επίδραση χιλιάδων ετών τεχνολογικής προόδου στη ζωή μας.

Αναμφίβολα έχουμε προχωρήσει πολύ από τότε. Ενας Κρο-Μανιόν στη Νέα Υόρκη του 21ου αιώνα δεν θα αναγνώριζε σχεδόν τίποτε εκτός από τα άλλα ανθρώπινα όντα. Ο εγκέφαλός του, του σύγχρονου ανθρώπου όμως τελικά θα προσαρμοζόταν στο εκπληκτικά νέο περιβάλλον, όπως εκείνος ο ιθαγενής της Γης του Πυρός που έγινε γνωστός ως «Τζέρεμι Μπάτον» προσαρμόστηκε στο βικτωριανό Λονδίνο όταν τον πήγε εκεί, το 1830, ο Ρόμπερτ Φιτζ Ρόι, καπετάνιος του Μπιγκλ.

Αντέχουμε στη Νέα Υόρκη του 50.000 μ.Χ.;

Τώρα αντιστρέψτε το νοητικό πείραμα και προβάλετέ το στο απώτερο μέλλον. Τι θα συνέβαινε αν ένας άνθρωπος τού σήμερα μπορούσε να μεταφερθεί στο αντίστοιχο της Νέας Υόρκης 30.000 - ή και 100.000 - χρόνια μετά; Ακόμη και αν είχε την κατάλληλη περιβολή, θα ταίριαζε στο περιβάλλον του;

Φυσικά είναι αδύνατον να απαντήσουμε. Το γεγονός ότι έχουμε μια βιολογική στάση για περισσότερες από 1.000 γενιές δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε να συνεχιστεί για χιλιάδες ακόμη. Αν πιστέψουμε ορισμένους μελλοντολόγους, κάποια στιγμή θα γίνουμε cyborgs με προσθετικά μέρη στον εγκέφαλό μας και νανορομπότ να κυκλοφορούν στις φλέβες μας.

Οσο και αν αυτές οι τεχνολογικές ενισχύσεις ακούγονται ακραίες, δεν θα επιφέρουν στο σώμα και το πνεύμα μας αλλαγές που θα είναι κληρονομικές ώστε να αλλάξουν τη θεμελιώδη βιολογία μας. Οι εκπρόσωποι της κάθε γενιάς θα πρέπει να επιλέγουν το αν θα γίνουν cyborgs ή όχι, ακριβώς όπως σήμερα οι άνθρωποι μπορούν να επιλέξουν αν θα κάνουν λέιζερ για τη μυωπία. Για να γίνουν οι απόγονοί μας ριζικά διαφορετικοί από εμάς θα πρέπει να τροποποιήσουμε το γονιδίωμά μας ή να περιμένουμε να συμβεί ένα γεγονός το οποίο έχει σημειωθεί σπάνια στην εξελικτική γραμμή μας.

Η μετάλλαξη της γλώσσας

Μια θεωρία για την ερμηνεία της ξαφνικής ανόδου των συμπεριφορικά σύγχρονων ανθρώπων, πριν από 30.000 με 40.000 χρόνια, είναι η τυχαία εμφάνιση μιας ευεργετικής γενετικής μετάλλαξης, η οποία ίσως σχετίζεται με τη γλώσσα. Τόσο ευεργετικής μάλιστα ώστε να εξαπλωθεί σε όλον τον πληθυσμό. Οι άνθρωποι που δεν έφεραν αυτή τη μετάλλαξη θα πρέπει να ήταν ανίκανοι να ανταγωνιστούν τους πιο τυχερούς συνανθρώπους τους και τα λιγότερο κατάλληλα γονιδιώματά τους θα πρέπει να πέρασαν στον σωρό των αχρήστων της εξέλιξης.

Η μετάλλαξη του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός», αν υπήρξε, μάλλον δεν θα εντοπιστεί ποτέ επειδή έχει αντικαταστήσει πλήρως την εκδοχή του γονιδίου που είχε προηγηθεί. Μπορούμε όμως να δούμε δείγματα παρόμοιων αλλαγών οι οποίες ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί. Για παράδειγμα, μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιο που ονομάζεται μικροκεφαλίνη προέκυψε πριν από περίπου 14.000 χρόνια και τώρα τη φέρει το 70% των ανθρώπων. Φαίνεται να σχετίζεται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου, αν και δεν είναι σαφές ποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό αφορά καθώς δεν υπάρχει διακριτή διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που τη φέρουν και εκείνους που δεν τη φέρουν.

Είναι λοιπόν πιθανό οι απόγονοί μας να εξελιχθούν σε κάτι παρόμοιο με τον Homo sapiens του σήμερα. Ριζικές αλλαγές όμως μάλλον δεν πρόκειται να επέλθουν.

Θα πάρουμε την Εξέλιξη στα χέρια μας;

Φυσικά θα μπορούσαμε να αποφασίσουμε να αναλάβουμε εμείς τα ηνία της εξέλιξης. Κατ' αρχήν θα μπορούσαμε να καταστήσουμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας «ξεπερασμένους» μέσω της γενετικής τροποποίησης, δημιουργώντας ένα νέο γένος ανθρώπου το οποίο θα μας βγάλει εκτός ανταγωνισμού. Η πιο ευλογοφανής τεχνολογία για να πάρουμε αυτόν τον δρόμο είναι να τροποποιήσουμε γενετικά σπερματοζωάρια ή ωάρια, ή έμβρυα πρώιμου σταδίου, προκειμένου να επιφέρουμε στο γονιδίωμά τους αλλαγές οι οποίες θα περάσουν στις επόμενες γενιές. Αυτό είναι σχεδόν δυνατόν με τη σημερινή τεχνολογία και έχει προωθηθεί ως τρόπος εξάλειψης γενετικών ασθενειών όπως η κυστική ίνωση.

Θα προχωρούσαμε τόσο ώστε να προσθέσουμε επιθυμητά χαρακτηριστικά αντί απλώς να αφαιρέσουμε τα άσχημα; Ακόμη και αν τεχνικά ήταν δυνατόν να το κάνουμε, είναι αμφίβολο ότι θα συμφωνούσαμε συλλογικά τέτοιες αλλαγές σε μια κλίμακα η οποία θα άλλαζε την πορεία της εξέλιξής μας - εκτός, φυσικά, και αν οι γενετικά τροποποιημένοι άνθρωποι ήταν τόσο ανώτεροι ώστε να εξαφανίσουν τον ανταγωνισμό.

Οι πιθανότητες αυτές δεν μπορούν να αποκλειστούν. Η πιθανότερη απάντηση ωστόσο είναι ότι ο χρονοταξιδιώτης μας μάλλον θα βρεθεί ανάμεσα σε φίλους, ένα είδος ανθρώπου θεμελιωδώς το ίδιο με εμάς αλλά με πιο «cool» τεχνολογία. Κατά βάθος θα είναι ακόμη άνθρωποι.

StergioG-stamp

diavasame

UFO φωτογραφία πάνω από την area 51



Βρετανός ερευνητής UFO, ο Darren Perks υπέβαλε έκθεση στις 30 Δεκεμβρίου του 2012, στο Κοινό Δίκτυο UFO της (MUFON) για μια εμφάνιση στο Alamo, Νεβάδα, ο οποίος πήρε μια φωτογραφία ενός ασυνήθιστου αντικειμένου σε σχήμα "σφαίρας να κινείται προς τα δυτικά." Ο μάρτυρας βρίσκονταν σε περπάτημα κοντά στο Ξενοδοχείο Ranch λίγο έξω από το Alamo, όταν είδε την σφαίρα για πρώτη φορά.





«Πίσω από τα βουνά είναι η περιοχή 51 και τη συγκεκριμένη ημέρα δεν υπήρχε δραστηριότητα αεροσκαφών από την Nellis AFB ή Groom Lake," δήλωσε Perks. "Ο Ήλιος ήταν πίσω από το πρόσωπο και πήρα αυτήν την εικόνα, στην οποία εμφανίζονται καθαρά μέχρι και οι σκιές στο έδαφος." Η εικόνα λήφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2012. Ο μάρτυρας και τρεις άλλοι είδαν λάμψεις στον ουρανό εκείνη τη μέρα.

Ο Perks θυμάται λάμψεις στο ουρανό, που είδαν επίσης και μάρτυρες από το προσωπικό του ξενοδοχείου. Δεν μπορεί να βρει οποιαδήποτε συμβατική εξήγηση για αυτή την φωτογραφία, και οι δορυφόροι και τα αστρονομικά αντικείμενα που έχουν αποκλειστεί. Εντούτοις, αυτή είναι σίγουρα μια αξιοπρεπή εικόνα που πρέπει οπωσδήποτε να μοιραστεί με το κοινό.

StergioG-stamp

diavasame

Ληστεία ... εν ψυχρώ !!!

podilato98-asteies_eikones_elpis00_03[1]

Ορη Σφακιών: Τ’ όνειρο του πολεμιστή

Ολα εδώ είναι μάχιμα και τραγουδούν. Τα νερά στις Πηγές της Αργυρούπολης, τα ερείπια της αρχαίας Λάππας, το άγαλμα της Αφροδίτης, η Παναγία των Μυριοκεφάλων, τα βουνά του Καλλικράτη, το οροπέδιο του Ασκύφου, το φαράγγι του Ιμπρου, η Χώρα Σφακίων, το Φραγκοκάστελο, οι Δροσουλίτες…


Ορη Σφακιών: Τ’ όνειρο του πολεμιστή

Μαστροπαύλος Νίκος Γ.

«Και πολεμούν στα σύννεφα»…

Ετσι λέει το τραγούδι των Δροσουλιτών, αυτών των ξωτικών του πολέμου και της επικράτειας των Σφακίων που εμφανίζονται κάθε τέλη Μάη, αρχές Ιούνη πάνω από το Φραγκοκάστελο την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος και μετά χάνονται στα σύννεφα πάνω από το Λιβυκό πέλαγος.



Οι σκοτωμένοι στρατιώτες όμως του Χατζημιχάλη Νταλιάνη - που χαλάστηκαν εδώ ένα γυρό από το κάστρο σε μια φονική συμπλοκή με τους Τούρκους το 1828 - είναι ζωντανοί ολοχρονίς, τα πνεύματα της χώρας των Σφακίων, να πολεμούν στα σύννεφα, ειδικά αυτή την εποχή, χειμώνα καιρό, που κατεβαίνουν και τυλίγουν το οροπέδιο του Ασκύφου και τα αρματωμένα ξωτικά κάνουν παρέα με τους χρυσαετούς, χωσμένα από τα αδιάκριτα βλέμματα του πλήθους των θερινών τουριστών. Αφετηρία αυτής της διαδρομής στο πνεύμα της Κρήτης είναι η ήμερη και διαχρονική Αργυρούπολη, η ξακουστή αρχαία Λάππα, ειδυλλιακός τόπος άσκησης της ψυχής να δεχθεί το άγριο μήνυμα των ορέων και των φαραγγιών της «σκληρής», Μακαρίας, Κρήτης. Το όνειρο του πολεμιστή, το πάντα επίκαιρο πνεύμα του πολεμιστή. «Στ' άγρια τα κάστρα πολεμάω/ κι έτσι τους χρόνους μου μετρώ». «Γεια σας παρέα», που λέει ο Γιάννης Χαρούλης, τι καλύτερη αρχή για μια καινούργια χρονιά…

Αργυρούπολη, «Ολα είναι καπνός και σκιά»

Στην κοιλάδα του ποταμού Μουσέλα το πνεύμα της δωρικής Λάππας δεν έσβησε ποτέ. Τα ερείπιά της φαίνονται εδώ κι εκεί, όπως στην πλατεία της Αργυρούπολης (22 χλμ. από το Ρέθυμνο, στροφή προς Επισκοπή από τη διεθνή), που πιστεύεται ότι κτίστηκε στον λόφο πάνω από την αρχαία πόλη, στη σκιά του απίθανου καμπαναριού της εκκλησιάς του Αγίου Ιωάννη (17ος αιώνας). Οι μύθοι όμως μένουν κι εμείς ξέρουμε ότι η ιστορία υπάρχει μέσα στα παραμύθια μας, από τον προπάππου Ομηρο ως τον Βιτσέντζο Κορνάρο. Ετσι λοιπόν στο καφενείο η αγαπημένη διήγηση είναι για το άγαλμα της Αφροδίτης. Λένε ότι οι λαθρανασκαφείς βρήκαν ακέφαλο το αγαλματένιο κορμί και πιο βαθιά το αποχωρισμένο όμορφο κεφάλι. Πουλήθηκε σε ξένους και μόλις πού το πρόλαβαν στο λιμάνι του Μεγάλου Κάστρου, στα έγκατα μιας θαλαμηγού λίγο προτού ταξιδέψει για το εξωτερικό. Τώρα είναι από τα πιο δυνατά σημεία του Μουσείου Ρεθύμνου. Το άγαλμα της Αφροδίτης είναι της Ρωμαϊκής Εποχής, αλλά αυτή είναι η τελευταία περίοδος ακμής της πόλης. Η πρώτη περίοδος της ακμής αυτού του ισχυρού βασιλείου της Κρήτης χάνεται στους Γεωμετρικούς καιρούς.

