FeaturedPost Slider Top

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Πολιτικά «Συγχαρητήρια» και…Συλλυπητήρια!.. Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.



Oλοκληρώθηκε η διαδικασία ορκωμοσίας των 300 Βουλευτών που θα συμμετέχουν εφεξής στη Νέα Ελληνική -7-Κομματική Βουλή που πρόεκυψε από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, και διαθέτουμε σταθερό (ελπίζω)  Υπουργικό Συμβούλιο…

Θερμά συγχαρητήρια, (επί του παρόντος, γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι θα ακολουθήσουν σχετικά σύντομα τα θερμά συλλυπητήρια) στον κ Αντώνη Σαμαρά που τελικά «πραγμάτωσε» το όνειρό του να καθίσει στον Ελληνικό Πρωθυπουργικό θώκο.



Και, σε ανθρώπινο επίπεδο, καλή εξέλιξη στην υγεία του.

Θερμά συγχαρητήρια στον κ Ευάγγελο Βενιζέλο και το δικό του, πλέον, τραγικά συρρικνωμένο αλλά «ζωντανό», ΠΑΣΟΚ που συνεχίζει να αποτελεί απαραίτητο μέλος του Ελληνικού πολιτικού Δικομματισμού.

Και όπως έδειξε η εναλλαγή «Ράπανου - Στουρνάρα» στα Οικονομικά της χώρας τον έλεγχο τον διατηρούν καταξιωμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στον κ Γιώργο Καρατζαφέρη και τον ΛΑΟΣ, το πάλαι ποτέ ελπιδοφόρο και ακμαίο Κόμμα που, επιλέγοντας το ρόλο του ως ΠΡΩΤΟ «δεκανίκι» του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ στην προηγούμενη «Συγκυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας», πλήρωσε το τίμημα καταποντισμένο από τη θέση του 4ου Κόμματος στην  προηγούμενη Βουλή στον αποκλεισμό του  από την νέα, και μάλιστα, 7-Κομματική μάλιστα, Βουλή.

Στα προβεβλημένα τέως στελέχη του ΛΑΟΣ και τέως κατόχους Υπουργικών θώκων κκ Βορίδη και Γεωργιάδη εύχομαι καλό κουράγιο. Ως έμπειροι Κοινοβουλευτικοί άνδρες γνωρίζουν ότι η Πολιτική προχωρεί σαν τα καράβια στην τρικυμία με…σκαμπανεβάσματα.

Για τον κ Φώτη Κουβέλη και τη Δημοκρατική Αριστερά που τελικά λειτούργησε ως το «νέο» δεκανίκι του Δικομματισμού δεν μπορώ να αποφασίσω την απονομή «συγχαρητηρίων ή συλλυπητηρίων».

Ο χρόνος, πολύ σύντομα πιστεύω, θα δείξει, όπως δείχνουν οι παραιτήσεις εκλεκτών του στελεχών (βλέπε κ Χατζησωκράτης κλπ)…

Προφανώς, όμως, «το πάθημα» του κ Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ δεν στάθηκε ικανό να τον αποτρέψει από την, υποθέτω για το καλό του Λαού και της πατρίδας συνεργασία του με τα 2 Κόμματα Εξουσίας που μας Κυβέρνησαν, και συνεχίζουν να μας Κυβερνούν, μετά το τραγικό για την Κύπρο και τον απανταχού Ελληνισμό καλοκαίρι του 1974 μέχρι το φετινό καλοκαίρι του 2012 και της «ΔΕΥΤΕΡΗΣ… Συγκυβέρνησης».

Πάντως είναι κοινωνιολογικά, ψυχολογικά, πολιτικά και ιστορικά πολύ άξιο μελέτης το φαινόμενο του ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΥ που σημαδεύει τώρα την πολιτική μας ζωή…

Πέρυσι, με το «κέντρο-αριστερό» ΠΑΣΟΚ να παραπαίει στην εξουσία το Σύστημα του Δικομματισμού χρειαζόταν ένα μεγάλο (τη «Νέα» Ν.Δ.) και ένα μικρό (τον ΛΑΟΣ) δεκανίκι… Και τα βρήκε!

Φέτος, με την «κέντρο-δεξιά» «Νέα» Ν.Δ. στην εξουσία το Σύστημα του Δικομματισμού χρειαζόταν και πάλι ένα μεγάλο (το έστω τραγικά  συρρικνωμένο ΠΑΣΟΚ) και ένα μικρό (τη ΔΗΜΑΡ) δεκανίκι…

Πάλι τα βρήκε!...

Δυστυχώς μόνο συλλυπητήρια στο ιστορικό ΚΚΕ που έχασε τη μισή του δύναμη στον Λαό, και συγχαρητήρια στη Χρυσή Αυγή που με σχεδόν 7% βρήκε ορθάνοιχτη την πόρτα της Βουλής με λαϊκή Εντολή.

Συγχαρητήρια στον ΣΥΡΙΖΑ που «ανδρώθηκε» ξαφνικά και πετάχτηκε από την «βρεφική ηλικία» του 4,6% και τις 13 έδρες στην «ώριμη ηλικία» του 26,89 και τις 71 έδρες.

Αυτή η αιφνίδια «μεγέθυνση» συνεπάγεται και ανάλογη ευθύνη.

Και κλείνω με τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια σε αυτούς που ενώ δεν φαίνονται είναι, ουσιαστικά, διαχειριστές του «ελληνικού Δικομματικού Συστήματος» έχοντας κατοχυρώσει την «επικαρπία» των περιουσιακών του στοιχείων, (έστω με δεκανίκια!..)



                     

Οι επιστήμονες της Google βρίσκουν σημάδια ότι οι υπολογιστές «μαθαίνουν»

google 3 627 355 Οι επιστήμονες της Google βρίσκουν σημάδια ότι οι υπολογιστές «μαθαίνουν»

Ένα νευρωνικό δίκτυο που δημιουργήθηκε από 16.000 επεξεργαστές φαίνεται να επιβεβαιώνει τις θεωρίες των βιολόγων για τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναγνωρίζει τα αντικείμενα. Οι επιστήμονες της Google, που εργάζονται στα XLabs, έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών με σκοπό να μιμηθούν τον ανθρώπινο εγκέφαλο.