Είναι απόλαυση να περπατάς στα δρομάκια της Αργυρούπολης, ειδικά στη βενετσιάνικη γειτονιά. Από την πλατεία περνάς κάτω από τη χαρακτηριστική αψίδα και αμέσως σε κερδίζουν οι αυλόπορτες. Είναι τόσο χαρακτηριστικές που αμέσως σου αποτυπώνεται ως μία από τις ιδιαιτερότητες της κώμης. Η πιο εντυπωσιακή είναι βέβαια η βενετσιάνικη, με την επιγραφή ψηλά στο ανώφλιο: «Ο,τι βλέπεις στη γη είναι καπνός και σκιά». Ετσι κάνεις έναν κύκλο και βγαίνεις στο ψηλότερο σημείο της γειτονιάς, όπου βρίσκεται το σκεπασμένο τώρα τον χειμώνα ψηφιδωτό και το «μπαλκόνι» όπου βλέπεις απέναντι τη σφιχτοδεμένη, άλλη γειτονιά της Αργυρούπολης, κάτω από τον δρόμο που τραβά για τα Μυριοκέφαλα.

Η χάρη της Μάνας των Μυριοκεφάλων

Η χάρη της Παναγίας των Μυριοκεφάλων (7 χλμ. από την Αργυρούπολη) είναι μεγάλη και περιβόητη σε όλη την Κρήτη. Στις αρχές του Σεπτέμβρη που γιορτάζει πλήθος ανθρώπων περπατούν περισσότερα από 30 χλμ., και από το Ρέθυμνο ακόμη, για να υποκλιθούν στη θαυματουργή εικόνα της. Αλλά ένα θαύμα είναι κι ο παλαιός ναός (του 10ου ή του 11ου αιώνα) που στέκει στη μέση του κυκλωμένου από βουνά χωριού, με εντυπωσιακές τοιχογραφίες, με πιο προβεβλημένη τη «Βαϊφόρο». Τα αυστηρά βυζαντινά χρώματα της γης ταιριάζουν απόλυτα με το «σκληρό» τοπίο, το οποίο όμως γαληνεύει η ματιά της αιώνιας μητέρας. Και αυτή η ματιά, η στοργική και αυστηρή μαζί, είχε μεγάλη επιρροή πάνω στους ανθρώπους, αφού μνημονεύεται ότι όταν κάποιοι από τα γύρω χωριά, τον Καλλικράτη, την Αργυρούπολη, την Ασή Γωνιά, τη Μαρουλού, έρχονταν εδώ όταν η ανθρώπινη πειθώ δεν είχε τίποτε να προσφέρει και έλυναν τις διαφορές τους μπροστά στην ένθρονη Παναγία.

Η πίστη στη μητέρα δεν είναι άγνωστη σε τούτα τα μέρη από τα πολύ παλιά χρόνια. Στις πρωτόγονες μεταφυσικές αναζητήσεις των ανθρώπων εδώ κυριαρχούσε η θεότητα της μητέρας Γης και αργότερα η μινωικής καταγωγής Βριτόμαρτις, η οποία στην παλαιά θρησκεία ταυτίστηκε και στη Λάππα με την Αρτεμη. Η Αρτεμις βεβαίως δεν είχε τη γλυκύτητα της Παναγίας, αλλά ήταν μία ένοπλη θεά που προστάτευε τους επίσης ένοπλους κυνηγούς. Από εδώ και πάνω, οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από την παθολογική τους αγάπη για τα όπλα. Και αυτό δεν είναι καινούργιο. Από τον Τρωικό Πόλεμο ως την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι τοξότες από τη Λάππα ήταν επίλεκτες μονάδες και ονομαστοί για την ικανότητά τους στο σημάδι. Δανειζόμαστε ένα απόσπασμα από τον Σήφη Ι. Πετράκη:

«Εδώ σ' αυτά τα βουνά, τα φαράγγια και τους γκρεμούς της ορεινής Λάππας, έζησε και διαμορφώθηκε η φυλή των ορεινών Λαππαίων. Η δωρική ράτσα που επηρεάστηκε και πήρε τα χαρακτηριστικά της άγριας μαδαρίτικης γης. Ο ορεινός Λαππαίος, με ολοφάνερη δωρική ρίζα, υπάρχει ακόμα και σήμερα με τα χαρακτηριστικά που περιγράφει εύστοχα ο Λη Φέρμορ (σ.σ.: που έζησε μαζί τους αντάρτης στη Μαδάρα): "Εχουν κάτι από τ' ανήμερα αγριοκάτσικα. Πουθενά στην Ελλάδα δεν είναι τόσο ξεκάθαρη η λεβεντιά. Τούτη η ιδιότητα κλείνει μια ολόκληρη σειρά από χαρακτηριστικά: νιάτα, υγεία, θάρρος, κέφι, γρήγορο νου, γρήγορα πόδια, τέχνη στα όπλα, χιούμορ, αγάπη για τραγούδι, γενναιοφροσύνη, ικανότητα ν' αυτοσχεδιάζουν. Αγαπούν το ζην επικινδύνως και να είναι έτοιμοι για όλα. Και όλα αυτά συνδυάζονται κατά παράξενο τρόπο με μια καλοζυγιασμένη ευαισθησία"».

Καλλικράτης, οροπέδιο Ασκύφου, Ιμπρος

Ο Καλλικράτης (7 χλμ. από τα Μυριοκέφαλα) είναι η πύλη στον μύθο των ορέων. Ο δρόμος διακλαδώνεται αριστερά για το μικρό οροπέδιο και μετά κατηφορίζει προς την ακτή του Λιβυκού και το Φραγκοκάστελλο. Δεξιά περνά μέσα από το χωριό και συνεχίζει στην καρδιά της σκληρής Κρήτης. Ο Καλλικράτης (1 χλμ. μετά τη διακλάδωση) ξυπνά κάθε αίσθημα εγκατάλειψης. Σπίτια που μοιάζουν με μικρά κάστρα είναι τώρα χωρίς πόρτες και το ηλιακό ρολόι στον τοίχο της εκκλησιάς μοιάζει σταματημένο, αν και κινείται η σκιά του δείκτη του. Οι ζωντανές παρουσίες ήταν οι ομάδες των προβάτων και η γυναίκα που καθάριζε χόρτα στη βεράντα του μονάκριβου καφενείου. Αυτό τονίζει το μυστήριο της διαδρομής που εξουσιάζεται από τη μοναξιά των ψηλών βουνών. Το Ασφένδου (6 χλμ. από τον Καλλικράτη), που μόλις περάσαμε και τώρα βλέπουμε από ψηλά, είναι μια νότα ζωής. Μα μήπως και τα βουνά δεν είναι ζωντανά, κι ο ουρανός, που κάνουν κύκλους τα μεγάλα αρπακτικά πουλιά, οι αετοί και οι γύπες, παίζοντας κρυφτό μέσα στα σύννεφα. Από ένα «άνοιγμα» των βουνών φαίνεται το ασήμι του Λιβυκού, μετά, αριστερά, το χωριό Ιμπρος και μετά (8 χλμ. από Ασφένδου), δεξιά, το οροπέδιο Ασκύφου.

Τα χωριά είναι αραδιασμένα στον από εδώ γύρο του οροπεδίου, ένα ξενοδοχείο, το «Λευκορίτης Resort», μετά οι Πετρές και μετά το Αμμουδάρι, το πιο ζωντανό, 4 χλμ. από τη διακλάδωση. Εκεί, πάνω στον δρόμο, στον φούρνο του Καρκάνη, η Ελένη έχει βγάλει σφακιανό γλυκό παξιμάδι και επιβάλλεται η στάση. Πιο πέρα, προς την άλλη έξοδο του οροπεδίου, υπάρχει ο οικισμός Καρές, όπου λειτουργεί και ιδιωτικό μουσείο πολέμου, αφού πρώτα περάσουμε έξω από την εκκλησιά του Αγίου Μανώλη.

Επιστρέφουμε στη διακλάδωση για να πάμε τώρα αριστερά προς τη Χώρα Σφακίων. Μετά την Ιμπρο, απ' όπου η είσοδος του φαραγγιού γι' αυτούς που θέλουν να το περπατήσουν, περνάμε τις σήραγγες που έχουν προσγειώσει κάπως τον δρόμο που παλιά φαινόταν να ανεβαίνει και αυτός στα σύννεφα σαν τους πολεμιστές. Τώρα περνά προστατευμένος από το «φρύδι» του φαραγγιού, τον χρησιμοποιούν και τα κατσίκια, και από την τελευταία σήραγγα, το μπαλκόνι πάνω από το φαράγγι και πέρα στο Λιβυκό η Γαύδος και η Γαυδοπούλα μέσα στον ήλιο, θαυμάζεις τη θέα και σου έρχεται στο νου σαν αγέρας από το Μυλοπόταμο ο σπηλαιώδης ψίθυρος του Ψαραντώνη: «Η μια μεριά του φαραγγιού δεν σμίγει με την άλλη/ και καρτερούνε τον σεισμό ν' αγκαλιαστούνε πάλι».

Στου Λιβυκού την όχθη, στη Χώρα και στο Φραγκοκάστελο

Το αίσθημα του μετέωρου επανέρχεται πολύ δυναμικά όταν αρχίζεις να κατεβαίνεις από 'κεί πάνω, να «γκρεμίζεσαι» θαρρώ, μέχρι κάτω, στην ακτή του πελάγους. Αυτές οι «κορδέλες» είναι η μαγεία, το πιο απίθανο τσαλίμι της στράτας στη Μεγαλόνησο. Κάπου 8 χλμ. κορδέλα απλωμένη με χάρη στην απότομη πλαγιά, φτάνει η άκρη της κάτω στη διακλάδωση παράλληλα με την ακτογραμμή, ευθεία προς Χώρα Σφακίων και αριστερά προς Φραγκοκάστελο.

Λες «δόξα τω Νότω» και τραβάς ευθεία για τη Χώρα Σφακίων (4 χλμ.) που ησυχάζει τώρα από την οχλοβοή του καλοκαιριού. Δεν ησυχάζουν μόνο του Λιβυκού τα κύματα που χτυπούν τινάζοντας ψηλά τους αφρούς τους στην προκυμαία με τα μαζεμένα καθίσματα και ο κυρ Νίκος, που οι ξένοι ήλθαν εδώ στο ανοιχτό εστιατόριό του, τώρα που αυτός και ο γιος του ο Γιώργης έχουν ησυχία και θέλουν να φύγουν χωρίς να πιουν ούτε μία ρακή. Φέρνουν λοιπόν τα μικρά ποτηράκια με τα γλυκά παξιμαδάκια και σε λίγο είναι έτοιμη στο τηγάνι μια σφακιανή πίτα περιχυμένη με μέλι.

Επιστρέφουμε στη διακλάδωση για να πάμε τώρα προς Φραγκοκάστελο (12 χλμ). Σε όλη αυτή τη διαδρομή οι καμινάδες, οι αυλόπορτες και τα καμπαναριά είναι το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στοιχείο και τα βλέπουμε εδώ πάνω στον δρόμο που περνά μέσα από τους Κομιτάδες (1 χλμ.). Ακολουθούν ο Βρακάς, η Βούβα (2 χλμ.), ο Αγιος Νεκτάριος (3 χλμ.) μέχρι να στρίψουμε δεξιά (2 χλμ.) για την παραλία του Φραγκοκάστελου (4 χλμ.), του καλοδιατηρημένου κάστρου που έκτισαν σχεδόν πάνω στην αμμουδιά οι Ενετοί, με τέσσερις τετράγωνους πύργους σε κάθε γωνιά, και χρησιμοποίησαν και οι Τούρκοι.

Χωριά κρεμασμένα σαν τάματα στα βουνά

Επιστρέφουμε στον κεντρικό δρόμο και πάμε για Σκαλωτή (2 χλμ.). Ολα μοιάζουν κρεμασμένα λες από τα βουνά και τα χωριά θυμίζουν τάματα σε σεβάσμιο εικόνισμα. Για του λόγου το αληθές ρίχνουμε ακόμη μία ματιά στη Σκαλωτή από απέναντι, καθώς πηγαίνουμε για τον Αργουλέ (3 χλμ.). Ηλθε η ώρα να περάσουμε από τα Χανιά στο Ρέθυμνο (μας το θυμίζει μια διάτρητη πινακίδα) και φτάνουμε στο Ροδάκινο (5 χλμ.) και μετά στο Κάτω Ροδάκινο (2 χλμ.). Περίπου 5 χλμ. μετά η θέα του όρμου του Πλακιά είναι εντυπωσιακή, όπως εντυπωσιακή είναι η είσοδος και οι ελιγμοί του δρόμου μέσα στο Φαράγγι του Κοτσυφού, 3 χλμ. από τα Σελλιά (9 χλμ. από το Κάτω Ροδάκινο). Συναντούμε τον Αγιο Ιωάννη (3 χλμ. από την είσοδο του φαραγγιού), τα Αγκουσελιανά (3 χλμ. μετά) και τον Αγιο Βασίλειο (3 χλμ.) προτού βγούμε μετά 2 χλμ. στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο που πάει αριστερά προς Ρέθυμνο (19 χλμ.) και αριστερά για Σπήλι (8 χλμ.) και Αγιά Γαλήνη (34 χλμ.).