Ευρύτερα γνωστά είναι τα αυτο-οδηγούμενα αυτοκίνητα και το «Project Glass». Τα εργαστήρια δημιούργησαν ένα νευρωνικό δίκτυο για την μηχανική μάθηση, κατασκευάζοντας ένα δίκτυο από 16.000 επεξεργαστές υπολογιστών και στη συνέχεια το συνέδεσαν με το internet. Στην πορεία, το ίδιο το δίκτυο έμαθε στον εαυτό του να αναγνωρίζει τις γάτες.

Ίσως η αναγνώριση μιας γάτας στο Διαδίκτυο δεν ακούγεται και πολύ προκλητικό, όμως η απόδοση του δικτύου ξεπέρασε τις προσδοκίες των ερευνητών, καθώς διπλασίασε το ποσοστό ακρίβειας στον εντοπισμό αντικειμένων από ένα κατάλογο 20.000 ειδών

Για να αναγνωρίζει τις γάτες, η ομάδα έδινε στο δίκτυο μικρογραφίες που επιλέγονταν τυχαία από περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια βίντεο του YouTube. Τα αποτελέσματα φάνηκαν να στηρίζουν τις θεωρίες βιολόγων ότι, οι νευρώνες στον εγκέφαλο εκπαιδεύονται ώστε να αναγνωρίζουν συγκεκριμένα αντικείμενα. «Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, πότε δεν δηλώσαμε ‘Αυτή είναι μια γάτα’», δήλωσε στην εφημερίδα ο Jeff Dean. «Από μόνο του ουσιαστικά εφηύρε την έννοια της γάτας».



                     

Οι επιστήμονες αναζητούν ζωή έξω από τα όρια του Ηλιακού Συστήματος

Οι επιστήμονες αναζητούν ζωή έξω από τα όρια του Ηλιακού Συστήματος

© Φωτογραφία: ru.wikipedia.org/Lucianomendez/cc-by-sa 3.0

Οι εμπειρογνώμονες για πρώτη φορά έχουν μελετήσει λεπτομερώς την ατμόσφαιρα πλανήτη έξω από τα όρια του Ηλιακού Συστήματος.



Ομάδα αστρονόμων με τη βοήθεια τηλεσκοπίου στη Χιλή μπόρεσε να μετρήσει τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας σε διαφορά ύψη, καθώς και την ποσότητα του μονοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα του Ταυ Βοώτη βήτα, ενός από τους πρώτους «εξωπλανήτες» που περιστρέφονται σε τροχιά γύρω από αστέρι έξω από τα όρια του Ηλιακού Συστήματος, το οποίο είχε ανακαλυφθεί από το 1996.

Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των πλανητών στο Σύμπαν, που μπορούν να ερευνηθούν σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα ύπαρξης ζωής, θα αυξηθεί σημαντικά.



                          

Ανακαλύφθηκε στη Γροιλανδία ο αρχαιότερος κρατήρας



Ένας κρατήρας ηλικίας 3 δισ. χρόνων, ο οποίος ανακαλύφθηκε στη Γροιλανδία και προέρχεται από τη σφοδρή πρόσκρουση στη Γη ενός αστεροειδούς ή κομήτη, θεωρείται ο αρχαιότερος που έχει ποτέ βρεθεί στον πλανήτη μας.
Έως τώρα ο παλιότερος και μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας πρόσκρουσης στη Γη ήταν ηλικίας περίπου 2 δισεκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για τον τεράστιο κρατήρα Βρεντεφόρτ διαμέτρου 300 χιλιομέτρων στη Νότιο Αφρική.



Οι περισσότεροι κρατήρες της Σελήνης, οι οποίοι είναι πιο γνωστοί σε σχέση με αυτούς του πλανήτη μας, σχηματίστηκαν επίσης από προσκρούσεις πριν από 3 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια.
Η Γη, εκείνη την εποχή, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, εξαιτίας και της μεγαλύτερης βαρύτητάς της σε σχέση με τον μικρότερο δορυφόρο της, πρέπει να είχε προσελκύσει ακόμα περισσότερα ουράνια σώματα, όμως οι κρατήρες από τις καταστροφικές προσκρούσεις έχουν πλέον διαγραφεί από το «πρόσωπο» του πλανήτη μας χάρη στις ενεργές γεωλογικές διαδικασίες (διάβρωση, κίνηση τεκτονικών πλακών κ.α.). Γι' αυτό, είναι πολύ δύσκολη η ανακάλυψη τόσο παλιών και καλά διατηρημένων κρατήρων στη Γη.
Μία μεγάλη ερευνητική ομάδα από τη Βρετανία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Ρωσία, κατάφερε να εντοπίσει ίχνη του εν λόγω αρχαίου κρατήρα κοντά στην περιοχή Μανιτσόκ της Δυτικής Γροιλανδίας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου Κάρντιφ στην Ουαλία.
Ο κρατήρας δεν έχει πια αφήσει το χαρακτηριστικό αποτύπωμά του στην επιφάνεια του πλανήτη μας, καθώς σήμερα πια στο σημείο εκείνο έχουν αναδυθεί πετρώματα που πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια βρίσκονταν 25 χιλιόμετρα κάτω από την τότε επιφάνεια του εδάφους όπου είχε γίνει η πρόσκρουση.
Παρόλα αυτά, αν και πλέον στην επιφάνεια δεν υπάρχουν ορατά ίχνη κρατήρα, το γεωλογικό αποτύπωμα της τρομακτικής πρόσκρουσης (κρουστικό σοκ) έχει διατηρηθεί βαθιά στο γήινο φλοιό - πολύ βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλο γνωστό κρατήρα στη Γη- και αυτό εντόπισαν οι επιστήμονες.
Συνολικά, έχουν βρεθεί περίπου 180 κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη, σε καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση, και το 30% από αυτούς περιέχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, πετρελαίου και φυσικού αερίου.



                     

Γιατί φωνάζουμε και φουσκώνουμε, και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε Έλληνες; Δημήτρης Λιαντίνης - "Γκέμμα".

Γιατί φωνάζουμε και φουσκώνουμε, και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε Έλληνες; Δημήτρης Λιαντίνης - "Γκέμμα".
«Είναι μεγάλη ιστορία να πιαστώ να σε πείσω, ότι οι νεοέλληνες από τους αρχαίους έχουμε μόνο το τομάρι που κρέμεται στο τσιγκέλι του σφαγέα. Θέλει κότσια το πράμα. Θέλει καιρό και κόπο. Θέλει σκύψιμο μέσα μας, και σκάψιμο βαθύ. Και κυρίως αυτό: θέλει το μεγάλο πόνο.
Θα σε καλέσω όμως σ’ έναν απλό περίπατο. Θα κάνουμε ένα πείραμα, που λένε οι φυσικοί. Για νά ‘χουμε αποτέλεσμα έμπεδο. Και η γνώση που θα κερδίσουμε νά ‘ναι σίγουρη.