Πάμε αριστερά και σε λίγο (9 χλμ.) φτάνουμε στην κώμη των Αρμένων. Μοιάζουν με ένα συνηθισμένο αγροτικό χωριό, αλλά δεν είναι. Οικιστές ήταν αρμένιοι στρατιώτες του βυζαντινού Νικηφόρου Φωκά που δεν τον ακολούθησαν μετά την Απελευθέρωση της Κρήτης στην Κωνσταντινούπολη, αλλά κάπου εδώ γύρω θα πρέπει να υπάρχει θαμμένη και σπουδαία μινωική πόλη, αφού ανακαλύφθηκε και ανασκάπτεται το μεγαλύτερο νεκροταφείο λαξευτών -  ασύλητοι οι περισσότεροι - τάφων της Υστερομινωικής Εποχής.

Η νόστιμη Γωνιά του Νίκου και της Μαριάννας

Αμέσως μετά τους Αρμένους, πάμε αριστερά προς Κάστελλο (2 χλμ.) και μετά Αγιο Ανδρέα (4 χλμ.) και Γωνιά (1 χλμ.), όχι μόνο για να κλείσουμε έναν τέλειο κύκλο επιστρέφοντας στην Αργυρούπολη, αλλά έπειτα από τόσες ώρες στον δρόμο, να αράξουμε στη νόστιμη γωνιά του Νίκου και της Μαριάννας Ανδρουλιδάκη, κουζουλών με την ποιότητα, όπως λένε οι ίδιοι. Ο χώρος υπήρχε εκεί από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και λειτουργούσε ως χάνι και για την καλοπέραση των περαστικών. Πάντα φημιζόταν για τη φιλοξενία του και αυτό κάνουν και τώρα. Στην άκρη του καλαίσθητου χώρου, στο τραπέζι απέναντι στο αναμμένο τζάκι, έρχονται αμέσως αγριοσαλάτα με ωμά χόρτα του βουνού, πιπεριά γλυκιά ψητή με λάδι, σκόρδο και ξίδι, άγρια χόρτα σε χειροποίητο φύλλο και τοπική φέτα (σαϊτάκια), γραβιέρα από το τυροκομείο Ηλιάκη (προϊόντα του διαθέτει το ντελικατέσεν Βασιλόπουλος στην πλατεία Κλαυθμώνος στην Αθήνα), απάκι στο τηγάνι με κρασί και δυο σταγόνες λάδι, λουκάνικο χωριάτικο καπνιστό, κολοκυθοκεφτέδες, μελιτζανοκεφτέδες, αρνί με τσιγαριαστά χόρτα, ανθόγαλα, παϊδάκια, και έπειτα από πολλές προσπάθειες σταμάτησαν εκεί. Ολα με τις συνταγές της γιαγιάς και της μαμάς, όλες οι βασικές ύλες είναι δικές τους ή από μονάδες της περιοχής. Πολλά από αυτά τα προϊόντα, με το άρωμα της Κρήτης, διαθέτει ο Γιάννης Βογιαντζιδάκης στο «Παραδοσιακό Μπακάλικό» του στην Αθήνα, στην πλατεία 28ης Οκτωβρίου 2 στην Ηλιούπολη και στην οδό Πρόκλου 31 στο Παγκράτι. Εκείνος μας σύστησε τον Νίκο και τη Μαριάννα, οι οποίοι διαθέτουν στη Γωνιά και μια φιλική προς το περιβάλλον βίλα με πισίνα, για τους επισκέπτες που τη ζεστασιά του φαγητού θέλουν να τη γευθούν και στη διαμονή τους (τηλ. 6974006027, www.villa-gonia.gr).

Το σπίτι μας στη φράγκικη γειτονιά

Κλείσαμε τον κύκλο (Αγιος Κωνσταντίνος, αριστερά προς Κούφη και μετά πάλι αριστερά στον δρόμο που έρχεται από Επισκοπή) επιστρέφοντας στο σπίτι μας για εκείνες της ημέρες, στη φράγκικη γειτονιά της Αργυρούπολης. Εξάλλου σε όλη τη διαδρομή μας στα βουνά των Σφακίων δεν χάσαμε καθόλου την επαφή με την εστία μας, αφού ο κ. Κανάκης ήταν έτοιμος να μας επαναφέρει στον σωστό δρόμο, αν ποτέ τον χάναμε. Το σπίτι μας ήταν οι παραδοσιακές κατοικίες «Arcus» (τηλ. 28310 81104, www.arcus.com.gr, του δικτύου www.guestinn.com) και σπιτονοικοκύρηδές μας οι ευγενικοί Γιάννης και Ελένη Δεληγιαννάκη. Βρίσκονται στο κέντρο της Αργυρούπολης, στην ακρόπολη της αρχαίας Λάππας, στην ενετική γειτονιά των ευγενών με τα αρχοντικά του 14ου και του 15ου αιώνα. Ενα από αυτά είναι ο «Θόλος», το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο αρχαιολογικό μνημείο και βεβαίως έχει αναπαλαιωθεί αναλόγως. Ετσι, οι σουίτες διατηρούν την ατμόσφαιρα των ευγενών πρώτων κατοίκων τους, θολωτοί χώροι, ξύλινα δοκάρια στις σκεπές, κυπαρισσένια πατάρια, ξύλινα έπιπλα, μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια στον χώρο της κουζίνας, πολλά ξύλα στα μεγάλα τζάκια, που εκτός από την αρχοντιά αποπνέουν όμως και τη ζεστή ατμόσφαιρα του σπιτιού. Εξω, πλακόστρωτα, κήποι, αυλές και μια πισίνα συμπληρώνουν την εικόνα του χώρου. Και τη γεύση του δίνουν τα ζεστά ακόμη καλιτσούνια από τα χέρια της κυρίας Αργυρούλας.

Η γεύση της «Αρχαίας Λάππας»

Η ρακή είναι η αρχή και το τέλος για κάθε γεύμα, αλλά όχι μόνο. Αν έχεις κάτι που δεν μπορεί να το θεραπεύσει η ρακή, τότε πρέπει να πας στον γιατρό, λέμε και γελάμε στο εστιατόριο «Αρχαία Λάππα», στην είσοδο της Αργυρούπολης, καθώς φτάνουν στο τραπέζι ραπανάκια, ελιές, παξιμαδάκια, τυροκαυτερή, ταραμοσαλάτα και φυσικά ρακή. Εδώ είναι το γευστικό βασίλειο του Πέτρου και της Ντίνας και τα παραδοσιακά φαγητά έρχονται κατά κύματα στο τραπέζι: ρεβυθοκεφτέδες, καλιτσούνια, μπακαλιάρος με άγρια χόρτα τσιγαριαστά, χοιρινό με γιαχνιστά χόρτα, αρνί με άγριο σταμναγκάθι. Στην ξυλόσομπα ψήνεται αργά η ρεβυθάδα και μέσα ετοιμάζεται το κουκόφαβα, το λαχανόρυζο και κάτι εξαιρετικό, οι χοχλιοί με τον ξινόχοντρο.  Το αντικριστό αρνί και το τσιγαριαστό είναι νομίζουμε η πιο χαρακτηριστική γεύση των βουνών της Κρήτης, καθώς γίνονται από «πρωτόγονα» υλικά και έχουν τη λιτότητα, την αυστηρότητα, την ουσία των ορεσίβιων φυλών που τα κατοικούν στον Μυλοπόταμο ή τις σφακιανές μαδάρες.

Η Ντίνα μάς έδωσε τη συνταγή του τσιγαριαστού αρνιού που σερβίρει στην «Αρχαία Λάππα»:

  • Στο καυτό λάδι βάζει τις μερίδες του αρνιού μαζί με ψιλοκομμένο κρεμμύδι (κάποιοι δεν βάζουν ούτε αυτό) και το τσιγαριάζει σε δυνατή φωτιά μέχρι να πάρει έντονο χρώμα και να κρατήσει μέσα του τους χυμούς του.

  • Μετά το σβήνει με κρασί (ένα νεροπότηρο για κάθε ένα κιλό αρνί) και χαμηλώνει τη φωτιά για να βράσει στο ζουμί του. Κάθε τόσο το «τσιτώνει» με το πιρούνι για να δει αν έχει ψηθεί.

  • Πάντως για να γίνει αυτό, για μικρό αρνί, χρειάζεται περίπου μία ώρα. Μετά αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία του αρνιού.

  • Στο τέλος προσθέτει το αλάτι και το πιπέρι. Καμιά φορά βάζει και κύμινο και άλλοι προσθέτουν στο σερβίρισμα ρίγανη, μια ατόφια μυρωδιά των βουνών.


Οι κύκλοι της ζωής και της επανάστασης

Η ζωή κάνει κύκλους εδώ. Οι πρόγονοι των αδελφών Μανούσακα ήλθαν, λέει, από την Ιμβρο και εγκαταστάθηκαν στην Ιμπρο ψηλά στο βουνό. Ο πατέρας τους πέθανε εκείνες τις ημέρες 102 ετών, αφού είχε στηθεί τρεις φορές απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα των Γερμανών. «Κάποια στιγμή υπερισχύει η επανάσταση μέσα σου» λέει ο Ηλίας Μανούσακας. Και σε αυτούς έχει υπερισχύσει μια άλλη επανάσταση. Εζησαν χρόνια στον Καναδά και έχουν ακόμη επιχειρήσεις εκεί, αλλά επέστρεψαν στην Αργυρούπολη για να κάνουν καινοτόμες δουλειές, αφού η Κρήτη είναι φανταστικό σημείο της ποιότητας ζωής.

Ο Ηλίας είδε διαφορετικά το πλήθος των χαρουπιών που φυτρώνουν και μεγαλώνουν από μόνες τους στην κρητική γη. Δεν μπορείς να φανταστείς πιο βιολογικό δένδρο από τη χαρουπιά, χωρίς λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Πάντα το χαρουπόμελο εδώ ήταν φάρμακο και η «Creta Carob» (www.cretacarob.com) χρησιμοποιεί παραδοσιακή φιλοσοφία για να παράγει καινούργια προϊόντα, τσάι, καφέ, κακάο χαρουπιού, σιρόπι χαρουπιού, πουτίγκα, κέικ και μπισκότα χαρουπιού, παξιμαδάκια από αλεύρι χαρουπιού και ωραίο παστέλι με σουσάμι και χαρουπόμελο. Αυτά τα εξάγει σε 13 χώρες και σύντομα προγραμματίζει να μπει σε άλλες 20.

Ο Στέλιος, που ασχολείται με τα κοινά της Αργυρούπολης, είναι παραδοσιακός ελαιοπαραγωγός αλλά φύτεψε και 2.000 δένδρα αβοκάντο. Οσοι καρποί δεν διατίθενται ως έχουν, τους βγάζουν το λάδι, που είναι φυσικό συστατικό καλλυντικών, σαπουνιών, γαλακτωμάτων περιποίησης προσώπου και προστασίας από τον ήλιο, κρεμών για τα χέρια και το πρόσωπο, σαμπουάν, αφρόλουτρων, τονωτικών λοσιόν για το πρόσωπο. Ολα αυτά τα προϊόντα της «Lappa Avocado» διατίθενται στο μικρό μαγαζάκι στη χαρακτηριστική καμάρα της Αργυρούπολης, που είναι και μια ενδιαφέρουσα πηγή πληροφοριών για τους καίριους περιπάτους στο χωριό και τα μνημεία του.

Ο Γιώργης έχει στήσει πιο παραδοσιακή επιχείρηση, το εστιατόριο «Παλιός Μύλος» στις Πηγές της Αργυρούπολης, όπου έχει πάει πέρα από το τουριστικό πνεύμα που επικρατεί σε αυτό τον παράδεισο της βλάστησης, των νερών και των αρχαίων, μέχρι την παραδοσιακή Κρήτη του γαμοπίλαφου, του αντικριστού αρνιού, του τσιγαριαστού φουριάρικου, στις σφακιανές πίτες, τους γεμιστούς ανθούς. Εξω, υπάρχουν και οι μπανανιές με τα μεγάλα τσαμπιά από τις μικρές και χοντρές μπανάνες που ωριμάζουν σιγά στη ζεστασιά του Νότου.

StergioG-stamp

diavasame

Το σπίτι του μέλλοντος

Προς το Αύριο

Βενιού Ειρήνη

Η λέξη «μέλλον», που συνοδεύει συνήθως το νέο έτος, μας κάνει πολλές φορές να ταξιδεύουμε σε φουτουριστικούς κόσμους γεμάτους αυτοματισμούς και συστήματα που θα κάνουν τη ζωή μας παιχνιδάκι. Ας δούμε πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν το σπίτι και οι οικιακές συσκευές του μέλλοντος μέσα από το όραμα ξένων σχεδιαστών.





Σπίτι-«κουτάκι»
Ονομάζεται Cube 2.0 και αποτελεί το σπίτι-κόμπακτ που επινόησε ο Τζάστιν Τσονγκ το οποίο στριμώχνεται σε μόλις 9 τ.μ. Ο ευρηματικός σχεδιαστής επαναπροσδιορίζει τον χώρο ενός τόσο μικρού δωματίου καταφέρνοντας να χωρέσει σε αυτόν μια μικρή κουζίνα, ένα μπανάκι και ένα υπερυψωμένο «υπνοδωμάτιο». Αν και μικρός, ο «κύβος» δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σχεδιαστικά από ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα καθώς διαθέτει μοναδικές στυλιστικές πινελιές από ξύλο και φωτισμό LED εκεί που πρέπει, αναδεικνύοντας έτσι τη μινιμαλιστική ταυτότητά του.

Πολυκουζινάκι hi-tech

Μια κουζινο-συσκευή η οποία συνδυάζει πέντε διαφορετικές συσκευές μαγειρέματος επινόησε ο Μπούζε Ουστούν. Η VIA μπορεί «κλειστή» να μοιάζει με μια κοινή εστία μαγειρέματος, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια εστία hi-tech η οποία από κάτω της κρύβει άλλες τέσσερις συσκευές: έναν ατμομάγειρα, ένα τηγάνι, μια ψησταριά  και μια επαγωγική επιφάνεια για το ζέσταμα του φαγητού. Η έξυπνη πρόταση απευθύνεται κυρίως σε άτομα που ζουν σε μικρά σπίτια όπου δεν υπάρχει χώρος για συσκευές κουζίνας κανονικού μεγέθους.

Επαγωγικό σίδερο

Για τους ξεχασιάρηδες που δεν θυμούνται αν έσβησαν το σίδερο προτού φύγουν από το σπίτι, το ασύρματο επαγωγικό σίδερο νέας γενιάς ενδεχομένως να αποτελεί τη λύση. Το Smooth Inductor είναι ένα σίδερο οικονομικής ενεργειακής κατανάλωσης το οποίο ανεβάζει θερμοκρασία μόνο όταν έρχεται σε επαφή με την ειδική επαγωγική επιφάνεια σιδερώματος που το συνοδεύει. Επιπλέον, το γεγονός ότι δεν διαθέτει καλώδιο χαρίζει ελευθερία κινήσεων κατά το σιδέρωμα.


Διαμαντένιο… μπλέντερ!


Μπορεί εκ πρώτης όψεως να παραπέμπει σε κόσμημα γνωστής εταιρείας κρυστάλλων, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα μπλέντερ πολλών... καρατίων που σχεδίασαν οι Λούις Κάρλος Βέγκα και Λόρα Ερικα Πόρας. Το «διαμάντι» της κουζίνας ή αλλιώς Cullinan Diamond Blender είναι μελετημένο ώστε μέσω του πρωτότυπου σχήματός του να ενισχύει το πεδίο στροβιλότητας του περιεχομένου του για ακόμη πιο λείο αποτέλεσμα. Η εργονομική λαβή στο επάνω μέρος χαρίζει άνεση κατά το άδειασμα του περιεχομένου.

«Σταγόνα» όπως λέμε... σουίτα
Σήμερα, όταν θέλουμε να ταξιδέψουμε, αναζητούμε το ιδανικό ξενοδοχείο που να συνδυάζει την καθαριότητα με την όμορφη αισθητική και την κεντρική θέση. Σε λίγα χρόνια όμως θα μπορούσαμε απλά να διαθέτουμε ένα εξοχικό σαν το... DROP. Μια κινούμενη «σταγόνα» που δημιούργησαν οι σχεδιαστές της ισπανικής εταιρείας IN-TENTA η οποία μπορεί να τοποθετηθεί όπου επιθυμεί ο κάτοχός της. Η ιδέα προέκυψε με αφορμή τα οικολογικά ξενοδοχεία που διαθέτουν δωμάτια σκορπισμένα σε δάση ή ψηλές βουνοκορφές για εντυπωσιακή θέα και επαφή με τη φύση.
Μπάρες θερμότητας
Ενα διαφορετικό καλοριφέρ το οποίο δέχεται εντολές από τις μπάρες από τις οποίες αποτελείται και όχι από κάποιον διακόπτη ρύθμισης σχεδίασε ο Ασιάτης Λι Χι Γιανγκ. Ο κάτοχος του Urban Bonfire, όπως ονομάζεται, μπορεί να ρυθμίσει εύκολα την ισχύ της θερμότητας χτυπώντας τις μπάρες του σώματος με το πόδι του. Ακόμη, προκειμένου ο ιδιοκτήτης του να γνωρίζει εξ αποστάσεως πότε το σώμα είναι αναμμένο, το Urban Bonfire εκπέμπει στον τοίχο φως με τη βοήθεια ενσωματωμένων LED.


Δέντρο τροφίμων

Ενα δέντρο που αντί για καρπούς φέρει... τρόφιμα οραματίστηκε η Εϊμι Μον-Τσου Λιου για τον διαγωνισμό σχεδίου της σουηδικής εταιρείας Electrolux. Εφαρμόζοντας κλασικές μεθόδους αποθήκευσης τροφίμων, όπως π.χ. το αεροστεγές κλείσιμο και η εξ αποστάσεως παρακολούθηση της κατάστασής τους, η σχεδιάστρια σκέφτηκε να κλείσει τις τροφές σε φούσκες «ωριμότητας» οι οποίες σε ρόλο «έξυπνων» φρούτων αλλάζουν χρώμα με την πάροδο του χρόνου υποδηλώνοντας το αν είναι κατάλληλες ή ακατάλληλες προς βρώση. Μέσω κινητού ο χρήστης μπορεί να ελέγχει τα στοιχεία αυτά ή ακόμη να προθερμάνει το γεύμα που επιθυμεί να καταναλώσει.

StergioG-stamp

diavasame

Ο πλανήτης μας το έτος 2030



ΗΠΑ: ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Η άρτι δημοσιευθείσα έκθεση «παγκόσμιες τάσεις 2030», που συνέταξε το «εθνικό συμβούλιο πληροφοριών» NIC. Το NIC, παρακλάδι της «κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών» CIA), είναι κατά κάποιο τρόπο ο αναλυτικός και μελλοντολογικός βραχίονας των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφόρησης αναφέρει η ιστοσελίδα ppol.gr .





Η έκθεσή του περιγράφει τον κόσμο του 2030 όπως τον φαντάζεται η NIC. Όπως είναι λογικό, είναι ένα κείμενο που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην γεωπολιτική, αλλά που φροντίζει επίσης να μην λησμονεί πως τα έθνη και οι κοινωνίες ζούμε σε έναν πλανήτη στον οποίο οι ελλείψεις φυσικών πόρων γίνονται όλο και πιο κραυγαλέες και πως τα ανθρώπινα όντα έχουμε ζωτικές ανάγκες (τροφή, νερό, κατοικία, θέρμανση και μετακίνηση) που η αδυναμία ικανοποίησής τους είναι ένας ακόμα παράγοντας αστάθειας στον κόσμο.

Θα αφήσω τις καθαρά διπλωματικές και γεωστρατηγικές πλευρές της έκθεσης στους ειδικευμένους δημοσιογράφους και μπλόγκερ, και θα επικεντρωθώ στο πώς αντιμετωπίζουν οι αμερικανικές υπηρεσίες την κατάσταση της Γης ως τροφού το 2030.

Οι συντάκτες της έκθεσης συγκρίνουν τον σημερινό κόσμο με εκείνον των υπολοίπων μεγάλων μεταβατικών περιόδων της ιστορίας: του 1815 (τέλος της ναπολεόντειας αυτοκρατορίας), το 1919 και το 1945 (λήξη των δύο παγκοσμίων πολέμων) και 1989 (κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου και λήξη της αντιπαράθεσης δύσης-ανατολής). Κάθε φορά, επισημαίνει η έκθεση, η πορεία του κόσμου δεν ήταν δεδομένη και η ανθρωπότητα καλούνταν να επιλέξει ανάμεσα σε πολλές εναλλακτικές διαδρομές.

Το ίδιο ισχύει για τα χρόνια που έρχονται. Αλλά ανάμεσα στις συνθήκες που περιορίζουν τις επιλογές μας, κυριαρχεί μία: η δημογραφία. Το 2030 θα έχουμε έναν πλανήτη 8.3 δις κατοίκων (έναντι 7.1 στα τέλη του 2012), με πληθυσμό γηράσκοντα και όλο και περισσότερο αστικοποιημένο, αφού σύμφωνα με μια έκθεση που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο και στην οποία έχω ήδη αναφερθεί, σχεδόν 5 δις άνθρωποι θα ζουν σε αστικές περιοχές το 2030, έναντι 750 εκατομμυρίων το 1950, σε ένα συνολικό πληθυσμό 2.5 δις κατοίκων.

Το 60% των ανθρώπων να ζουν σε πόλεις, είναι κάτι που έχει συνέπειες, ιδίως περιβαλλοντικές. Η έκθεση εξηγεί πώς στο παρελθόν η ταχεία άνοδος της αστικοποίησης οδήγησε σε δραστική αποψίλωση των δασών, σε αρνητικές αλλαγές όσον αφορά την θρεπτική ικανότητα και το μικροβιακό φορτίο των αρδεύσιμων γαιών, σε μείωση στην βιοποικιλότητα των φυτών και των ανώτερων ζώων (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων εξαφανίσεων ειδών σε τοπικό επίπεδο), αλλά και σε προβλήματα στην διαθεσιμότητα του ποσίμου ύδατος. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτές οι επιπτώσεις εμφανίστηκαν και πέραν των 100km από το κοντινότερο αστικό κέντρο.

Στις δημογραφικές προκλήσεις προστίθενται η κλιματική και η διατροφική πρόκληση. Μια απλή προέκταση των σημερινών τάσεων όσον αφορά την κατανάλωση τροφίμων, δίνει ορισμένα αποτελέσματα που αξίζει να σημάνουν συναγερμό: λόγω της αύξησης του πληθυσμού και των αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες των αναδυόμενων κρατών, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα θα έχει αυξηθεί ως το 2030 κατά πάνω από 35%. Αλλά η παραγωγικότητα των αγροτικών καλλιεργειών, ακόμα κι αν συνεχίσει να βελτιώνεται, δεν μπορεί να ακολουθήσουν αυτούς τους ρυθμούς.

Σύμφωνα με την έκθεση, καταναλώνουμε ήδη από τα αποθέματά μας: «την τελευταία επταετία καταναλώσαμε περισσότερα τρόφιμα από όσα παρήγαμε. Σύμφωνα με μια μεγάλη διεθνή έρευνα, το 2030 οι ετήσιες ανάγκες ύδρευσης θα φτάσουν στα 6,900 δις m3, ήτοι 40% περισσότερο από τα σημερινά διαθέσιμα αποθέματα». Σύμφωνα με την έκθεση, σε λιγότερες από δύο δεκαετίες σχεδόν ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός θα ζει σε περιοχές που θα υφίστανται έντονες πιέσεις όσον αφορά την ύδρευση, εξ ου και γίνεται ρητά λόγος περί πολέμων του νερού.

Οι πιέσεις στους υδατικούς πόρους και στην τροφή κινδυνεύουν εξάλλου να επιδεινωθούν λόγω της κλιματικής αλλαγής. Μετά την αποτυχημένη σύνοδο της Ντόχα για τον περιορισμό στις εκπομπές θερμοκηπικών αερίων, που αντανακλούν την πλήρη απουσία πολιτικής βούλησης των ΗΠΑ να συμμετάσχει στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή, είναι αρκετά ειρωνικό να διαβάζουμε σε ένα επίσημο κείμενο μιας αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών για την απειλή που αντιπροσωπεύει το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Όσο καλή επικοινωνιακή δουλειά και να κάνουν οι «σκεπτικιστές» της κλιματικής αλλαγής πέραν του Ατλαντικού και έστω κι αν ορισμένοι εξ αυτών συμμετέχουν στην γερουσία και την βουλή των αντιπροσώπων, όσον αφορά τις σοβαρές συζητήσεις για την απειλή που εκπροσωπεί η κλιματική αλλαγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, κανείς πλέον στα ανώτερα κλιμάκια δεν αμφιβάλλει πως η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική. Η έκθεση δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερη όσον αφορά το ζήτημα αυτό.

Όσον κι αν οι συγγραφείς αποφεύγουν, πιθανότατα για λόγους «κλιματικής ορθότητας» όπως αυτή γίνεται αντιληπτή στην πλειοψηφία των Αμερικανών, σύμφωνα με την οποία δεν είναι πρέπον, να αναφερθούν υπερβολικά στα μοντέλα των κλιματικών προσομοιώσεων, νιώθουν υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουν πως «ο πλανήτης οδεύει προς μια άνοδο της μέσης θερμοκρασίας της τάξης των 2οC ως τα μέσα του τρέχοντος αιώνος.

Αν οι εκπομπές (θερμοκηπικών αερίων) συνεχίσουν όπως σήμερα, στο τέλος του αιώνα είναι πολύ πιθανότερο να έχουμε φτάσει σε μια άνοδο της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας της τάξης του των +6οC παρά των +3οC, πράγμα που θα έχει πολύ σημαντικότερες επιπτώσεις».