Θα επιχειρήσουμε μια στατιστική έρευνα. Θα διατρέξουμε τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη. Από το χωριό Πυρσόγιαννη της Ηπείρου ως την επαρχία Βιάνου της Κρήτης. Από τη Νίψα και τις Σάππες της Θράκης ως το Παραλίμνι της Κύπρου, κι ως την άκρη το Ταίναρο.
Θα ρωτήσουμε νεοέλληνες απ’ όλες τις τάξεις και όλα τα επίπεδα. Γυναίκες και άντρες, γερόντους και παιδιά, αγράμματους και επιστήμονες, φτωχούς και πλούσιους, ακοινώνητους και αριστοκράτες, πουτάνες και καλόγριες, ξωχάρηδες και αστούς, φιλέρημους και χαροκόπους. Για νά ‘ναι το δείγμα μας ευρύ και πλήρες, που λένε οι γραφειοκράτες.
Όλα ετούτα τα αθώα και ανυποψίαστα πλήθη θα τα ρωτήσουμε δυό τρεις ερωτήσεις από το Ελληνικό, κι άλλες τόσες από το Εβραίικο.
Στο Ελληνικό λοιπόν. Να μας ειπούν τι γνωρίζουν για την αρχαία Ελλάδα. Ζητούμε μια γνώση σοβαρή και υποψιασμένη. Όχι φολκλόρ και γραφικότητες.
Γιατί γνώση της Ελλάδας είναι εκείνο που ξέρουμε να το ζούμε κιόλας. Όχι δηλαδή ο Ηρακλής μωρό έπνιξε τα φίδια• ότι ο Αρχιμήδης εχάραζε κύκλους στην άμμο• ούτε τᾶν ἢ ἐπί τᾶς, μέτρον ἂριστον, ο Μινώταυρος στην Κρήτη και το πιθάρι του Διογένη• ούτε αν ξέρουν πως η ψωλή του Δία εγίνηκε κεραυνός και χτύπησε τους σχιστούς λειμώνες της Ολυμπιάδας, για να γεννήσει στο Φίλιππο τον Αλέξανδρο.
Τέτοια γνώση της κλασικής Ελλάδας θά ‘τανε τουρισμός στην Τυνησία. Η φουστανέλα και το κόκκινο φέσι στη Μελβούρνη και στην Πέμπτη Λεωφόρο κατά τις εθνικές γιορτές. Θα ζητήσουμε γνώση ουσίας.
Να μας ειπούνε, δηλαδή, αν έχουνε ακουστά τα ονόματα Εμπεδοκλής, Αναξίμανδρος, Αριστόξενος ο Ταραντίνος, Διογένης Λαέρτιος, Αγελάδας, Λεύκιππος, Πυθαγόρας ο Ρηγίνος, Πυθέας, που στον καιρό μας αντίστοιχα σημαίνουν Αϊνστάιν, Δαρβίνος, Μπετόβεν, Έγελος, Μιχαήλ Άγγελος, Μαξ Πλανκ, Ροντέν, Κολόμβος.
Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης, όπως "σφαίρος" στον Εμπεδοκλή, "κενό" στο Δημόκριτο, "εκπύρωση" στον Ηράκλειτο, "μηδέν" στον Παρμενίδη, "κατηγορία" στον Αριστοτέλη, "τόνος" στους Στωικούς.
Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τι τους λέει η λέξη "ψυχρᾷ φλογί" στον Πίνδαρο, "μεταβάλλον ἀναπαύεται" στον Ηράκλειτο, "δακρυόεν γελάσασα" στον Όμηρο, "χαλεπῶς μετεχείρισαν" στο Θουκυδίδη.
Να μας ειπούνε, πόσοι φιλόλογοι, έξω από τα σχολικά κολυβογράμματα, έχουν διαβάσει στο πρωτότυπο τρεις διαλόγους του Πλάτωνα, δύο Νεμεόνικους του Πινδάρου, την Ωδή στην αρετή του Αριστοτέλη, έναν Ομηρικό Ύμνο. (Και αυτό δεν είναι ραψωδία).
Και για να μας πιάσει τεταρταίος και καλπάζουσα, να μας ειπεί ποιος γνωρίζει και διδάσκει από τους ειδικούς προφεσσόρους στα πανεπιστήμια ότι οι τρεις τραγικοί ποιητές μας στη βάση τους είναι φυσικοί επιστήμονες• ότι στη διάλεξή του για την αρετή ο Πλάτων έκαμε στους ακροατές του ένα μάθημα γεωμετρίας • ότι η Ακρόπολη των Αθηνών είναι δωρικό, και όχι ιωνικό καλλιτέχνημα• ότι η διδασκαλία τραγωδίας στο θέατρο ήταν κήρυγμα από άμβωνος• ότι η θρησκεία των ελλήνων ήταν αισθητική προσέγγιση των φυσικών φαινομένων.
Δε νομίζω, αναγνώστη μου, ότι σε όλα αυτά τα επίπεδα η έρευνά μας θα δώσει ποσοστά γνώσης και κατοχής σε βάθος του κλασικού κόσμου από τους νεοέλληνες που να υπερβαίνουν τους δύο στους χίλιους.
Τι φωνάζουμε τότε, και φουσκώνουμε, και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε έλληνες; Για το θεό δηλαδή. Παράκρουση και παραφροσύνη.»
Δημήτρης Λιαντίνης - "Γκέμμα".

[youtube=http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=GjfxztitbqU]

Σχετικό άρθρο:
Ο Ελληνοέλληνας (από το βιβλίο του Δ. Λιαντίνη, «ΓΚΕΜΜΑ»)
ramnousia



                     

Λακωνική Μάνη

Από πέτρα και ήλιο, υπόσχεται στον επισκέπτη αξέχαστες εξορμήσεις

Λακωνική Μάνη

Φωτογραφίες: Κώστας Κατσίγιαννης

Η Λακωνική Μάνη συνάδει με το όνομά της: δεν χρειάζεται να «πει» πολλά για να πείσει τον επισκέπτη για την ομορφιά και τα αξιοθέατά της. Οσοι την έχουν ζήσει από κοντά έχουν τόσα να διηγηθούν, που πείθουν και τον πιο δύσπιστο να τη γνωρίσει.
Σε απόσταση λίγων ωρών από την Αθήνα μπαίνεις σε έναν κόσμο διαφορετικό. Γη λιτή αλλά γοητευτική, με σκληρά ορεινά τοπία κρεμασμένα σε όρμους που γδέρνονται από τους άγριους ανέμους, με απρόσιτους πύργους και οικισμούς αξεπέραστης λαϊκής αρχιτεκτονικής, αμέτρητες βυζαντινές εκκλησίες και προϊστορικά σπήλαια, η Μάνη κλείνει το μάτι στο χθες και μας προσκαλεί για ανεπανάληπτες εξορμήσεις.



ΤΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ




Θέα που κόβει την ανάσα προσφέρει η παλιά μανιάτικη πολιτεία της Βάθειαςμε τους χαρακτηριστικούς πύργους σε αμυντική διάταξη. Κάποιοι από αυτούς έχουν επισκευαστεί και λειτουργούν ως ξενώνες από τον ΕΟΤ.



Στην πλακόστρωτη πλατεία της γραφικής Αρεόπολης, με τα επιβλητικά πυργόσπιτα και τα πλινθόκτιστα δρομάκια, ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821. Αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία του Ταξιάρχηκαθώς και το σπίτι της οικογένειας των Μαυρομιχάληδων.



Το Σπήλαιο του Δυρούέχει χαρακτηριστεί το ωραιότερο λιμναίο σπήλαιο στον κόσμο. Ανακαλύφθηκε το 1898, ενώ τα ευρήματα μαρτυρούν ότι κατοικήθηκε από το 6000 π.Χ. Μπείτε σε ένα βαρκάκι και χαθείτε στον θαυμαστό κόσμο των προϊστορικών σταλακτιτών και σταλαγμιτών με χρώματα και σχηματισμούς που σε μαγεύουν.

Με θέα αφ’ υψηλού κοιτάζει το Ανω Οίτυλοτην παραθαλάσσια Μάνη. Γραφικός οικισμός με στενά δρομάκια και παραδοσιακά σπίτια. Περπατήστε μέχρι τα ερείπια του κάστρου της Κελεφάς αλλά και ως το μοναστήρι των Δεκουλών.

Το παραθαλάσσιο Λιμένι, που βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις των επισκεπτών, είναι από τους ωραιότερους οικισμούς της Μάνης. Περπατήστε την ακρογιαλιά από το Οίτυλο μέχρι το τέρμα του όρμου, με το μικρό παρεκκλήσι που μοιάζει να αγναντεύει το πέλαγος.



Στο νοτιότερο άκρο της Πελοποννήσου αλλά και της ηπειρωτικής Ευρώπης βρίσκεται το ακρωτήριο Ταίναρο με τα ερείπια του ναού του Ποσειδώνα και τον πέτρινο φάρο που χτίστηκε από τους Γάλλους. Κατεβείτε στην αμμουδερή παραλία και αφήστε το βλέμμα σας να χαθεί στον ορίζοντα.




ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ


Με αέρα θαλασσινό και θέα στο γραφικό λιμανάκι του Οίτυλου αλλά και στο βουνό του Ταΰγετου, το Porto Vitilo (www.portovitilo.gr, Καραβοστάσι, Οίτυλο, τηλ. 27330 59210) προσφέρει έναν μοναδικό συνδυασμό βουνού και θάλασσας. Με σεβασμό στην τοπική μανιάτικη αρχιτεκτονική παράδοση, σας προσκαλεί να απολαύσετε μια πολυτελή boutique διαμονή στην όμορφη Μάνη.

Ζήστε τη νοσταλγία τού χθες με την πολυτέλεια του σήμερα στο πρόσφατα ανακαινισμένο Κυρίμαι (www.kyrimai.gr, Γερολιμένας, Μάνη, τηλ. 27330 54288), μέλος των ιστορικών ξενοδοχείων της Ευρώπης. Το παλιό καρνάγιο της οικογένειας Κυρίμη έχει μεταμορφωθεί σε ένα ξενοδοχείο με όλες τις ανέσεις. Δωμάτια και δίπατες σουίτες, σε γήινες αποχρώσεις και με μοντέρνες πινελιές, πισίνα δυο βήματα από τη θάλασσα και το εστιατόριο με την υπογραφή του Γιάννη Μπαξεβάνη υπόσχονται μια αξέχαστη διαμονή.

Πάνω στο κύμα που σκάει, ο Πύργος Μαυρομιχάλη (www.pirgosmavromichali.gr, Λιμένι Λακωνίας, τηλ. 27330 51042) έχει ανοίξει τις πύλες του και σας περιμένει. Ενα διατηρητέο κτίριο, της ιστορικής οικογένειας της Μάνης, με την υψηλή αισθητική που χαρακτηρίζει τους χώρους του να κλέβει τις εντυπώσεις.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ


Ροφό στα κάρβουνα θα γευτείτε, μεταξύ άλλων, στον Τάκηστο Λιμένι (τηλ. 27330 51327). Η γνωστή ταβέρνα ειδικεύεται στο καλό ψάρι με μαεστρία στο ψήσιμο και στη φρέσκια ψαρόσουπα με το παρθένο, μανιάτικο ελαιόλαδό της. Διαλέξτε ένα από τα τραπέζια που βρίσκονται σχεδόν πάνω στη θάλασσα.

Στην Αρεόπολη θα βρείτε την καλύτερη ποικιλία σύγκλινου στο κρεοπωλείο του Ν. Τσατσούληστην κεντρική πλατεία.



                   

Γιατί οι ντομάτες του σουπερμάρκετ είναι άνοστες;

Οι «εμφανίσιμες» ποικιλίες που προτιμούν οι παραγωγοί φέρουν μετάλλαξη σε γονίδιο-κλειδί για τη γεύση

Γιατί οι ντομάτες του σουπερμάρκετ είναι άνοστες;

Οι ντομάτες που κοκκινίζουν ομοιόμορφα φέρουν μετάλλαξη στο γονίδιο της νοστιμιάς Πηγή S. Zhong, J. Giomannoni, Science, AAAS

Το παράπονο ότι οι σημερινές ντομάτες δεν είναι όπως παλιά και ότι οι περισσότερες έχουν γεύση «άχυρου» είναι κάτι που ακούγεται συχνά. Μια τέτοια διαπίστωση δεν θα μπορούσε φυσικά να αφήσει ασυγκίνητη την επιστήμη.