Πράγμα που δεν προμηνύει τίποτα θετικό όσον αφορά την διατροφική ασφάλεια. Όχι μόνο λόγω της αύξησης του πληθυσμού, όχι μόνο λόγω του ότι (χάρη στην άνοδο των εισοδημάτων) οι αναδυόμενες χώρες αλλάζουν τις διατροφικές τους συνήθειες, με αύξηση της κατανάλωσης κρέατος, που χρειάζεται περισσότερο νερό και δημητριακά για να παραχθεί, όχι μόνο λόγω της ανάπτυξης των μεγαλουπόλεων, που απωθεί και ροκανίζει τις καλλιεργήσιμες γαίες, όχι μόνο λόγω της ανεπαρκούς αύξησης της παραγωγικότητας της γεωργίας, που δεν ακολουθεί κατ' ανάγκην την αύξηση των αναγκών -ιδίως στην Αφρική- όχι μόνο λόγω της υποβάθμισης ορισμένων από τις υπερ-καλλιεργημένες γαίες, να που έρχονται και οι κλιματικές αλλαγές να συμβάλλουν κι αυτές από την μεριά τους στην αποσταθεροποίηση της αγροτικής-διατροφικής βιομηχανίας:

Τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα γίνονται συχνότερα, οι βροχοπτώσεις αυξομειώνονται, ορισμένοι παγετώνες που τροφοδοτούν τους υδρολογικούς πόρους λιώνουν κ.ο.κ. Ας μην εκπλησσόμαστε λοιπόν πως στην κορυφή των ενδεδειγμένων λύσεων φιγουράρει η ανάπτυξη των γενετικά τροποποιημένων φυτών.

ΠΗΓΗ

StergioG-stamp

diavasame

Nα σοβαρευτούμε, Αϊ-Βασίλη;

Της Ελενας Ακρίτα

Αγαπημένε/αγαπητέ/φίλτατε/ερίτιμε/ό,τι-να 'ναι-τέλος-πάντων/ Αϊ-Βασίλη,


katalogos

Ηρθε πια η ώρα να κόψουμε την πλάκα, τις τσαχπινιές και το γλείψιμο. Καιρός να σοβαρευτούμε. Καιρός να συντονιστούμε. Καιρός να μιλήσουμε σαν ενήλικες.

Ζούμε σε εποχές όπου συμβάσεις και κλισέ τινάζονται στον αέρα. Είμαστε κουρασμένοι, είμαστε εκνευρισμένοι, σέρνουμε και κάτι χρόνιες αϋπνίες, έτσι να μας βρίσκονται. Οι παρέες που κάποτε νταχτίρντισες στα γόνατά σου (σε χρόνια που το νταχτίρντισμα δεν ισοδυναμούσε με παιδεραστία) μεγαλώσαν. Και δεν έχουν αντοχές για αηδίες - συγγνώμη κιόλας...



Προσπαθώ να σου πω με τρόπο πως αν έχεις σκοπό να κάνεις καμιά βόλτα από Ελλάδα μεριά, αυτά τα «χο χο χο», τους ταράνδους και τα ρέστα παγωτό, να τα βάλεις εκεί που γνωρίζεις. (Αν δεν γνωρίζεις πού ακριβώς, αρκετοί συμπολίτες μου είναι πρόθυμοι να σου υποδείξουν το ακριβές σημείο!)

Βλέπεις, όλα έχουν αλλάξει σε αυτή τη χώρα τη μικρή. Εμείς πρώτα μεγαλώναμε και μετά μαθαίναμε πως δεν υπάρχεις. Τα παιδιά σήμερα πρώτα μαθαίνουν πως δεν υπάρχεις και μετά μεγαλώνουν.

Γι' αυτό καλύτερα να περιορίσεις τις «αμερικανιές». Και μη ρωτήσεις κανέναν εδώ αν ήταν καλό παιδάκι. Το καλό και το κακό είναι έννοιες σχετικές πλέον. Βλέπεις, αλλάξανε τα δεδομένα, ανατράπηκε ο κόσμος μας. Εμείς έχουμε χάσει τα αυγά και τα καλάθια, οι λέξεις τους ορισμούς κι οι ορισμοί τις λέξεις τους...

Ζούμε χρόνια δύσκολα, Αϊ-Βασίλη. Ζούμε μια νέα Κατοχή. Ποιοι εμείς; Εμείς που την Κατοχή τη μάθαμε σαν έναν ξεθωριασμένο πίνακα... Εναν ξεχασμένο εφιάλτη παρελθουσών γενεών.

Τώρα όλα άλλαξαν. Ολα ήρθαν τα πάνω κάτω. Κι εμείς καλούμαστε να ξανασυστηθούμε με τους ανθρώπους. Και τα γεγονότα. Και τα πρόσωπα. Και τα πράγματα. Και την Ιστορία. Με τους καιρούς που βιώνουμε.

Αλλά πάνω απ' όλα, καλούμαστε να ξανασυστηθούμε με τον εαυτό μας. Με την πορεία μας. Με τις διαδρομές που πήραμε λάθος στροφή. Με τα ταξίδια που ξεκινήσαμε με χαλασμένη πυξίδα. Με τους μύθους που κατέρρευσαν. Με σταθερές που ακυρώθηκαν: «Σημασία έχει το ταξίδι κι όχι ο προορισμός». Τρίχες. Αν δεν αξίζει ο προορισμός, στα τσακίδια το ταξίδι.

Γι' αυτό σου λέω, Αϊ-Βασίλη. Μακριά από μας και κάνε ό,τι θες. Κι αν γουστάρεις, φάε κι ένα σκασμό κουλουράκια, μπισκοτάκια, κεκάκια που σου απιθώνουν δίπλα στην κάλτσα για τα δώρα. Αν η κυρία Κλάους σε αφήνει γέρο άνθρωπο να σαβουρώνεις τα άπειρα γλυκά και δεν αγχώνεται για του ανθρώπου της το ζάχαρο, ποια είμαι εγώ που θα σε κρίνω;

Ξέρω, σε άρπαξα απ' τα μούτρα. Σ' τα είπα όλα μαζεμένα, αγχωμένα, μονοκοπανιά. Αλλά βλέπεις ήρθε η ώρα να συντονιστούμε. Να σοβαρευτούμε. Κι αν στα δύσκολα, δεν μπορείς να σηκώσεις τα μανίκια, τότε μπες στο έλκηθρο και τράβα στην ευχή του Θεού.

Στην Ελλάδα «Αϊ-Βασίληδες» γίνανε οι ίδιοι οι Ελληνες. Για όσο ακόμα μπορούν. Για όσο ακόμα αντέχουν. Παλιά λέγαμε - και πολύ σωστά - πως η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαθιστά το κράτος. Οτι η «φιλανθρωπία» δημιουργεί ένα πλαδαρό κοινωνικό σύστημα, με άπειρες ανοχές και μηδενικές αντοχές. Με άπειρα δικαιώματα και μηδενικές  υποχρεώσεις. Το κράτος έχει ευθύνη για τον άστεγο, για τον άνεργο, για τον πεινασμένο. Το κράτος έχει υποχρέωση να λύσει το πρόβλημα - που εκείνο δημιούργησε. Ετσι είναι και έτσι ΠΡΕΠΕΙ να είναι! Τέρμα!

Απλά τώρα δεν μιλάμε πια για τη «φιλανθρωπία». Τώρα μιλάμε για ανθρωπιά. Τώρα μιλάμε για αλληλεγγύη. Οταν ο άλλος μπροστά στα μάτια σου βουλιάζει και σου απλώνει το χέρι, δεν κάθεσαι απαθής να βρίζεις το κράτος που δεν τον σώζει. Βουτάς, τον αρπάζεις, τον τραβάς με δύναμη πάνω. Και ΜΕΤΑ βρίζεις το κράτος. Και κάνεις ό,τι μπορείς για να αλλάξεις το κράτος!

Ενα κράτος που με το ένα χέρι σού παίρνει σπίτι, δουλειά, αξιοπρέπεια - με το άλλο χέρι σού δίνει ένα πακέτο μακαρόνια. Μιλάμε για τέτοια ντροπή! Μιλάμε για τέτοια σκληρότητα, υποκρισία, φαρισαϊσμό, κοινωνική αδικία.

«Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» είναι ο συνειδητοποιημένος πολίτης. Αυτός που θα στηρίξει τον διπλανό του ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΠΩΣ ΥΠΟΚΑΘΙΣΤΑ ΕΝΑ ΑΘΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Ενα σύστημα με ευθύνες από το 1981 μέχρι σήμερα.

«Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» είναι αυτός που βοηθάει, αλλά δεν ξεχνάει. Αλίμονο αν σβήσουμε τα τεφτέρια ενόχων κι ενοχών. Αλίμονο αν ξεχάσουμε ποιοι μας φτάσανε εδώ. Αλίμονο αν πάψουμε να θυμόμαστε. Αν πάψουμε να θυμώνουμε. Να δρούμε. Να αντιδρούμε. Αλίμονο αν μοιράσουμε συγχωροχάρτια με τη λογική τού «ό,τι έγινε έγινε» - γιατί έτσι συμφέρει μερικούς.

Κι αλίμονο όμως, αν δεν βρούμε το κουράγιο να δούμε και τα δικά μας λάθη. Τα πολλά, τα μεγάλα, τα ακραία λάθη που κάναμε. Απόδοση ευθυνών αλλά και ανάληψη ευθυνών. Αλλιώς, είμαστε άξιοι της μοίρας μας!

Ο «Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» δεν φοράει κόκκινες στολές. Δεν έχει άσπρες γενειάδες. Είναι ο Αϊ-Βασίλης της ανάγκης.

Είναι ο Αϊ-Βασίλης της Στοργής. Και της Οργής.

Χρόνια πολλά!

StergioG-stamp

diavasame

Το ...ΑΠΟΛΥΤΟ όπλο του μέλλοντος για τον κάθε blogger!

Το ...ΑΠΟΛΥΤΟ όπλο του μέλλοντος για τον κάθε blogger!

Ας υποθέσουμε ότι είστε η μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στο κόσμο. Έχετε στη διάθεση σας αρκετή υπολογιστική ισχύ και αρκετά δεδομένα για να ερμηνεύετε τη δομή του 99% του υπάρχοντος δικτύου.



Γνωρίζοντας τη δομή, μπορείτε να αξιολογείτε διαφορετικές πηγές πληροφοριών και να οδηγείτε τους χρηστές σας σε αυτές. Για να αξιολογήσετε μια πηγή πληροφοριών λαμβάνετε υπόψη σας πάνω από 200 παράγοντες κατάταξης, συμπεριλαμβανομένου των links σε αυτή τη πηγή.
Τώρα ίσως να αντιλαμβάνεστε για ποιο λόγο το Google θα ήθελε να ξέρει ποιος έγραψε τι σε έναν απέραντο ωκεανό κειμένου και πληροφοριών.
Με αυτό το σκεπτικό, η Google προχώρησε στη εξασφάλιση πατέντας το 2005 ονόματι Agent Rank. Η πατέντα περιγράφει μια σειρά από διαδικασίες που επιτρέπουν στο Google να αξιολογεί την αξιοπιστία ενός προσώπου και κατ-επέκταση των άρθρων του. Με την άφιξη του Google+ και του Author Rank, το Google έκανε ένα βήμα στη θεμελίωση και εκμετάλλευση αυτής της ιδέας.
Τι σημαίνει αυτό για το μέσο Έλληνα blogger; Στο κοντινό μέλλον η Google θα δίνει όλο και περισσότερο βάρος σε παράγοντες κατάταξης οι όποιοι δεν μπορούν να αλλοιωθούν εύκολα. Το Author Rank είναι ένας από αυτούς.
Bloggers με ψηλότερα Author Ranks θα έχουν μεγαλύτερη επιρροή στα αποτελέσματα του Google από αυτούς που έχουν λιγότερη η ίσως και καθόλου. Επίσης οι bloggers με υψηλά Author Ranks θα μπορούν να δημοσιεύουν το υλικό τους σε websites τα όποια έχουν επίσης μεγάλη αξιοπιστία και μεγαλύτερο κοινό. Με το καιρό, η δύναμη της επιρροής στα αποτελέσματα του Google θα μοιραστεί μεταξύ websites και authors, δίνοντας σε όσους bloggers έχουν εκμεταλλευτεί το Author Rank μια μοναδική ευκαιρία να μετατραπούν σε Gate Keepers για όσες εταιρείες θέλουν να αποκτήσουν υψηλές οργανικές θέσεις στα αποτελέσματα του Google.
Το ερώτημα λοιπόν είναι τι πρέπει να κάνει ο Έλληνας blogger σήμερα για να εξασφαλίσει ένα κομμάτι από τη πίτα. Το δυο πρώτα βήματα είναι η δημιουργία ενός Google+ προφίλ και η αρχειοθέτηση των ήδη υπαρχόντων άρθρων κάτω από αυτό το προφίλ. Ο ευκολότερος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να προσθέσετε ένα link προς το G+ προφίλ σας στο άρθρο σας. Το link πρέπει να έχει αυτή τη μορφή¨
Στη πράξη, μπορείτε να προσθέσετε αυτό το link πάνω στο όνομα σας όταν υπογράφετε το άρθρο σας, ή στη βιογραφία του συγγραφέα.
Αφού σιγουρευτείτε ότι το Google+ link είναι στην ιδία σελίδα που βρίσκεται το άρθρο σας, μπορείτε να προωθήσετε το Author Rank που σας επισυνάπτει το Google ακλουθώντας τις επόμενες συμβουλές.
Προσπαθείτε να δημοσιεύετε άρθρα σε websites me υψηλό PageRank, με όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες και όσο το δυνατόν πιο ποιοτικό υλικό. Το Google θα σας δώσει περισσότερους πόντους για το ίδιο άρθρο, αν αυτό είναι δημοσιευμένο σε website το οποίο έχει μεγαλύτερη αξιοπιστία. Επίσης, είναι ίσως προτιμότερο να δημοσιεύεται σε blogs και websites τα όποια είναι πιο ειδικευμένα στο αντικείμενο σας και στο περιεχόμενο του άρθρου.
Προσπαθήστε να προσελκύσετε όσο το δυνατόν περισσότερα Google +1 για τα άρθρα σας. Τα +1 είναι μια ένδειξη δημοτικότητας και το Google σχεδιάζει να τα αξιοποιεί όλο και περισσότερο σαν έναν παράγοντα κατάταξης αποτελεσμάτων αναζήτησης.
Γνωρίστε και συνδεθείτε με άλλους blogger και συγγραφείς οι όποιοι θεωρούνται thought leaders στο χώρο σας. Αν κάποιοι από αυτούς σας προσθέσουν στους Google circles τους, θα έχετε μια άμεση επιδοκιμασία η οποία θα βοηθήσει το Author Rank σας.
Να μη ξεχνάτε να κάνετε Google share τα άρθρα σας μέσω του Google+ προφίλ σας.
Ακλουθώντας αυτές τις λίγες βασικές οδηγίες, μπορείτε να χτίσετε σταδιακά ένα υψηλό Author Rank και ένα δυνατό όπλο για το μέλλον σας σαν συγγραφέας, δημοσιογράφος, ή blogger. Καλή τύχη!