Αμερικανοί ερευνητές έψαξαν και βρήκαν την άκρη: ο ένοχος είναι η προσπάθεια των καλλιεργητών να παρουσιάσουν ελκυστικούς καρπούς στα ράφια των σουπερμάρκετ: οι «εμφανίσιμες» ποικιλίες που προτιμούν να καλλιεργούν φέρουν μετάλλαξη σε ένα βασικό γονίδιο που δίνει στη ντομάτα τη γλυκιά της γεύση.

Αναζητώντας το άψογο κόκκινο



Για να είναι μια ντομάτα ελκυστική για τον καταναλωτή πρέπει να φαίνεται ζουμερή και κατακόκκινη. Αυτό όμως δεν συμβαίνει σε όλες τις ποικιλίες του δημοφιλούς ζαρζαβατικού. Αντιθέτως, στις περισσότερες από αυτές το αρχικό ανοιχτοπράσινο χρώμα μετατρέπεται καθώς ωριμάζουν σε κόκκινο κατά τόπους, δημιουργώντας αντιαισθητικά «μπαλώματα».

Αυτό έκανε τους παραγωγούς πιο προσεκτικούς στην επιλογή των καλλιεργειών τους. Εδώ και 70 περίπου χρόνια οι περισσότεροι από άρχισαν να προτιμούν να καλλιεργούν ποικιλίες που έχουν από την αρχή ομοιόμορφο πράσινο χρώμα, καθώς αυτές έχουν την τάση, ωριμάζοντας, να κοκκινίζουν εξίσου ομοιόμορφα – και άρα να φαίνονται πιο λαχταριστές στο ράφι του σουπερμάρκετ.

Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται το «φάουλ», αφού οι ποικιλίες αυτές τείνουν επίσης – όπως αποδεικνύεται πλέον και επιστημονικά – να είναι λιγότερο νόστιμες. Η αιτία αποκαλύπτεται από μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science».

Το «γλυκό» γονίδιο

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις με επικεφαλής την Αν Πάουελαποφάσισαν να ελέγξουν το γονιδιακό υπόβαθρο της διαδικασίας ωρίμανσης της ντομάτας. Ανακάλυψαν ότι στην καρδιά αυτού του μηχανισμού βρίσκεται ένα γονίδιο το οποίο κωδικοποιεί για μια πρωτεΐνη που ονομάζεται GLK2. Η GLK2 αυξάνει τη φωτοσυνθετική ικανότητα του καρπού ενισχύοντας παράλληλα την παραγωγή σακχάρων και πρωτεϊνών.

Οπως διαπίστωσαν ωστόσο οι ειδικοί, η μετάλλαξη του γονιδίου που οδηγεί σε ομοιόμορφη ωρίμανση «κλείνει τον διακόπτη» της GLK2, μειώνοντας ουσιαστικά την παραγωγή αυτών των δυο συστατικών που είναι καθοριστικά για τη νοστιμιά της ντομάτας. Η επιλογή των παραγωγών υπέρ της εμφάνισης οδήγησε δηλαδή ουσιαστικά – και χωρίς κανείς να το θέλει ή να το έχει σκεφτεί – στην απώλεια της γεύσης.

Οι συγγραφείς της μελέτης πάντως επιμένουν ότι υπάρχει σωτηρία. Θεωρούν ότι με την κατάλληλη «ρύθμιση» των επιπέδων της GLK μέσω των μονοπατιών έκφρασης του γονιδίου οι γοητευτικά ώριμες ντομάτες μπορούν επίσης να αποκτήσουν και την ανάλογη γλύκα.

(Πηγή φωτ. Hskan Aktas, Science, AAAS)



                       

Το Τέλος του Χρόνου- είναι δυνατό;

Η θεωρία του Τέλους του Χρόνου επινοήθηκε από ερευνητές δύο ισπανικών πανεπιστημίων, προσπαθώντας να εξηγήσουν γιατί το σύμπαν φαίνεται να εξαπλώνεται και να επιταχύνει συνεχώς.



Παρατηρήσεις των υπερκαινοφανών αστέρων,  έδειξαν ότι η κίνηση του φωτός έδειχνε ότι κινούνται γρηγορότερα από εκείνα που βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο του σύμπαντος.



Αλλά οι επιστήμονες υποστήριξαν ότι η αποδεκτή θεωρία μιας δύναμης αντίθετης στη βαρύτητα, που είναι γνωστή ως σκοτεινή ενέργεια, ήταν λανθασμένη, και όπως είπαν, η αλήθεια είναι πως η ανάπτυξη του σύμπαντος επιβραδύνεται.
Οι καθηγητές Jose Senovilla, Marc Mars και ο Raul Vera από το Πανεπιστήμιο της Χώρας των Βάσκων και το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, δήλωσαν η επιβράδυνση του χρόνου είναι τόσο σταδιακή, που είναι ανεπαίσθητη για τους ανθρώπους.
Στην πρότασή τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Physical Review D, υποστήριξαν ότι η σκοτεινή ενέργεια δεν υπάρχει και ότι ο χρόνος θα καμπυλώνεται ώσπου τελικά να παγώσει πολύ αργότερα αφότου αφού ο πλανήτης μας θα πάψει να υπάρχει.
Η επιβράδυνση του χρόνου τελικά θα σημάνει ότι τα πάντα θα φαίνεται να λαμβάνουν χώρα όλο και πιο γρήγορα μέχρι ο χρόνος να εξαφανιστεί εντελώς.
Ο καθηγητής Senovilla δήλωσε στο περιοδικό New Scientist: "Τότε τα πάντα θα παγώσουν, για πάντα."
Ο Gary Gibbons, κοσμολόγος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, δήλωσε στην ιστοσελίδα ειδήσεων actualidad.rt.com ότι η ιδέα δεν είναι τόσο παράλογη όσο ακούγεται. «Πιστεύουμε ότι ο χρόνος εμφανίστηκε την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang), και εφόσον ο χρόνος προκύπτει, τότε μπορεί και να εξαφανιστεί όπως και το αντίθετο».



                                

Γιγάντιο νεφέλωμα «πέφτει» με... σπασμένα φρένα στη μαύρη τρύπα του Γαλαξία

Κοσμικό «τροχαίο» ενόψει

Κοσμικό «τροχαίο» ενόψει

Το νεφέλωμα βρίσκεται σε πορεία «σύγκρουσης» με τη μαύρη τρύπα του Γαλαξία

Οι επιστήμονες παρακολουθούν ένα σπάνιο κοσμικό φαινόμενο που εξελίσσεται στο κέντρο του Γαλαξία. Ενα τεράστιο νέφος αερίων κινείται με ταχύτητα περίπου εννέα εκατομμυρίων χλμ/ώρα κατευθυνόμενο προς την περιοχή όπου βρίσκεται η γιγάντια μαύρη τρύπα του Γαλαξία. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το νεφέλωμα θα φτάσει στο κέντρο του γαλαξία μας όπου βρίσκεται η μαύρη τρύπα κάποια στιγμή μέσα στο 2013 και εκεί θα σταματήσει η πορεία του αφού η «σύγκρουση» με τη μαύρη τρύπα θα είναι μοιραία για αυτό.



Το φαινόμενο
Σύμφωνα με τους επιστήμονες που παρακολουθούν το φαινόμενο η ταχύτητα του νεφελώματος αυξάνεται προοδευτικά όσο πλησιάζει προς το κέντρο του Γαλαξία - συγκεκριμένα οι ειδικοί εκτιμούν ότι η ταχύτητά του έχει διπλασιαστεί τα τελευταία επτά χρόνια. Αν και στην πραγματικότητα το νεφέλωμα δεν θα πέσει κατευθείαν πάνω (ή μέσα) στη μαύρη τρύπα το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο.
Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι το νεφέλωμα θα περάσει σε απόσταση 40 δισ. χλμ από τη μαύρη τρύπα. Ομως οι κολοσσιαίες βαρυτικές δυνάμεις της μαύρης τρύπας θα το διαλύσουν στα εξ ων συνετέθη. Καθώς το νεφέλωμα θα πλησιάζει προς την καταστροφή του θα αρχίσει να λάμπει από το έντονο φως που θα ρίχνουν πάνω του τα αμέτρητα άστρα που βρίσκονται στο κέντρο του Γαλαξία.
Η παρατήρηση του φαινομένου είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού θα επιτρέψει στους επιστήμονες να μελετήσουν τη συμπεριφορά της ύλης όταν έρχεται σε επαφή με κοσμικά αντικείμενα όπως οι μαύρες τρύπες. Η μαύρη τρύπα του Γαλαξία που είναι γνωστή ως «Τοξότης Α*» υπολογίζεται ότι έχει μάζα περίπου 2,5 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ηλιου.

Το νεφέλωμα «τρέχει» με ταχύτητα προς τη μαύρη τρύπα του Γαλαξία



                    

ΜΕΣΗ ΓΗ part 38





Σε αυτό το άρθρο θα δούμε ποιοι έκαναν αναφορές πιστεύοντας ότι η μέση γη είναι υπαρκτή. Μέχρι στιγμής έχω αποδείξει ότι η θεωρεία της Μέσης Γης μέσω των άρθρων μου είναι υπαρκτή. Το τι δεν έχει γίνει γνωστό στον κόσμο είναι γιατί υπάρχουν συμφέροντα, τεράστια συμφέροντα από πολλές πλευρές αλλά και από τα κράτη τα οποία έχουν τα ηνία του πλανήτη μας!!!



Η Ινδουιστική παράδοση έχει αναφορές στον ΤΣΑΚΡΑ-ΒΑΡΤΗ (εκείνος που θέτει σε περιστροφή τον τροχό) ή παγκόσμιο μονάρχη (βλ. Α-πόλλων ή Α-πολλών ή Α-Πόλον του Πλάτωνα). Η σπηλιά της Πεντέλης θεωρείται “Αιπόλειο του Πανός”, δηλαδή ο πόλος του Πάνα ή του παντός. Το σύμβολο του πόλου είναι η σβάστικα. Για τους Ναζί η σβάστικα συμβόλιζε την αιώνια κίνηση του κόσμου και τον άξονα αυτής της κίνησης, τον πόλο, από όπου εξήλθαν οι Άρειοι. Είναι ένα σύμβολο περιστροφικής κίνησης. Θυμηθείτε ότι στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι σύμμαχοι αποκαλούσαν τον εχθρό “οι δυνάμεις του άξονα”.

Η Βουδιστική παράδοση ονομάζει ΜΑΝΟΥ τον άρχοντα – επόπτη του πλανήτη. Το όνομα Μανού συναντάται με διάφορες παραλλαγές σε πολλούς αρχαίους λαούς. Είναι ο ΜΕΝ ή ΜΗΝ των Αιγυπτίων, αλλά και ο ’Mων-Ρα (κρυμμένος ήλιος), ο Μίνωας των Ελλήνων κ.ά.

Ο ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ, που ήταν μέλος της εταιρείας της Θούλης και της αδελφότητος των Βρίηλ, ξεκίνησε την επιχείρηση Υπερβόρεια που είχε ως σκοπό τις ανασκαφές σε διάφορα σημεία της Ευρώπης για την ανακάλυψη ιχνών μιας Άρειας υπόγειας ανώτερης φυλής. Στην Ελλάδα έγιναν έρευνες στο φαράγγι του Βίκου, στη Γαύδο, στο Δίστομο και αλλού. Ο Χίτλερ πίστευε πως η γη είναι κούφια και πως η καμπυλότητά της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπομπή υπέρυθρων ακτινών, που θα μπορούσαν να καταγράψουν κινήσεις σε τεράστιες αποστάσεις και για την διενέργεια πολεμικών επιχειρήσεων πίσω από τις γραμμές του εχθρού μέσω υπόγειων διαδρομών.

“Κάτω από το φλοιό της γης που έχει πάχος 800 χιλιόμετρα, υπάρχει ένα κενό. Ένα τεράστιο κούφωμα. Μέσα σε αυτό το κενό, υπάρχουν τρεις ομόκεντροι πλανήτες, με τον ίδιο άξονα. Έχουν περίπου το μέγεθος του Άρη της Αφροδίτης και του Ερμή…”

ΕΝΤΜΟΥΝΤ ΧΑΛΕΫ αστρονόμος 1692

“Δηλώνω ότι η γη είναι κούφια. Το εσωτερικό της κατοικείται και αποτελείται από ένα αριθμό συμπαγών ομόκεντρων σφαιρών, η μία μέσα στην άλλη, και είναι ανοιχτή στις περιοχές των πόλων στη 12η ή 16η μοίρα. Αναζητώ εκατό γενναίους συντρόφους, εφοδιασμένους και εξοπλισμένους πολύ καλά, για να ξεκινήσουμε το φθινόπωρο από τη Σιβηρία με τάρανδους και έλκηθρα, με κατεύθυνση τους πάγους της βόρειας παγωμένης θάλασσας. Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα βρούμε μία θερμή και πλούσια χώρα γεμάτη από ωφέλιμα φυτά και ζώα. Αν δεν συναντήσουμε ανθρώπους όταν φθάσουμε σε 82 μοίρες βόρειο πλάτος, θα επιστρέψουμε την επόμενη άνοιξη.”