Πηγή

StergioG-stamp

diavasame

Οι άνθρωποι, θα συνεχίσουμε την «καριέρα» μας ως είδος για 100.000 χρόνια ακόμη

Οσο κι αν μας απειλούν οι επιπολαιότητές μας και οι φυσικές καταστροφές, φαίνεται πως εμείς, οι άνθρωποι, θα συνεχίσουμε την «καριέρα» μας ως είδος για 100.000 χρόνια ακόμη


Γιατί θα είμαστε ακόμη εδώ...

Brooks Michael

Το «αύριο» για την ανθρωπότητα φαίνεται ότι πηγαίνει μακριά: γύρω στα 150.000 χρόνια...

Πόσες πιθανότητες έχουμε να αποφύγουμε την εξαφάνιση; Το 2008 ερευνητές που έλαβαν μέρος στο Συνέδριο Κινδύνου Παγκόσμιας Καταστροφής στην Οξφόρδη έλαβαν μέρος σε μια άτυπη έρευνα σχετικά με το ποιοι θεωρούσαν ότι ήταν οι μεγάλοι κίνδυνοι για την ανθρωπότητα.



Οι επιστήμονες έδωσαν στον άνθρωπο μόλις 19% πιθανότητες επιβίωσης ως το 2100. Ωστόσο, αν το εξετάσουμε καλύτερα, αυτή η άκρατη απαισιοδοξία είναι αβάσιμη. Οχι μόνο θαφθάσουμε το 2100 αλλά, με συντριπτικά μεγάλες πιθανότητες, θα επιζήσουμε τουλάχιστον για τα επόμενα 100.000 χρόνια.

Ας δούμε τους υπολογισμούς του Τζ. Ρίτσαρντ Γκοτ, αστροφυσικού στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Με βάση τα 200.000 χρόνια της ανθρώπινης ύπαρξης ως τώρα, ο επιστήμονας εκτιμά ότι θα διαρκέσουμε τουλάχιστον 5.100 ως 7,8 εκατομμύρια χρόνια ακόμη.

Τα στοιχεία από τα απολιθώματα είναι εξίσου ενθαρρυντικά. Οι χρονοσειρές από τα πετρώματα δείχνουν ότι ο μέσος χρόνος επιβίωσης για τα θηλαστικά είναι περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια, ενώ για ορισμένα είδη είναι δεκαπλάσιος. Φαίνεται ότι έχουμε ακόμη πολύ χρόνο στο ρολόι μας. Επιπλέον, αν μου επιτρέπετε να ευλογήσω τα γένια μας, είμαστε οι εξυπνότεροι από όλα τα θηλαστικά.

Μπούμερανγκ η τεχνολογία;

Προσέξτε όμως, αυτό μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα. Ισως η μεγαλύτερη απειλή για έναν προηγμένο πολιτισμό είναι η τεχνολογία που βγαίνει εκτός ελέγχου: τα πυρηνικά όπλα, η γενετική μηχανική και η νανοτεχνολογία έχουν αναφερθεί ως «μπαμπούλες» αυτού του είδους. Ωστόσο ο ειδικός στις καταστροφές Τζάρετ Ντάιαμοντ, γεωγράφος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες, επισημαίνει ότι δεν ζούμε πια σε απομονωμένους πολιτισμούς. Η ανθρωπότητα αποτελεί σήμερα ένα παγκόσμιο δίκτυο πολιτισμών με πρωτοφανή πρόσβαση σε μια ποικιλόμορφη, κερδισμένη με κόπο δεξαμενή γνώσης η οποία ήδη αντλείται για την προστασία όλων.

Είναι επίσης μάλλον απίθανο να εξοντωθούμε από μια δολοφονική ιική πανδημία. Οι χειρότερες πανδημίες προκύπτουν όταν ένα νέο στέλεχος του ιού της γρίπης εξαπλώνεται σε όλον τον πλανήτη. Σε αυτό το σενάριο οι άνθρωποι δεν έχουν ανοσία, με αποτέλεσμα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού να είναι ευάλωτα. Τέσσερα τέτοια γεγονότα έχουν σημειωθεί τα τελευταία 100 χρόνια: το χειρότερο, η πανδημία της γρίπης του 1918, σκότωσε λιγότερο από το 6% του παγκόσμιου πληθυσμού. Και άλλα ανάλογα γεγονότα θα ακολουθήσουν, όμως οι προκληθείσες από ασθένειες εξαφανίσεις ενός ολόκληρου είδους συντελούνται μόνον όταν ο πληθυσμός είναι περιορισμένος σε μια μικρή περιοχή, όπως ένα νησί. Ενα σοβαρό ξέσπασμα μιας επιδημίας θα σκοτώσει πολλά εκατομμύρια αλλά δεν υπάρχει ακαταμάχητος λόγος να πιστεύουμε ότι οποιεσδήποτε μελλοντικές μεταλλάξεις ιών θα μπορέσουν να πυροδοτήσουν την απόλυτη εξόντωσή μας.

Υπερηφαίστεια υπάρχουν ακόμη...

Ακόμη πιο τρομακτική είναι η προοπτική της έκρηξης ενός υπερηφαιστείου. Κάθε περίπου 500.000 χρόνια κάποιο υπερηφαίστειο εκρήγνυται εκβάλλοντας περισσότερα από 1.000 κυβικά χιλιόμετρα στάχτης. Τέτοια γεγονότα έχουν συνδεθεί με κατάρρευση του ανθρώπινου πληθυσμού. Πριν από περίπου 74.000 χρόνια εξερράγη η Τόγκα στη Σουμάτρα.

Ανθρωπολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι το γεγονός αυτό ενδέχεται να μείωσε τον ανθρώπινο πληθυσμό της Γης σε μόλις μερικές χιλιάδες. Οπως όμως επισημαίνει ο Μπιλ Μακ Γκουάιρ, διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου Κινδύνων Μπένφιλντ στο University College του Λονδίνου, τότε οι άνθρωποι ήταν πολύ λιγότεροι και σε μεγάλο βαθμό περιορισμένοι στους τροπικούς - η γεωγραφική αυτή συγκέντρωση έκανε την επίδραση της έκρηξης πολύ δριμύτερη από ό,τι θα συνέβαινε σήμερα, που η κατανομή του πληθυσμού είναι ευρεία. «Το να εξαλειφθούν 7 δισ. άνθρωποι σήμερα θα ήταν πολύ πιο δύσκολο» λέει.

Κρίνοντας από την ιστορική συχνότητά τους εκτιμάται ότι οι πιθανότητες μιας έκρηξης υπερηφαιστείου μέσα στα επόμενα 100 χρόνια είναι 10%-20%. Με τα κολοσσιαία σύννεφα στάχτης που, σε μια τέτοια περίπτωση, θα βύθιζαν τη Γη στο σκοτάδι για πέντε ή έξι χρόνια, οι σοδειές σε όλον τον πλανήτη θα πλήττονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα προκαλώντας απώλεια ζώων σε πρωτοφανή κλίμακα. «Ο πιθανός απολογισμός θανάτων θα ανάγεται σε δισεκατομμύρια» λέει ο κ. Μακ Γκουάιρ. Για να υπάρχει όμως μια ρεαλιστική πιθανότητα εξαφάνισης του ανθρώπινου πληθυσμού, αυτό θα έπρεπε να συμβεί δυο φορές μέσα στην εκατονταετία. Κάτι τέτοιο δεν είναι αδύνατον, αλλά στατιστικά είναι υπερβολικά απίθανο.

Απειλή από το Διάστημα

Η μεγαλύτερη απειλή εξαφάνισης έρχεται από το Διάστημα. Οι ηλιακές εκλάμψεις, τα χτυπήματα από αστεροειδείς και οι εκλάμψεις ακτίνων γ από την έκρηξη σουπερνόβα ή την κατάρρευση άστρων είναι πραγματικά προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. «Κάθε περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια θα πρέπει να περιμένουμε μια έκλαμψη ακτίνων γ ή μια σφοδρή έκρηξη σουπερνόβα η οποία θα εξαλείψει το μεγαλύτερο μέρος του στρώματος του όζοντος» λέει ο Μπράιαν Τόμας, ειδικός στους διαγαλαξιακούς κινδύνους του Πανεπιστημίου Γουόσμπερν στην Τοπέκα του Κάνσας. Το αποτέλεσμα θα είναι η θεαματική ενίσχυση της επιβλαβούς ακτινοβολίας στην επιφάνεια της Γης και η αύξηση των θανατηφόρων καρκίνων κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που θα απαιτηθούν για την ανάκαμψη του στρώματος του όζοντος. Είναι αδύνατον να ξέρουμε πότε μπορεί να συμβεί ένα τέτοιο γεγονός.

Ωστόσο τα πράγματα αυτού του είδους είναι τόσο σπάνια ώστε η πιθανότητα της εξαφάνισής μας εξαιτίας τους μέσα στα επόμενα 100 χρόνια είναι ουσιαστικά μηδενική. Το ίδιο μπορούμε να πούμε για την απειλή μιας ηλιακής έκλαμψης τόσο ισχυρής ώστε να διαλύσει όλες τις κρίσιμες υποδομές μας - αυτό γιατί θα έπρεπε να είναι 1.000 φορές πιο ισχυρή από την ισχυρότερη έκλαμψη που έχουμε δει ποτέ. «Μπορεί ο ήλιος μας, στην παρούσα κατάστασή του, να παραγάγει μια τέτοια έκλαμψη έστω και πολύ σπάνια; Δεν ξέρουμε» λέει ο Μάικ Χάπγκουντ, ηλιακός φυσικός του Εργαστηρίου Ράδερφορντ Απλτον στην Οξφόρδη και πρώην πρόεδρος του Προγράμματος Διαστημικού Καιρού του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Το συγκεκριμένο καταστροφικό σενάριο παραμένει όμως εξαιρετικά απίθανο. Μένει λοιπόν το αγαπημένο παιδί των κινηματογραφικών ταινιών καταστροφής: το χτύπημα από αστεροειδή.

Αυτό για να το αποφύγουμε χρειαζόμαστε τύχη. Το Διάστημα είναι γεμάτο από βραχώδη υπολείμματα που εμφανίζονται από καιρού εις καιρόν ως απειλές για τη Γη. Μια διαδεδομένη θεωρία είναι ότι η πρόσκρουση ενός αστεροειδούς πλάτους 15 χιλιομέτρων εξόντωσε τους δεινοσαύρους πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια. Σε οποιαδήποτε περίοδο 100.000 χρόνων μπορούμε ευλόγως να περιμένουμε την πρόσκρουση ενός αστεροειδούς 450 μέτρων ο οποίος θα προκαλέσει ζημιά αντίστοιχη με την έκρηξη 10.000 μεγατόνων ΤΝΤ. «Δεν είναι αρκετή για να ξεκάνει ολόκληρο τον πολιτισμό, οπωσδήποτε όμως μπορεί να καταστρέψει μια ολόκληρη μικρή χώρα όπως η Γαλλία» λέει ο πρώην αστροναύτης Τόμας Τζόουνς, ένας εκ των προέδρων της Δύναμης Εργασίας για την Πλανητική Αμυνα της NASA.

Ορισμένοι μπορούν να πουν ότι χωρίς τη Γαλλία οι ελπίδες για τον πολιτισμό είναι λίγες έτσι κι αλλιώς, στην πραγματικότητα όμως η πιθανότητα μιας ολικής καταστροφής είναι μόλις μία στις πέντε. «Προσκρούσεις με καταστρεπτικές συνέπειες σε πλανητικό επίπεδο σημειώνονται σχεδόν κάθε 500.000 χρόνια, επομένως υπάρχουν 20% πιθανότητες για μια πρόσκρουση απειλητική για τον πολιτισμό μέσα σε 100.000 χρόνια» λέει ο κ. Τζόουνς.