ΤΖΩΝ ΚΛΗΒΣ ΣΙΜΣ πρώην λοχαγός πεζικού Μάιος 1818 – Οχάιο, ΗΠΑ

“Ο κόσμος μας δημιουργήθηκε αρχικά μόνο για το εσωτερικό του. Η απόσταση μεταξύ των 2 εσωτερικών επιφανειών είναι 1000 χιλιόμετρα λιγότερη από τη διάμετρο της Γης. Στο κέντρο βρίσκεται μία τεράστια μπάλα θαμπής κόκκινης φωτιάς, περικυκλωμένη από ένα λευκό απαλό φωτεινό σύννεφο. Εκεί βρίσκεται ο θρόνος του βασιλιά του κόσμου.”

ΓΟΥΗΛΣ ΤΖΩΡΤΖ ΕΜΕΡΣΟΝ 1908

“Η αληθινή κατοικία του Απόλλωνα βρίσκεται ανάμεσα στους Υπερβόρειους, σε μία χώρα αιώνιας ζωής. Η Λητώ, η μητέρα του Απόλλωνα, γεννήθηκε σε ένα νησί στον αρκτικό ωκεανό, πολύ πιο πέρα από το βόρειο άνεμο. O θεός που κάθεται στο κέντρο, στον ομφαλό της γης, είναι ο Κύριος των μύθων και ο Δημιουργός των θρησκειών της ανθρωπότητας.”

Ο Ελβετός μαθηματικός ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΟΗΛΕΡ (1707-1783), πίστευε ότι στο κέντρο της γης, υπήρχε ένας μικρός ήλιος, που έριχνε το ήπιο φως του σε ένα πολύ ανεπτυγμένο υπόγειο πολιτισμό.

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΛΥΤΟΝ (1803-1873), στο βιβλίο του “Η Επερχόμενη φυλή” λέει πως ακολουθώντας τις στοές ενός μεταλλείου, βρέθηκε σε ένα υπόγειο κόσμο όπου συνάντησε φτερωτά όντα, καθώς και μία φυλή που αποκαλεί τον εαυτό της Βρίλ-για. Οι Βρίλ-για, διατηρούν ένα σοφό και ανώτερο πολιτισμό, και είναι κάτοχοι της “δύναμης Βρίλ”, που την χειρίζονται μέσω ενός θαυματουργού ραβδιού. Η δύναμη Βρίλ, είναι η υπέρτατη γήινη δύναμη και δημιουργείται από τη συλλογή της αιθερικής ενέργειας της γης, σε σύνδεση με την προσωπική ενέργεια του ανθρώπου. (Βλέπε υπερόπλα Τέσλα, οργογεννήτρια Ράϊχ, εναέριο εύπλαστο ρευστό του Σίμς, Μέσμερ κλπ)

Οι ΑΝΑΣΑΖΙ, οι οποίοι εμφανίστηκαν ξαφνικά στην Δυτική Αμερική το 100 πχ και εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς 15 αιώνες αργότερα, πίστευαν πως οι πρόγονοί τους βγήκαν από τον κάτω κόσμο μέσα από μία τρύπα που ενώνει την επιφάνεια με το κέντρο της γης, μέσα από την ίδια τρύπα οι ψυχές των νεκρών γυρνάνε στην αρχέγονη πατρίδα τους. Έχτιζαν υπόγειες κατοικίες ή σε κοιλώματα του εδάφους και ναούς κοντά σε τρύπες. Έχτιζαν πενταόροφα κτήρια 2000 δωματίων!!! Οι Ινδιάνοι Ναβάχο τους έδωσαν το όνομα Ανασάζι που σημαίνει “<ι> ξένοι αρχαίοι…

Ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε μέχρι τα Ιμαλάια και αφάνισε οριστικά όλες τις υπόγειες και σκοτεινές φυλές… να τι λέει η ιστορία:

« Ο Αλέξανδρος μπήκε σε μια πετρώδη χώρα ( Άορνος Λας = βράχος που δεν πετούν από πάνω της ούτε τα όρνεα λόγο του ηλεκτρομαγνητισμού – στροφοδίνης της υπάρχουσας πύλης ) στην οποία κατοικούσαν δεκαεπτά μιαρές φυλές οι οποίες μιλούσαν δεκαεπτά διαφορετικές γλώσσες!!!! Ήταν ανθρωποφάγοι, Κυνοκέφαλοι ( άνθρωποι με κεφάλι σκύλου ), Γότθοι, Μαγγόθοι, Δραραίοι, Μαρμύθες, Δράκιοι, Ντεριανοί, Ιπτάμενοι, Ερπόμενοι, Γίγαντες, Νάνοι, Αβυσσαλέοι, Άγριοι, Σκοτεινοί, Πύρινοι, και οι Άνθρωποι με τα Μακριά Μαλλιά και με τα Αέναα πρόσωπα!!!

Υπήρχαν και άλλοι πολλοί που δεν ήταν σε φυλές όπως:

Τερατώδεις και έτρωγαν σκύλους, μύγες, σκουλήκια και βρωμερά πράγματα. Υπήρχαν ομιλούντα πουλιά τεραστίων διαστάσεων, Κένταυροι που πέθαιναν στο φως της μέρας(;) μονοπόδαροι με ούρα, άνθρωποι με έξη χέρια, όντα αόρατα και άλλα με σκληρό κέλυφος σαν τα καβούρια……

Ο Αλέξανδρος βλέποντας αυτά φοβήθηκε ότι θα μολύνουν τον κόσμο και τους φυλάκισε στα Τάρταρα!!!! Τους έκλεισε στα Τάρταρα κυρίως με το άναμμα πολλών φωτιών και επειδή δεν άντεχαν το φως, έφευγαν για να σωθούν στα βουνά που υπήρχαν πολλά σπήλαια θεοσκότεινα και ομιχλώδη όπου αποτελούσαν τα σύνορα του φωτεινού κόσμου και της χώρας του αιώνιου σκοταδιού!!!! Για όλα αυτά υπήρχε μια και μόνο κοινοί είσοδος όπου οδηγούσε στα τάρταρα!!! Ο Αλέξανδρος τους καταδίωξε σκοτώνοντας χιλιάδες ενώ τους υπολοίπους τους έκλεισε εντός της εισόδου…. Κατόπιν έδωσε διαταγή να κατασκευαστεί μια χάλκινη πόρτα με την οποία σφράγισε τελείως την είσοδο και την άλειψε με σιακύνθη ή ασίκητο που είναι ένα υλικό τόσο ανθεκτικό που ούτε ο σίδηρος το διαπερνά άλλα ούτε και η φωτιά το λιώνει!! Έτσι έκλεισε για πάντα στα σκοτεινά βάθη ( Μέση Γη ) τους μιαρούς όλων των φυλών….. ». ΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ « ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ».