Ισως θα έπρεπε να σκεφτούμε κάποια μέτρα εναντίον των αστεροειδών, όμως πραγματικά οι άνθρωποι που ανησυχούν για τη μακροβιότητα του είδους μας μπορούν να ηρεμήσουν: η θέα προς το απώτερο μέλλον δείχνει μια χαρά.

StergioG-stamp

diavasame

Ισραηλινοί αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ναό 2750 χρονών



Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει έναν 2750 χρονών ναό κοντά στην Ιερουσαλήμ, μαζί με κεραμικά και πήλινα ειδώλια που υποδεικνύουν ότι η περιοχή ήταν η αρχική βάση για μια λατρεία ή τελετουργικό, δήλωσε την Τετάρτη η Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων .





Η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στον αρχαιολογικό χώρο στο Τελ Motza, περίπου 3 μίλια (5 χιλιόμετρα) δυτικά της Ιερουσαλήμ, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για εργασίες σε ένα νέο τμήμα της εθνικής οδού.

Το τελετουργικό κτίριο στο Τελ Motza είναι ασυνήθιστο και εντυπωσιακό για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου ερείπια των τελετουργικών κτιρίων της περιόδου στην Ιουδαία, από την εποχή του πρώτου ναού, μας αναφέρουν οι υπεύθυνοι αρχαιολόγοι της ανασκαφής Άννα Eirikh, Hamoudi Khalaily και Σουα Kisilevitz.

Η Βίβλος λέει ότι ο πρώτος ναός χτίστηκε στην Ιερουσαλήμ από τον Σολομώντα, γιο του βασιλιά Δαβίδ, και οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι η κατασκευή έγινε τον 10ο αιώνα π.Χ. Ο διευθυντής της ανασκαφής μας λέει ότι στο Τελ Motza ο ναός θα πρέπει να ήταν ενεργός σε μια εποχή πριν από τις θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις σε όλο το βασίλειο, στο τέλος της μοναρχικής περιόδου (κατά τη στιγμή Εζεκία και Ησαΐα), ο οποίος κατήργησε όλους τους τελετουργικούς χώρους, συγκεντρώνοντας τελετουργικές πρακτικές αποκλειστικά στο ναό στην Ιερουσαλήμ.



Το Motza θεωρήθηκε να συνδέεται με τον αρχαίο οικισμό που ονομάζεται "MOZAH" στο βιβλίο του Ιησού του Ναυή. Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εργασίας, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια μεγάλη δομή με αποθήκες και μια σειρά από σιλό, και είπαν ότι η δομή θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μια μονάδα αποθήκευσης για τις προμήθειες σιτηρών της Ιερουσαλήμ.

Η δομή που ανακαλύφθηκε πρόσφατα έχει τεράστια τείχη και μια μεγάλη, ανατολική είσοδο, που σύμφωνα με την παράδοση της ναοδομίας κατά τη χρονική στιγμή της ανατολής του Ήλιου οι ακτίνες θα φωτίζουν πρώτα το αντικείμενο που είναι τοποθετημένο στο εσωτερικό του ναού και συμβολίζει τη θεία παρουσία.

Στο εσωτερικό του ναού, οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα τετράγωνο βωμό, με ένα χώρο προσωρινής αποθήκευσης των τελετουργικών αντικειμένων. Στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται θραύσματα κεραμικής, δισκοπότηρα, διακοσμημένα βάθρα, και δύο τύπων ειδωλίων κεραμικής. Μερικά από τα ειδώλια εκπροσωπούν ζώα - κυρίως άλογα με λουριά, ενώ άλλα ήταν ανθρωπόμορφα κεφάλια με μαλλιά και καπέλα επίπεδα. Τέτοιες φιγούρες υπαινίσσονται την επιρροή του πολιτισμού των παράκτιων Φιλισταίων.

Τα εύρηματα της ιερής δομής, μαζί με τα συνοδευτικά ιερά σκεύη, και κυρίως η σημαντική εμφανής επιρροή στα ανθρωπόμορφα ειδώλια, εξακολουθούν να απαιτούν εκτεταμένη έρευνα είπαν οι αρχαιολόγοι.



StergioG-stamp

diavasame

Η «τροφή των θεών» στο τραπέζι μας



Η αξία του έχει εκτιμηθεί από τα πανάρχαια χρόνια. Το μέλι αποτελούσε βασικό συστατικό της διατροφής των αρχαίων πληθυσμών και χρησιμοποιούνταν τόσο για τη διατροφή τους, όσο και σαν συστατικό σε φαρμακευτικά σκευάσματα. Ακόμα και σήμερα αποτελεί βασικό συστατικό στη διατροφή μας.



Στους αιγυπτιακούς παπύρους, πριν από 3.500 χρόνια, αναφέρεται ως θεραπευτικό μέσο. Στο βιβλίο της ζωής των αρχαίων Ινδών αναφέρεται ότι η ζωή παρατείνεται όταν στην καθημερινή δίαιτα υπάρχει το γάλα και το μέλι.

Το νέκταρ αποτελούσε την τροφή των αθάνατων ολύμπιων θεών. Με μέλι ανατράφηκε ο Δίας από τη νύμφη μέλισσα.
Ο Ιπποκράτης συνιστούσε το μέλι για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, το ίδιο και ο Αριστοτέλης που πίστευε ότι το μέλι παρατείνει τη ζωή.

Οι Αιγύπτιοι προσέφεραν στους θεούς τους κηρήθρες με μέλι ως πολύτιμο δώρο αφοσίωσης και εξευμενισμού.

Γιατί μέλι και όχι ζάχαρη;

Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία για το μέλι, που εξυμνεί το θαυμάσιο αυτό προϊόν της φύσης. Για το μέλι δεν έχει γραφτεί τίποτα εναντίον. Αντίθετα η ζάχαρη έχει κατηγορηθεί για πληθώρα παρενεργειών στον άνθρωπο. Το υψηλό επίπεδο χοληστερίνης, οι πονοκέφαλοι, η κούραση, η ερεθιστικότητα, η δυσκοιλιότητα αποδίδονται κατά ένα μεγάλο μέρος στην κοινή ζάχαρη.

Η ζάχαρη είναι ένα βιομηχανοποιημένο προϊόν, αποτέλεσμα χημικής επεξεργασίας. Το μέλι είναι ένα φυσικό βιολογικό προϊόν κατευθείαν από τη φύση και δεν επιδέχεται καμία επεξεργασία.

Η ζάχαρη αποτελείται αποκλειστικά από ζαχαρόζη, ενώ το μέλι περιέχει τουλάχιστον 180 διαφορετικές ουσίες, οι οποίες διασυνδέονται οργανικά με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να τα φτιάξει τεχνητά, παρά τη γνωστή σύνθεση.

Προσπαθήστε να αντικαταστήσετε στη μαγειρική τη ζάχαρη με κάτι πιο φυσικό, όπως το μέλι!

Θρεπτική αξία του μελιού

Τα ζάχαρα του μελιού είναι απλά, απορροφούνται αμέσως, γι’ αυτό και το μέλι είναι μια γρήγορη πηγή ενέργειας για τον οργανισμό, τους αθλητές, τα παιδιά, τις εγκύους, τους αρρώστους και για κάθε ταλαιπωρημένο οργανισμό.

Το μέλι έχει ανόργανα στοιχεία γνωστά σαν ιχνοστοιχεία, τα οποία παίζουν σπουδαίο ρόλο στο μεταβολισμό και τη θρέψη, είναι συστατικά του σκελετού και των κυττάρων, συμμετέχουν σε διάφορα ενζυμικά συστήματα και τέλος ρυθμίζουν την οξύτητα του στομάχου.

Το μέλι έχει αντισηπτικές ιδιότητες, είναι τονωτικό, αυξάνει τον ρυθμό λειτουργίας της καρδιάς, μειώνει προβλήματα έλκους στο στομάχι και γενικά συμβάλλει στην καλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Επιπλέον, η συγκέντρωση των βιταμινών βοηθούν στην απορρόφηση των ζαχάρων.

Η κατανάλωση μελιού βοηθά τη γρηγορότερη αποκατάσταση της υγείας σε περιπτώσεις αναιμίας, λόγω του σιδήρου που περιέχει.

Κρυστάλλωση μελιού και ποιότητα

Η κρυστάλλωση είναι φυσικό φαινόμενο που δεν προξενεί καμία αλλαγή στη θρεπτική και βιολογική ιδιότητα του μελιού. Σχετίζεται με τη φυτική προέλευση του μελιού και επηρεάζεται από τη χημική του σύνθεση. Οι παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ταχύτητα κρυστάλλωσης είναι η συγκέντρωση της γλυκόζης και του νερού, η σχέση φρουκτόζης/γλυκόζης, η περιεκτικότητα του δείγματος σε γύρη, η παρουσία του ζαχάρου μελιξιτόλη κ.ά.

Ένα κρυσταλλωμένο μέλι δεν είναι χαλασμένο, ούτε και νοθευμένο. Το κρυσταλλωμένο μέλι ρευστοποιείται εύκολα σε μπεν-μαρί, χωρίς να χάσει καμιά από τις βιολογικές και θρεπτικές του ιδιότητες.

Το χρώμα του μελιού

Το χρώμα είναι χαρακτηριστικό της προέλευσης του μελιού. Τα σκοτεινόχρωμα μέλια είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία (κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο, νάτριο κ.λπ.) και συνεπώς έχουν υψηλή θρεπτική αξία. Τα ανοιχτόχρωμα έχουν ωραίο άρωμα και γεύση.

Νοθεία και μέλι

Το μέλι είναι από τα ελάχιστα τρόφιμα που δεν νοθεύονται. Αναμιγνύεται δύσκολα με νερό, γλυκόζη ή άλλη γλυκαντική ουσία.

Ελληνικό και όχι ξένο

Το ελληνικό μέλι ποιοτικά είναι καλύτερο από το εισαγόμενο για τους παρακάτω λόγους:

Η γεύση των ελληνικών μελιών είναι ανώτερη εκείνης των εισαγομένων.

Συχνά το εισαγόμενο μέλι είναι «νερουλό», δηλαδή έχει μεγαλύτερη ποσότητα υγρασίας από ό,τι το ελληνικό. Όσο υψηλότερα ποσοστά υγρασίας έχει το μέλι τόσο περισσότερο κινδυνεύει να ξινίσει.

Η τεχνολογία μελιού στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα προχωρημένη, με αποτέλεσμα το ελληνικό μέλι να δέχεται την ελάχιστη τυποποίηση και επεξεργασία. Αντίθετα το εισαγόμενο μέλι είναι προϊόν τυποποίησης και προχωρημένης επεξεργασίας (αφαίρεση γύρης, υπερβολικό ζέσταμα, χαρμάνια για να μην κρυσταλλώνει, αλλαγή χρώματος κ.ά.).

Συσκευασία μελιού

Η γυάλινη συσκευασία είναι καλή γιατί το γυαλί είναι ουδέτερο υλικό και δεν αντιδρά με το μέλι ώστε να αλλοιώσει την ποιότητα του. Παράλληλα ο καταναλωτής βλέπει τι αγοράζει (χρώμα, ρευστότητα, κρυστάλλωση, καθαρότητα).

Η τενεκεδένια συσκευασία βοηθά περισσότερο στη διατήρηση της βιολογικής αξίας του μελιού γιατί δεν επηρεάζεται σημαντικά η βακτηριοστατική δράση του μελιού.

Τα πλαστικά βάζα είναι ακατάλληλα, πρέπει να αποφεύγονται.

Πηγή: diatrofi.gr

StergioG-stamp

diavasame

Νέες ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου

Εκεί που λέγαμε ότι σωθήκαμε έρχονται στο φως της δημοσιότητας νέες χρονολογίες για το τέλος του κόσμου.


Νέες ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου

Συγκεκριμένα ο Αιγύπτιος βιοχημικός Rashad Khalifa αναφέρει ότι ο κόσμος θα καταστραφεί το 2240. Μια πρόβλεψη που έγινε το 1968 ισχυριζόμενος ότι έσπασε τον Κωδικό του Κορανίου, μία σειρά κρυμμένων μηνυμάτων στο ιερό βιβλίο του Ισλάμ. Σύμφωνα με τον Κορανικό Κώδικα όλοι οι πιστοί – ανεξάρτητα πίστης – θα επιβιώσουν της συντέλειας.



Οπότε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αρχίσετε να γίνεστε πιστοί κάποιας θρησκείας. Οι προβλέψεις για τη συντέλεια δε σταματούν εδώ. Ο μουσουλμάνος σουνίτης δάσκαλος Said Nursî ερμηνεύοντας αρκετούς από τους χρησμούς του Μωάμεθ, υποστήριξε ότι το τέλος θα έρθει το 2129. Ο συγκεκριμένος κύριος υποστήριζε ότι η καταστροφή θα έρθει ως αποτέλεσμα ενός χτυπήματος της γης, πιθανόν σε ανθρώπινη μορφή, που θα πολεμήσει τον Μεσσία ενώ οι αρχαίοι λαοί του Γκογκ και του Μαγκόγκ θα κατέβουν από τους ουρανούς και θα ρίξουν μάστιγες στην ανθρωπότητα. Από την άλλη η αμερικανίδα μέντιουμ Jeane Dixon έκανε την πιο ανησυχητική πρόβλεψη. Πριν από τον θάνατό της το 1997, η άλλοτε σύμβουλος της πρώην Πρώτης Κυρίας, Nancy Reagan, ισχυρίστηκε ότι ο Αρμαγεδδών θα επέλθει το 2020. Και οι προβλέψεις δεν τελειώνουν εδώ. Όπως αναφέρει η real, ο καθηγητής F. Kenton Beshore υποστηρίζει ότι η συντέλεια θα μας έρθει το 2018. Τη θεωρεί μάλιστα δεδομένη τη συντέλεια.

StergioG-stamp

diavasame

Πειράματα φαρμακευτικών σε Ανατολικογερμανούς τη δεκαετία 1980!

κατάλογοςΔυτικές φαρμακευτικές εταιρείες πραγματοποίησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 δοκιμές φαρμάκων σε ασθενείς νοσοκομείων της Ανατολικής Γερμανίας, συχνά εν αγνοία τους, αποκαλύπτει η εφημερίδα Tagesspiegel επικαλούμενη αρχειακά έγγραφα.

«Διαθέτουμε έγγραφα που βεβαιώνουν την ύπαρξη συμβολαίων ανάμεσα σε δυτικές φαρμακευτικές εταιρείες και κρατικούς θεσμούς της Λαϊκή Δημοκρατίας της Γερμανίας για δοκιμές φαρμάκων»,δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων συνεργάτης των εθνικών αρχείων της Γερμανίας, επιβεβαιώνοντας εν μέρει το δημοσίευμα.



Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα, η οποία μελέτησε λεπτομερώς τα έγγραφα, περισσότερες από πενήντα δυτικές φαρμακευτικές εταιρείες είχαν υπογράψει συμβόλαια με το υπουργείο Υγείας της Ανατολικής Γερμανίας για 165 δοκιμές φαρμάκων από το 1983 μέχρι το 1989.

Τέτοιες δοκιμές μπορούσαν να αποφέρουν μέχρι και 860.000 γερμανικά μάρκα (το νόμισμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, περιζήτητο στην ανατολική πλευρά), σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Στο δημοσίευμα αναφέρονται διάφορες εταιρείες όπως η Bayer, η Schering, η Hoechst (που έχει συγχωνευθεί με τη Sanofi), η Boehringer Ingelheim, η Goedecke (σήμερα Pfizer).

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ασθενείς δεν ήταν ενημερωμένοι, σύμφωνα με το δημοσίευμα που αναφέρεται σε επτά συγκεκριμένες περιπτώσεις ασθενών που δεν είχαν λάβει γνώση των δοκιμών.

Το γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο MDR, το οποίο έχει ασχοληθεί με το θέμα, έχει πραγματοποιήσει ρεπορτάζ για έναν ασθενή 60 ετών, τον Γκέρχαρντ Λέχρερ, ο οποίος βρέθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας με έμφραγμα σε νοσοκομείο της Δρέσδης το 1989.

Αφού έλαβε «ειδικά» φάρμακα» που δεν υπάρχουν στο εμπόριο», από γιατρό του νοσοκομείου, η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Τα χάπια αυτά, από τα οποία η σύζυγός του έχει κρατήσει μερικά, αποδείχθηκε έπειτα από την εξέτασή τους σε εργαστήριο ότι ήταν πλασέμπο για μία δοκιμή που είχε ζητήσει η εταιρεία Hoechst.

[Πηγή tvxs.gr]

StergioG-stamp

diavasame

Ο ρωσικός ανιχνευτής ψέματος που θα ζήλευαν ακόμα και τα φιλμ επιστημονικής φαντασίας…

1b219d028db58380fdfd8d4f0bd4cf2f M Ο ρωσικός ανιχνευτής ψέματος που θα ζήλευαν ακόμα και τα φιλμ επιστημονικής φαντασίας...Η σημαντικότερη τεχνογνωσία του ρώσικου «πολύγραφου» είναι ότι ο άνθρωπος που περνάει τη δοκιμασία, δεν μπορεί ούτε καν να μαντέψει ότι ανιχνεύεται.

Η κύρια διαφορά μεταξύ της εξελιγμένης ρώσικης συσκευής από τα ανάλογα μηχανήματα, είναι ότι ο «πολύγραφος» νέας γενιάς, ανιχνεύει χωρίς επαφή, αλλά με φωνητική επικοινωνία, εξηγεί ο



πρόεδρος του τμήματος Μαθηματικών και Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου,Βλαντίμιρ Σάβτσενκο. «Ο κλασσικός ανιχνευτής ψεύδους λειτουργεί με την εγκατάσταση αισθητήρων στο σώμα του ελεγχόμενου ατόμου. Διαδικασία, η οποία από μόνη της προκαλεί εκνευρισμό. Δηλαδή, θα πρέπει να λαμβάνετε υπόψη ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αγχωμένος και μπορεί για το λόγο αυτό, το αποτέλεσμα να μην βγει αξιόπιστο. Η δική μας συσκευή, δεν έχει καλώδια για επαφή με τη συσκευή. Αρκεί ένας υπολογιστής και ένα μικρόφωνο».

Το λογισμικό, καταγράφει την ανθρώπινη ομιλία, και δίνει αμέσως στην οθόνη ένα γράφημα, στο οποίο ο εμπειρογνώμονας βλέπει αν το εξεταζόμενο πρόσωπο έχει αυτοπεποίθηση ή όχι. Αν το γράφημα δεν υπερβαίνει την «πράσινη λωρίδα», ο ανιχνευόμενος είναι ήρεμος, αν περνάει το όριο, το υποκείμενο της έρευνας είναι νευρικό. Οπτικά και ακουστικά δεν τίθεται θέμα εκνευρισμού. Το πρόγραμμα όμως ανιχνεύει την παραμικρή αλλαγή στη φωνή.

Εργαλείο στα χέρια της αντιτρομοκρατικής και των τραπεζών

Αυτή η εφεύρεση θα πρέπει να ενδιαφέρει κυρίως τις υπηρεσίες ασφαλείας. Για τον έλεγχο για παράδειγμα, των τρομοκρατικών ενεργειών μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας. Είναι έτοιμοι οι τρομοκράτες πραγματικά να ανατινάξουν τους ομήρους, ή μπλοφάρουν; Η συσκευή είναι πολύ πιθανόν να προσελκύσει την προσοχή και των τραπεζιτών. Σήμερα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για να ελέγξουν το πιστωτικό ιστορικό των πελατών τους. Παράλληλα, προκύπτουν συνεχώς νέα συστήματα που αποκρύπτουν τις σκανδαλώδεις φήμες, για να πάρουν δάνειο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Αν όμως κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, «τρέξει» το πρόγραμμα των καθηγητών από το Νίζνι Νόβγκοροντ, θα μπορούν να αποκαλύπτουν τα ψέματα του (δυνητικού) πελάτη, πιο γρήγορα.

«Τώρα ετοιμάζουμε μια έκδοση για κινητά τηλέφωνα», είπε ο καθηγητής του τμήματος μαθηματικών και επιστήμης υπολογιστών, Ντμίτρι Ακάτιεφ. «Σήμερα, ένας κοινός τύπος απάτης είναι μια κλήση που να αναφέρει ότι ο γιος ή ο αδελφός σας, έχει παραβιάσει τον ΚΟΚ και το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με χρήματα. Το σήμα από το πρόγραμμα αναγνωρίζει αν ο συνομιλητής σας είναι σε υπερβολική διέγερση και σας βοηθάει να αντιμετωπίσετε τα συναισθήματα σας. Έτσι, σαν αποτέλεσμα της ανίχνευσης χωρίς επαφή, θα αποφύγετε να πέσετε θύμα απάτης».

Πηγή: nonews-news.blogspot.gr

StergioG-stamp

diavasame

 

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Γρήγορα & «πιπεράτα»: «Ευχές για το 2013»

imagesΤου Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Θυμάμαι την παλιά συνήθεια, από τα πρώτα σχολικά χρόνια όταν είχαμε μάθει να διαβάζουμε, παραμονές κάθε πρωτοχρονιάς τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τις εκπομπές του Ε.Ι.Ρ. (του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, για τους νεότερους που αγνοούν τον τίτλο), να κάνουν ευχές (μποναμάδες) σε πολιτικούς, καλλιτέχνες και άλλους εκπροσώπους και των δύο φύλων, ανέκαθεν μνημονευόμενους, ως… «επωνύμους»!...



Περιμένουμε το 2013 και από το αγαπημένο σας blog EYXOMAI ολόψυχα :

- ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ, όσο το δυνατό συντομότερα, από την Ελλάδα της “εισαγόμενης τρόικας» η οποία όχι μόνο ΔΕΝ μας «έσωσε» αλλά μειώνοντας δραματικά μισθούς και συντάξεις μας βύθισε σε ανέχεια, κατάθλιψη και κοινωνική αποσύνθεση, καθώς σε κάθε τρίτο μαγαζί βλέπουμε επιγραφή για ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ή ΠΩΛΕΙΤΑΙ, σε κάθε τέταρτο μαγαζί το προτεταμένο χέρι ενός επαίτη και σε κάθε πέμπτο μαγαζί απλωμένη την πραμάτεια ενός «άστεγου»

- ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ από τους θώκους εξουσίας, της «ντόπιας τρόικας» της Νέας Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, με τη Δημοκρατική διαδικασία Εθνικών Εκλογών πριν τις Γερμανικές Εκλογές,

- ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του «μπόνους» των 50 εδρών στο «πρώτο Κόμμα» και καθιέρωση της απλής αναλογικής έστω και εάν αυτό σημαίνει, επιτέλους, ακόμη και 5 - Κομματική Κυβέρνηση “Σωτηρίας» που θα στερήσει τον έλεγχο του Δημοσίου κορβανά από αυτούς που δημιούργησαν το ΣΥΣΤΗΜΑ και το συντηρούν για δικό τους όφελος,

- ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του σχετικού άρθρου του Συντάγματος που ενώ αναφέρεται σε «ευθύνη Υπουργών» για την κοινή γνώμη συνιστά νομιμοποίηση «ανευθυνότητας Υπουργών»,

- ΥΓΕΙΑ και ΑΝΤΟΧΕΣ σε όλους και όλες για όσα περνάμε και όσα θα μας έρθουν με βάση τα υπογραφέντα στα ΜΝΗΜΟΝΙΑ από τους κκ Παπανδρέου, Σαμαρά, Βενιζέλο, Καρατζαφέρη, Παπαδήμο, Κουβέλη και άλλους 250 πρώην και νυν άνδρες και γυναίκες Βουλευτές,

- ΚΑΜΙΑ αυτοκτονία από έντιμους και αφόρητα στρεσαρισμένους Έλληνες που επιτρέπουν στον εαυτό τους την πολυτέλεια της αυτοαναίρεσης εξαιτίας της οικονομικής αποτυχίας βυθίζοντας στον πόνο τις οικογένειές τους.

- ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, παρά τις καθημερινά διογκούμενες γραμμές στα γραφεία του ΟΑΕΔ, στα συσσίτια Δήμων και Εκκλησιών, σε κάθε Έλληνα, Ελληνίδα και των παιδιών μας του χαμόγελου και της αισιοδοξίας (μας τα κλέψανε οι… «Εθνοσωτήρες» μας και η τρόικα) που ανέκαθεν μας χαρακτήριζαν ενώ παραξένευαν και ταυτόχρονα εντυπωσίαζαν τους ξένους,

- ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ «Δεξαμενής Εθνοσωτήρων» ΠΡΙΝ τις επόμενες εκλογές στον Εθνικό (πρώην Βασιλικό) κήπο τοποθετημένη ανάμεσα στο Ζάππειο και το Κοινοβούλιο από όπου θα εκπορεύονται προς τη Βουλή, τις Περιφέρειες και τους Δήμους εκείνοι και εκείνες που το ΣΥΣΤΗΜΑ θα επιλέγει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση για να μας «σώζουν»… http://piperopoulos.blogspot.com/2012/12/blog-post_28.html

- ΔΙΑΓΡΑΦΗ, επί του παρόντος από το ελληνικό λεξιλόγιο, (το προτείνω αυτό και αισθάνομαι βαθύτατη πίκρα να με κυριεύει), της γνωστής παροιμιακής έκφρασης που διατείνεται ότι «ο τράχηλος του Έλληνα ζυγό ΔΕΝ υποφέρει…» έως ότου αποδείξουμε ότι αυτό συνεχίζει να ισχύει και στις μέρες μας!..

- ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ξανά οι Έλληνες συμπάσχοντες και συγχαίροντες, συγκάτοικοι, συμπολίτες, συνοδοιπόροι και συνάνθρωποι,

ΜΕ

- ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ άμεσα στις μνήμες μας και εφαρμογή στην καθημερινή μας συμπεριφορά λησμονημένων εννοιών όπως η μπέσα, το κυμπαριλίκι, το φιλότιμο, η αξιοπρέπεια, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά και ο σεβασμός του συνανθρώπου μας.

-