Το παραπάνω κείμενο είναι ένα απόσπασμα από το έργο « Βιος Αλεξάνδρου » και μαρτυρά επακριβώς τι είναι η Μέση Γη ( τα τάρταρα ) και ποιοι είναι κλεισμένοι εκεί μέσα. Για κυνοκέφαλους και άλλες φυλές κάνουν λόγο ο Ησίοδος ο Ηρόδοτος καθώς και σωρεία Ινδικών, Κινεζικών, Νεπαλικών και Αιγυπτιακών κειμένων. Είναι τόσο ξεκάθαρο που δεν μπορεί να παρερμηνευτεί από κανέναν.

Παρ’ όλο ότι δεν μπορούν να παρερμηνευτούν από κανέναν και τόσοι Ιστοριογράφοι άλλα και λόγιοι από την Ελλάδα και όλες τις άλλες χώρες που προανέφερα δίνουν τόσα στοιχεία που δεν χωράει αμφιβολία ότι όλα αυτά είναι αλήθεια, σήμερα έχει δημιουργηθεί μια εστία φαντασίας γύρω από το όλο ζήτημα κάνοντας τους ανθρώπους να το θεωρούν θέμα ανύπαρκτο και φαντασιώδες…..

Αυτό το μικρό άρθρο για την Μέση γη ήταν μια ενημέρωση προς εσάς δίνοντας σας στοιχεία ποιοι ήξεραν για το τεράστιο αυτό θέμα με αποδείξεις!!

Μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι καλά και να θυμάστε.

Αν δεν πιστεύετε σε κάτι, δεν πάει να πει αυτό το κάτι ότι δεν υπάρχει!!!!

INVISIBLE LYCANS TEAM!!!

πηγη



                                        

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Μήπως ζούμε στο σπήλαιο; - Το Μatrix του Πλάτωνα!



O Πλάτωνας περιγράφει την εποχή μας. Την εποχή της μεγάλης παγκόσμιας εξαπάτησης....
Η αλληγορία του σπηλαίου: "Η Πολιτεία" του Πλατωνα περιλαμβάνει την Αλληγορία του σπηλαίου, με την οποία ο Πλάτων εξηγεί τη Θεωρία των Ιδεών του.
Ο μύθος αυτός διηγείται πως ένας μακρύς διάδρομος καταλήγει σε ένα σκοτεινό σπήλαιο, κάτω από τη γη, όπου βρίσκονται από την παιδική τους ηλικία πολλοί άνθρωποι, αλυσοδεμένοι σε αλλεπάλληλες σειρές με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν να δουν μόνο μπροστά τον τοίχο της σπηλιάς. Δεν μπορούν να κοιτάξουν ούτε πίσω, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά.



Ούτε τους εαυτούς τους δεν μπορούν να δουν. Σ' αυτή την κατάσταση βρίσκονται σ' όλη τους τη ζωή.
Πίσω τους είναι αναμμένη μια φωτιά. Μπροστά από τη φωτιά και πίσω από τις πλάτες τους, περνοδιαβαίνουν με ταχύτητα άνθρωποι «θαυματοποιοί» που μεταφέρουν, κρατώντας πάνω στα κεφάλια τους, διάφορα αντικείμενα, των οποίων μόνο τις σκιές βλέπουν οι δεσμώτες να προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς, εξαιτίας της λάμψης που παρέχει η φωτιά κι ακούν την ηχώ από τις φωνές τους.
Επειδή οι άνθρωποι αυτοί σε ολόκληρη τη ζωή τους τα μόνα πράγματα που έχουν δει είναι οι σκιές των πραγμάτων, έχουν την εντύπωση ότι οι σκιές που βλέπουν πάνω στον τοίχο είναι τα ίδια τα πράγματα.
Εάν όμως κάποιος από τους αλυσοδεμένους ανθρώπους του σπηλαίου κατορθώσει να ανέβει πάνω στη γη και, κάτω από το φως του ήλιου πλέον, δει τα πράγματα, θα καταλάβει την πλάνη στην οποία ζούσε όσο ήταν κάτω από τη γη. Θα αντιληφθεί τότε ότι οι σύντροφοι του, που εξακολουθούν να βρίσκονται αλυσοδεμένοι στο σπήλαιο, ζουν βυθισμένοι μέσα στις ψευδαισθήσεις.
Κατά τον Πλάτωνα, ο απελεύθερος δεσμώτης είναι ο φιλόσοφος, ο οποίος βλέπει τα ίδια τα όντα, τις ιδέες, και όχι τα είδωλά τους. Οι αλυσοδεμένοι σύντροφοι του είναι οι κοινοί άνθρωποι που, έχοντας εθισθεί στις απατηλές παραστάσεις των αισθητών πραγμάτων, ζουν, χωρίς να το ξέρουν, μέσα στο ψέμα. Πάντοτε βέβαια, για τον Πλάτωνα, υπάρχει η δυνατότητα απεμπλοκής των αλυσοδεμένων ανθρώπων από τις πλάνες τους.
Για να το πετύχουν αυτό, χρειάζεται να αποδεσμευτούν από τις αλυσίδες τους. Αυτές συμβολίζουν τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες μας στις οποίες ζούμε καθημερινά και μας υποχρεώνουν να παρατηρούμε μόνο τα απατηλά είδωλα των ιδεών, των αληθινών όντων. Αντί για τις αισθήσεις όμως θα πρέπει να εμπιστευτούμε το νου μας, βασιζόμενοι στις αποδείξεις που μας παρέχει ο ορθός λόγος και η καθαρή σκέψη.
Ο μύθος του σπηλαίου, βρίσκεται στο 7ο κεφάλαιο της «Πολιτείας» του Πλάτωνα







ΠΗΓΗ